فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٤
اهطاس
كه تثنيه آن هرمان (
haram n
) باشد . مر .
هرم را .
اهرام
اهرام
(
ehr m
) پير و كلانسال گرديدن .
اهرامن
اهرامن
(
ahr man
) ا . پ . راهنماى بديها و شيطان و ديو .
اهران
اهران
(
ahr n
) ا . پ . تيشه درودگرى .
و تبر .
اهرة
اهرة
(
ahrat
) ا . ع . حال نيكو و هيأت . و متاع خانه اهر و اهرت ج .
اهرت
اهرت
(
ahrat
) ص . ع . اسد اهرت :
شير فراخ دهن .
اهرد
اهرد
(
ahrad
) ص . ع . اهرد الشدق :
فراخ كنج دهان .
اهرستان
اهرستان
(
ahrest n
) ا . پ . نام ولايتى نزديك يزد .
اهرشفاف
اهرشفاف
(
ehrecf f
) م . ع . اندك‌اندك آشاميدن .
اهرم
اهرم
(
ahram
) ا . پ . چوبى كه هريسه را بدان كوبند و ديگ هريسه را بدان برهم زنند و دستهء هاون .
اهرم
اهرم
(
ahrom
) ا . پ . پتيگانى كه ابزارى است نوعا از آهن و مخصوص به بلند كردن اثقال و احمال و در جزّ اثقال فوايد بيشمارى از استعمال اهرم حاصل مىشود و خيلى از ماشينهاى ساده و همهء كليدها و مقراض و كلبتين و مقاش و تراز و قپان و بعضى از ماشينهاى مختلط همه از اقسام اهرم مىباشد و چرخ بدن حيوانى نيست مگر تركيبى از اهرم هاى مختلف و ارشميدس حكيم يونانى اول كسى است كه بطريق علمى تعيين قواعد توانائى اهرم را نمود و مىگويند يك وقتى چنين گفته بود اگر نقطهء اتكائى پيدا مىكردم زمين را با اهرم بلند مىنمودم و از اين كلام حكيم استعارهء ذيل را دانشمندان فرنگ اخذ كرده و گفته‌اند فن طباعت اهرمى است كه مىتوان با آن عالم را برداشته و بلند كرد .
اهرماع
اهرماع
(
ehremm '
) م . ع . شتابى كردن . و سبك شدن . و ستيهيدن در سخن و بسيار گفتن يق اهرمع فى منطقه . و بدروغ گريستن بر كسى يق اهرمع عليه اذا تباكى . و روان شدن آب و اشك .
اهرمن
اهرمن
(
ahraman
) و (
ahreman
) ا . پ . آهرمن و راهنماى بديها و شيطان و ديو در مقابل ارمزد (
ormozd
) .
اهرمن‌خوى
اهرمن‌خوى
(
ahraman - xuy
) ص .
پ . كسى كه داراى خوى شيطان باشد .
اهرن
اهرن
(
ahran
) ا . پ . اهرمن و شيطان و جن و ديو . و برادر زن گشتاسب .
اهرون
اهرون
(
ahrun
) ا . پ . نام طبيبى يهودى .
اهرياق
اهرياق
(
ehri q
) م . ع . بمعنى اهراق است كه ريختن آب و خون و جز آن باشد .
اهريمن
اهريمن (
ahriman
) و اهريمه
(
ahrimeh
) ا . پ . اهرمن .
اهزاء
اهزاء
(
ehz '
) م . ع . بسرما كشتن شتر را و درآمدن در شدت سرما و شتافتن يق اهزات به ناقته اى اسرعت .
اهزاج
اهزاج
(
ehz j
) م . ع . در بحر هزج شعر گفتن .
اهزاق
اهزاق
(
ehz q
) م . ع . بسيار خنديدن يق اهزق فى الضحك .
اهزال
اهزال
(
ehz l
) م . بيهوده كار يافتن كسى را . و خداوند شتران لاغر گرديدن .
و بند كردن مال خود را از سختى و تنگى .
اهزع
اهزع
(
ahza '
) ا . ع . پسين تير كه در كيش ماند خواه خوب باشد يا بد و يا بهترين تيرها باشد كه در شدايد و پيكار سخت نگاه دارند و يا پست‌ترين تيرها بود و ما فى الدار اهزع : در سراى كسى نيست و ما له اهزع اى شيئ .
اهزون
اهزون
(
ahzun
) م ف . پ . اين ساعت و اين زمان و همين ساعت و اكنون .
اهزون
اهزون
(
ahzun
) ا . پ . زن نازا و سترون و عقيم .
اهشاء
اهشاء
(
ahc '
) ا . ع . مردمان سرگشته .
اهشال
اهشال
(
ehc l
) م . ع . هشيله دادن به كسى .
اهصاء
اهصاء
(
ahs '
) ا . ع . مردم استوار اندام قوى و توانا .
اهضاء
اهضاء
(
ahz '
) ا . ع . گروههاى مردم .
اهضاب
اهضاب
(
ehz b
) م . ع . بسخن درآمدن و تكلم كردن .
اهضاب
اهضاب
(
ahz b
) ع . ج هضب (
hazb
) و ج ج هضبة (
hazbat
) .
اهضال
اهضال
(
ehz l
) م . ع . ريزان شدن ابر .
و جملهء آب چاه را برگرفتن دول .
اهضام
اهضام
(
ahz m
) ع . ج هضم (
hazm
) و (
hezm
) و ج هضم (
hazm
) و (
hazam
) و اهضام تبالة : قريه‌هاى تبالة كه نام شهرى است در يمن .
اهضام
اهضام
(
ehz m
) م . ع . دندان شير افگندن شتر و درآمدن بسال پنجم يا ششم و برآوردن غير آن و نيز دندان شير افگندن گوسپند يق اهضمت الابل للاجذاع و الاسداس جميعا اذا ذهبت رواضعها .
اهضم
اهضم
(
ahzam
) ص . ع . باريك شكم و تهيگاه و بهم درآمده پهلو و شكم باريك .
اهضم
اهضم
(
ahzam
) ا . ع . آنكه دندان پيشين وى ستبر و گنده باشد .
اهضوبة
اهضوبة
(
ohzubat
) ا . ع . باران سخت و بزرگ قطره و باران پيوسته و دائم . اهاضيب ج .
اهطاس
اهطاس
(
aht s
) ا . پ . زريكه شحنه از مردم بازار بپاداش پاسبانى و نگاهبانى مىخواهد . و شحنهء بازار . مر . احداث .