فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤

آغالش

از القاب وزرا مىباشد .

آصل

آصل

(

sol

) . ع . ج اصل .

آصى

آصى

(

si

) ا . ع . ابن آصى يك نوع مرغى است .

آصية

آصية

(

siat

) ا . ع . آشامى كه از خرما سازند . و قرابت زهدان . و بلاى لازم .

آط

آط

(

tt

) ع . ص جذع آط : تنهء درخت خرما بن آوازكننده ع . ج : اطط (

ottat

) .

آطة

آطة

(

ttat

) ع . ص مونث آط . ج :

اواطّ .

آطال

آطال

(

t l

) ع . ج اطل .

آطام

آطام

(

t m

) ع . ج . اطم و ا خ . ع . نام روستائى در يمامه

آطريلال

آطريلال

(

tril l

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گياهى معمول در طب كه قازى آغى ( قازياغى ) گويند يعنى پنجهء غازچه نو رستهء اين گياه شبيه به پنجهء غاز است و يكى از اجزاى سبزى صحرائى مىباشد . و چون از نورستهء قازياغى و گندنا پلو سازند غذاى بسيار نيكو و گوارائى حاصل مىشود . و نيز آش ماست قازياغى از آش‌هاى بسيار لذيذ است .

آطن

آطن

(

ten

) ا خ . پ . شهر پايتخت يونان كه داراى 000 ، 750 نفر جمعيت است و مدينة الحكماء نيز گويند .

آغا

آغا

(

q

) ا . پ . امير و رئيس و پيشوا و خواجه و صاحب و حاكم و فرمان‌گزار .

و ص . خداوند و بزرگتر و شريف . و ا خ . لقب مردمان نجيب . و در اين زمان رسم شده كه آغا را در لقب خواجه‌سرايان حرم و زنان استعمال مىكنند و آقا را در لقب ساير مردم . و بر آغا درصورتىكه مراد خواجه‌سرا بود اهالى مصر و مردم عثمانى آغارات جمع مىبندند .

آغاباجى

آغاباجى

(

q b ji

) ا . پ . اسم و لقب مادر و خواهر بزرگتر .

آغار

آغار

(

q r

) ص . پ . چيز نم كشيده و خيسيده شده . و چيز فرو شدهء به زمين . و به گل آميخته شده . و خمير شده . و آميزنده ( در اين معانى هميشه بطور تركيب استعمال مىشود ) .

و تحريك شده و برانگيخته شده . و اغواكننده و برانگيزاننده . و تحريك‌كننده بر جنگ . وا .

فروشدگى نم در زمين . و ظرف و آوند .

آغارانيدن

آغارانيدن

(

q r nidan

) ف م . پ .

جنبانيدن و حركت دادن . و فرو كردن و زير افگندن .

آغارد

آغارد

(

q rad

) ص . پ . كوبنده و سحق كننده . و انگيزنده .

آغاردن

آغاردن

(

q rdan

) ف ل . : پ . خيسيدن .

و برانگيختن . و حركت كردن . و ف م . : سرشتن و خمير كردن . و برانگيزانيدن . و خيسانيدن و فرو كردن در آب . و فرو كردن در زمين .

آغارش

آغارش

(

q rec

) م ح . پ . آغاردن .

آغاروز

آغاروز

(

q rowz

) ا . پ . آغاز و ابتدا و مبادى و شروع .

آغاره

آغاره

(

q re

) ا . پ . بند كفش و و پاپوش .

آغارى

آغارى

(

q ri

) ا . پ . پارچهء كركى كه تار و پود آن هر دو كرك و بهترين آن آغارى است كه تركمانها مىبافند . و ظرف و آوند .

آغاريدن

آغاريدن

(

q ridan

) ف م . : پ . بر انگيزانيدن . و تر كردن و نمناك كردن . و در زمين فرو بردن . و در آب خيسانيدن .

آغاريقون

آغاريقون

(

q riqun

) ا . پ . مر .

غاريقون .

آغاز

آغاز

(

q z

) ا . پ . ابتدا و شروع و اول و ورخش هر كارى . و اراده و عزم و قصد .

و خواهش . و صدا و آواز . و آغاز كردن ف م . : شروع كردن . و قصد نمودن و خواهش كردن .

آغازش

آغازش

(

q zec

) م ح . پ . آغازيدن .

آغازكار

آغازكار

(

q z - k r

) ص . پ . شروع كننده .

آغازگاه

آغازگاه

(

q z - g h

) ا خ : پ . مبدع عالم كه يزدان باشد . و فلك الافلاك كه مبداء همهء احتياجات بود .

آغازنده

آغازنده

(

q zande

) ا خ . پ . حضرت بارى تعالى كه آغاز و انجام هر موجودى بامر اوست .

آغازه

آغازه

(

q ze

) ا . پ . دست‌افزارى مر كفش‌دوزان را . و دوالى كه در ما بين چرم و روى كفش دوزند تا آب و خاك بدرون آن نرود . و شروع در كار .

آغازيدن

آغازيدن

(

q zidan

) ف م : پ . آغاز و ابتدا نمودن . و قصد و اراده كردن . و جنگ كردن .

آغاش

آغاش

(

q c

) ص . پ . فراهم آورده و مندرج كرده .

آغاشتن

آغاشتن

(

q ctan

) ف م : پ . فراهم آوردن و جمع كردن . و انداختن يكى را بالاى ديگرى . و قرار دادن چيزى را در نزد ديگرى .

آغال

آغال

(

q l

) ا . پ . اغوا و تحريك و بر انگيختگى بر حركت و جنگ و اغوا . و بلع و چيز ناجويده را فرو بردن . و شروع و ابتدا و آغاز .

و ترى و نمناكى و خيسيدگى . و جاى باش گوسپندان .

و خانهء زنبوران عسل .

آغال پشه

آغال پشه

(

q l - pace

) ا . پ . شجرة البق و درختى بزرگ كه سده نيز گويند و در شاخهاى آن چيزى باشد خريطه مانند و پر از پشه موسوم به پشه‌خانه .

آغالش

آغالش

(

q lec

) م ح . پ . آغاليدن . و ا . اغوا و برانگيختگى و ترغيب و تحريض