فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٠
اهة
اية و مأوية و مأواة ( از باب ضرب ) :
بخشودم و ترحم نمودم آن را .
اويجه
اويجه
(
ovayjeh
) ا . ع . مصغر وجه يق نظر والى باويجه سوء اى بكراهة .
اويد
اويد
(
aveyd
) ا . ع . آواز ازدحام مردم .
اويرا
اويرا
(
uyr
) پ . يعنى او را .
اويرش
اويرش
(
aveyrac
) ا . پ . بلغت زند و پازند مقدارى از گناهان .
اويزه
اويزه
(
aveyze
) ا . پ . شراب انگور و مى .
اويژه
اويژه
(
aveyje
) ا . پ . پاك و پاكيزه .
و خالص . و اويزه كه شراب انگورى باشد .
اويس
اويس
(
ovays
) ا . ع . گرگ . و از اعلام است و نام يكى از بزرگان تابعين كه نام پدرش عامر بود .
اويستان
اويستان
(
oveyst n
) ا . پ . محل و مسكن وجود شخص .
اويش
اويش
(
ovyec
) ا . پ . وجود و هستى .
اويشگان
اويشگان
(
oveycg n
) پ . ج اويش .
اويشن
اويشن
(
aveycen
) ا . پ . نگاه و نظر و ديدار .
اويل
اويل
(
ovayl
) ا . پ . مصغر آل (
l
) .
اؤيمة
اؤيمة
(
o'ayyamat
) ا . ع . مصغر ائمه ج امام .
اوينه
اوينه
(
oyneh
) ا . پ . ذرع اهالى نمسه را گويند و معادل است با دوازده گره .
اويه
اويه
(
uye
) ا . پ . وجود شخص .
اوييها
اوييها
(
uyih
) پ . ج . اويه .
اه
اه
(
ahh
) م . ع . اه اها و اهة و اهة ( از باب نصر ) : ناليد و آه گفت .
اهاب
اهاب
(
ah b
) ا . ع . موضعى نزديك مدينه كه يهاب نيز گويند .
اهاب
اهاب
(
eh b
) ا . ع . پوست و يا پوست ناپيراسته .
آهبة (
hebat
) و اهب (
ohob
) و اهب (
ahab
) ج . و اهاب بن عمير شاعرى است و ابو اهاب بن عزيز نام صحابى .
اهابة
اهابة
(
eh bat
) م . ع . بانگ زدن شتر بلفظ هاب هاب يق اهاب بالابل و اهاب الابل : خواند شتران را و يا زجر كرد آنها را بلفظ هاب و بلفظ هب و اهاب بغنمه : بانگ برزد بر گوسپندان تا بايستند و يا برگردند .
اهاجة
اهاجة
(
eh jat
) م . ع . خشك گردانيدن باد گياه را و خشك گياه و يا زرد گياه يافتن زمين را يق اهيج الارض .
اهار
اهار
(
ah r
) ا . پ . آهار و پالوده‌اى كه بر كاغذ و جامه مالند .
اهاضيب
اهاضيب
(
ah zib
) ع . ج اهضوبة (
ohzubat
) و ج . اهضاب (
ahz b
) و ج ج ج هضبة (
hazbat
) .
اهال
اهال
(
ah l
) ع . ج اهل (
ahl
) .
اهالات
اهالات
(
eh l t
) ع . ج اهالة (
eh lat
) .
اهالة
اهالة
(
eh lat
) ا . ع . موضعى . و پيه و پيه گداخته و زيت و نان خورشى از قسم روغن .
اهالات ج . المثل : انا منه كحاقن الاهالة يعنى من ماهر و حاذقم به آن و سرعان ذا اهالة . مر . سرعان را .
اهالة
اهالة
(
eh lat
) م . ع . فروريختن خاك و ريگ .
اهالى
اهالى
(
ah li
) ع . ج اهل (
ahl
) .
اهالى
اهالى
(
ah li
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ساكنين و كسانى كه در جائى مسكن دارند و متوطن در آنجا مىباشند و مردمان و اشخاص و اعضا و افراد قبيله و طايفه و خانواده و كسان خانه . و عيال و اعيان و اشراف . و اهالى و موالى و يا اهالى موالى : مردمان غنى و فقير . و رجال دولت . و خدم و حشم .
اهاليب
اهاليب
(
ah lib
) ع . ج اهلوب (
ohlub
) .
اهالى كس
اهالى كس
(
ah li - kas
) ا . پ .
عوام الناس .
اهاليل
اهاليل
(
ah lil
) ا . ع . بارانها - واحد ندارد .
اهان
اهان
(
ah n
) ا . پ . سريشم و نشاسته .
و كناره و حاشيه . و فهرست . و ناپاكى و پليدى و آلودگى . و حريره . و آهار .
اهان
اهان
(
eh n
) ا . ع . تنهء درخت شاخ بريده و بالاى آن .
اهانة
اهانة
(
eh nat
) م . ع . حقير و سبك داشتن .
اهانت
اهانت
(
eh nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حقارت و خوار و ذليل گردانيدن و تحقير و خوارى و ذلت و اهانت كردن :
تحقير كردن .
اهاند
اهاند
(
ah ned
) ا . ع . مردان هند .
اهانه
اهانه
(
ah ne
) ا . پ . آهانه .
اهب
اهب
(
ahab
) و (
ohob
) ج . اهاب (
eh b
) .
اهب
اهب
(
ohab
) ع . ج اهبة (
ohbat
) .
اهباء
اهباء
(
ahb '
) ع . ج هباء (
hab '
) .
اهباء
اهباء
(
ehb '
) م . ع . گرد برانگيختن اسب .
اهباب
اهباب
(
ahb b
) ص . ع . ثوب اهباب :
جامهء پاره شده .
اهباب
اهباب
(
ehb b
) م . ع . بيدار كردن از خواب .
اهباذ
اهباذ
(
ehb z
) م . ع . شتابى كردن در رفتن و در پريدن .
اهبار
اهبار
(
ehb r
) م . ع . نيكو فربه گرديدن .
اهباط
اهباط
(
ehb t
) م . ع . فرود آوردن .
اهبال
اهبال
(
ehb l
) م . ع . بىفرزند گردانيدن و شتافتن و اهبله اللحم اهبالا : گران كرد وى را گوشت .
اهبة
اهبة
(
ohb t
) ا . ع . ساز و ساختگى كار . اهب (
ohab
) ج .
اهبر
اهبر
(
ahbar
) ص . ع . جمل اهبر :
شتر گوشت‌ناك .
اهبرة
اهبرة
(
ahberat
) ع . ج هبير (
habir
)
اهبنقاع
اهبنقاع
(
ehbanq '
) م . ع . به نشست هبنقعه نشستن و آن نشستن بر پى پاشنهء پاى باشد و يا هر دو پاى را و داشته و هر دو ران را به شكم چسبانيده بر سرين نشستن .
اهبياخ
اهبياخ
(
ehbey x
) م . ع . رفتن برفتار هبيخى و آن رفتارى است خرامان مانند .
اهة
اهة
(
ahhat
) ا . ع . اندوه و ناله و در دعاى بر انسان گويند اهة لك .
اهة
اهة
(
ahhat
) و (
ehhat
) م . ع .
اه اها و اهة و اهة مر . اه را