فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٣
اهرام
اهجيج
اهجيج
(
ehjij
) ا . ع . وادى مغاك .
اهجيراء
اهجيراء (
ehjir '
) و اهجيرى
(
ehjir
) ا . ع . اهجورة كه خوى و عادت و حال باشد .
اهجيرى
اهجيرى
(
ehjir
) م . ع . پريشان گفتن و درآمدن در هذيان يق هجر فى نومه او مرضه هجرا و هجيرى و اهجيرى .
اهد
اهد
(
ahadd
) ا . ع . بددل ترسنده .
اهدا
اهدا
(
ahda '
) ص . ع . كوزپشت و دوش كه اعلايش برآماسيده و فروهشته باشد .
اهداء
اهداء
(
ehd
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرستادگى هديه و تحفه .
اهداء
اهداء
(
ehd '
) م . ع . چون مهموز باشد آرام دادن و قولهم لا اهدءه الله يعنى دور نگرداند خداى رنج او را . و دست زدن بر كودك تا بخواب شود . و كوزپشت گردانيدن پيرى كسى را . و آماسيده دوش گردانيدن . و چون يائى بود هديه فرستادن و دادن يق اهدى له و اليه . و فرستادن بيوك را بخانهء شوى .
اهداب
اهداب
(
ahd b
) ع . ج هدب (
hadab
) و ج هدب (
hodb
) و (
hodob
) .
اهداب
اهداب
(
ehd b
) م . ع . دراز گرديدن و فروهشته شاخ گرديدن درخت .
اهداد
اهداد
(
ehd d
) م . ع . قوى و توانا شدن .
اهدار
اهدار
(
ehd r
) م . ع . رايگان و مباح گردانيدن خون را .
اهداف
اهداف
(
ahd f
) ع . ج هدف (
hadaf
) .
اهداف
اهداف
(
ehd f
) م . ع . اهدف للخمسين اهدافا : به پنجاه نزديك گرديد و اهدف عليه : برآمد بر آن و اهدف اليه : پناه برد بوى و اهدف له الشيى : منقلب گرديد آن چيز جهة وى و اهدف منه : نزديك وى رسيد و يا ايستاد و يا استقبال نمود و اهدف الكفل : كلان سرين گرديد چنان كه بهدف ما ناباشد .
اهدام
اهدام
(
ahd m
) ع . ج هدم (
hedm
) .
اهدام
اهدام
(
ehd m
) م . ع . سخت آزمند گشن گرديدن ماده شتر يق اهدمت الناقة .
اهدان
اهدان
(
ehd n
) م . ع . لاغر گردانيدن اسبان را يق اهدن الخيل و اهدن الفرس : پنهان كرد آن اسب تك خود را و آشكار نكرد آن را .
اهدب
اهدب
(
ahdab
) ص . ع . رجل اهدب : مرد بسيار مژه و دراز مژه و شجر اهدب : درخت فروهشته شاخ .
اهدر
اهدر
(
ahdar
) ص . ع . جوف اهدر :
شكم آماسيده .
اهدل
اهدل
(
ahdal
) ص . ع . بعير اهدل :
شتر آونگان لفج و مشفر اهدل : لفج آونگان .
اهدى
اهدى
(
ahd
) ص . ع . بهترين هادى و رهنما .
اهديدار
اهديدار
(
ehdid r
) م . ع . پيوسته ريخته شدن باران .
اهذاء
اهذاء
(
ehz '
) م . ع . نيك پختن گوشت را چنان كه سختگى نماند يق اهذيت اللحم اهذاء .
اهذاب
اهذاب
(
ehz b
) م . ع . شتابى كردن در دويدن و پريدن و در سخن . و شتاب باريدن ابر .
اهذار
اهذار
(
ehz r
) م . ع . بسيار بيهوده گفتن .
اهر
اهر
(
ahr
) و (
ahar
) ا . پ . شهر حاكم‌نشين ولايت قرجه داغ آذربايجان . و رودخانه‌اى كه از آن ولايت مىگذرد و گويند خواجه شمس الدين محمد جوينى را در لب اين رود بقتل آورده‌اند . و درخت زبان گنجشك .
اهر
اهر
(
ahar
) ع . ج اهرة (
aharat
) .
اهراء
اهراء
(
ahr '
) ع . ج هرى (
horey
) .
اهراء
اهراء
(
ehr
) م . ع . سخت گرديدن سرما بر كسى چندان كه به هلاكت نزديك گرداند يا بكشد آن را . و نيك پختن گوشت را و اهرانا اهراء : داخل شديم در سردى و اين كلام را در شب گويند و يا در وزيدن باد در گرماى تابستان و اهرا فلانا :
كشت فلان را و اهرا الكلام : سخن بسيار و بيهوده گفت .
اهراب
اهراب
(
ehr b
) م . ع . سخت درافتادن در كارى و مستغرق شدن در آن . و بكوشش رفتن ترسان و گريزان . و بردن باد خاك را .
و مضطر كردن كسى را بسوى گريز .
اهرات
اهرات
(
ahar t
) ع . ج اهرة (
aharat
) .
اهراج
اهراج
(
ehr j
) م . ع . بسيار راندن شتر را در نيمروز چندانكه سرگشته گردد .
اهرار
اهرار
(
ehr r
) م . ع . به بانگ درآوردن سرما سگ و جز آن را المثل : شر اهر ذا ناب و اين مثل را در وقت پيدا شدن علامات و مخائل شر و فساد گويند لما سمع قاتله هرير الكلب اشفق من طارق شر فقال تعظيما للمال عند نفسه و مستمعه اى ما اهر ذا ناب الا شر و لهذا حسن الابتداء بالنكره : و نيز اهرار بر آب خواندن و يا آوردن گوسپند را .
اهراط
اهراط
(
ahr t
) ع . ج هرط (
hert
) .
اهراع
اهراع
(
ehr '
) م . ع . لرزيدن از خشم و ضعف و ترس و تب يق اهرع الرجل ( مجهولا ) . و شتافتن و راست كردن نيزه بسوى كسى و گذشتن بدان .
اهراف
اهراف
(
ehr f
) م . ع . خداوند مال باليده شدن . و زود رسانيدن خرمابن بر خود را .
اهراق
اهراق
(
ehr q
) م . ع . ريختن آب و خون و جز آن .
اهرام
اهرام
(
ahr m
) ع . ج هرم (
haram
)