فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٢
اهجية
البازى اى رمت بنفسها فى المهالك .
اهتلال
اهتلال
(
ehtel l
) م . ع . درخشيدن ابر و روى يق اهتل السحاب و الوجه و نيز اهتلال آشكار كردن دندان بخنده .
اهتلام
اهتلام
(
ehtel m
) م . ع . بردن يق اهتلم به اهتلاما : برد آن را .
اهتم
اهتم
(
ahtam
) ا . ع . مرد دندان پيشين شكسته . و لقب سنان بن خالد .
اهتماج
اهتماج
(
ehtem j
) م . ع . سست شدن از گرمى و جز آن . و پژمرده و خشك گرديدن روى يق اهتمج وجهه .
اهتمار
اهتمار
(
ehtem r
) م . ع . برفتار آمدن اسب و تيز رفتن آن يق اهتمر الفرس .
اهتماش
اهتماش
(
ehtem c
) م . ع . آميخته شدن و آمدن و شدن . و پيش و پس رفتن مردم يق اهتمشوا اى اختلطوا و اقبلوا و ادبروا و اهتشمت الدابة : جنبيد و نرم رفت آن ستور و كذا اهتمش الجراد .
اهتماص
اهتماص
(
ehtem s
) م . ع . برنشستن بر كسى و كشتن آن يق اهتمصه اهتماصا .
اهتماط
اهتماط
(
ehtem t
) م . ع . آب ستدن بستم يق اهتمط الماء و نقيصه گفتن كسى را و دشنام دادن يق اهمتط عرضه .
اهتماع
اهتماع
(
ehtem '
) م . ع . تغيير رنگ داده شدن يق اهتمع لونه ( مجهولا ) .
اهتمام
اهتمام
(
ehtem m
) م . ع . اندوه‌مند شدن و غم‌خوارگى كردن يق اهتم له بامره .
اهتمام
اهتمام
(
ehtem m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوشش و سعى و جهد و كوشش فراوان و برگماشتگى همت . و غم‌خوارگى . و نظارت و سركارى و مباشرت . و توجه و تدبير و محافظت . و اهتمام داشتن : سعى داشتن و كوشش داشتن و همت برگماشتن و اهتمام كردن سعى كردن و كوشش نمودن و توجه كردن و سركارى نمودن و تدبير كردن و نگهبانى كردن و غم‌خوارى كردن .
اهتمامات
اهتمامات
(
ehtem m t
) ا . پ .
- مأخوذ از تازى - اهتمامها و كوشش‌ها و سعيها .
اهتمام‌بندى
اهتمام‌بندى
(
ehtem m - bandi
) ا . پ . در محاورات مردم هند حسابى كه تعيين مىكنند اسامى زميندارها را در ولايت .
اهتناء
اهتناء
(
ehten '
) م . ع . نيكو بيمار كردن شتران را يق اهتنأ ماله .
اهتوار
اهتوار
(
ehtev r
) م . ع . هلاك گشتن و نيست شدن .
اهتياب
اهتياب
(
ehti b
) م . ع . ترسيدن .
اهتياج
اهتياج
(
ehti j
) م . ع . برانگيخته شدن يق اهتاج الشيئ .
اهتياض
اهتياض
(
ehti z
) م . ع . بازشكستن استخوان بعد گرفتگى و جوش خوردن يق اهتاض العظم .
اهتياف
اهتياف
(
ehti f
) م . ع . تشنه شدن .
اهتيال
اهتيال
(
ehti l
) م . ع . ترسيدن .
اهتيام
اهتيام
(
ehti m
) م . ع . فريب دادن و حيله كردن يق لا يهتام لنفسه : فريب نمىدهد و حيله نمىكند با نفس خود .
اهجاء
اهجاء
(
ehj '
) م . ع . بازداشتن شتر را بچرا يق اهجأ الابل و اهجأ جوعه :
برد گرسنگى آن را و اهجأ حقه : ادا كرد حق او را و اهجأ فلانا الشيى : خورانيدن بفلان آن چيز را .
اهجاد
اهجاد
(
ehj d
) م . ع . شب خفتن . و خوابانيدن . و خفته يافتن كسى را . و بر زمين انداختن شتر پيش گردن خود را .
اهجار
اهجار
(
ahj r
) ع . ج هجر (
hajr
) .
اهجار
اهجار
(
ehj r
) م . ع . اهجره اهجارا : گذاشت آن را و ترك كرد و اهجرت النخلة : بزرگ و ستبر گرديد آن خرمابن و اهجرت الجارية : نيكو جوان گرديد آن دخترك و اهجرت الناقة با نشاط شد آن ماده شتر و اهجر الرجل فى منطقه : زشت گفت آن مرد و اهجر به :
فسوس كرد و استهزا نمود و اهجر فلان :
به گرماى نيم روز درآمد فلان و در هجير رفت .
اهجاع
اهجاع
(
ehj '
) م . ع . تسكين دادن گرسنگى را يق اهجع جوعه . و خوابانيدن يق اهجعه اهجاعا .
اهجال
اهجال
(
ahj l
) ع . ج هجل (
hajl
) .
اهجال
اهجال
(
ehj l
) م . ع . مهمل و بىساربان گذاشتن شتر را . و فراخ كردن چيزى را . و ضايع نمودن مال را .
اهجام
اهجام
(
ahj m
) ع . ج هجم (
hajm
) و (
hajam
) .
اهجام
اهجام
(
ehj m
) م . ع . برآمدن بر كسى يا بر چيزى بناگاه . و بازگردانيدن شتر را بسوى مراح . و دور كردن و سست نمودن بيمارى را يق اهجم الله المرض عنه .
و درآوردن چيزى را .
اهجان
اهجان
(
ehj n
) م . ع . خداوند شتران گزيده شدن . و باردار كردن گشن ناقهء بنت لبون را .
اهجر
اهجر
(
ahjar
) ص . ع . درازتر و ستبر تر و گرامىتر يق هذا اهجر منه .
اهجر
اهجر
(
ahjar
) ا خ . ع . موضعى در يمن جاى باش پادشاهان حمير .
اهجر
اهجر
(
ahjor
) ا . ع . نام موضعى كه جاى باش ملوك حمير بود و اهجر (
ahjar
) نيز گويند .
اهجوة
اهجوة
(
ohjovvat
) ا . ع . آنچه بدان هجو كنند از شعر و جز آن .
اهجورة
اهجورة
(
ohjurat
) ا . ع . خوى و عادت و حال .
اهجية
اهجية
(
ahjeyyat
) ا . ع . اهجوة (
ohjovvat
) و آنچه بدان هجو كنند از شعر و جز آن .