فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣
آصف جاه
ج . : آشنايان . و شناورى ا . و سياحت و شناور و آب‌ورز . و آشنا و بيگانه .
مشهور و غير مشهور . و دوست و اجنبى .
و مذاق آشنا ص . : هر چيز كه داراى مزهء خوش باشد . و معنى آشنا : هر چيز كه فهم آن نزديك بذهن باشد .
آشناب
آشناب
(
cn b
) ا و ص . پ . شناور و شناكننده .
آشناباز
آشناباز
(
cn - b z
) ا و ص . پ . شناور و شناكننده .
آشنابازى
آشنابازى
(
cn - b zi
) ا . پ . شناورى و سباحت .
آشناپرست
آشناپرست
(
cn - parast
) ص .
كسى كه حقوق دوستى و آشنائى را رعايت كند .
و مهربان .
آشناخو
آشناخو
(
cna - xow
) ا خ . پ . دهى در ما بين كمره و بروجرد .
آشناد
آشناد
(
cn d
) ا . پ . نام روز بيست و پنجم از هر ماه شمسى .
آشنارو
آشنارو
(
cn - ru
) ا و ص . پ . روشناس .
آشناگر
آشناگر
(
cn - gar
) ا . پ . شناگر و شناور و سباح .
آشناو
آشناو
(
cn v
) ا و ص . پ . آشناب و شناور .
آشناور
آشناور
(
cn - var
) ا و ص . پ . شناور و كسى كه شنا مىكند .
آشناه
آشناه
(
cn h
) ا . پ . شنا و سباحت و عمل شناگر . و ص . شناگر .
آشنايان
آشنايان
(
cn y n
) پ . ج آشنا .
آشنائى
آشنائى
(
cn i
) ا . پ . دوستى و محبت و مودت . و شناسائى و معرفت . و آشنائى دادن ف ل . : خود را شناساندن .
آشنه
آشنه
(
cne
) ا و ص . پ . آشنا .
آشو
آشو
(
cu
) ا . پ . آفت و بدبختى . و آزار و اذيت و محنت و رنج . و آشوب .
آشوب
آشوب
(
cowb
) ا . پ . خوف و ترس و هراس و دهشت و بيم . و اندوه . و درد و آزار و رنج . و آفت و آسيب . و پريشانى و آشفتگى .
و اختلاف و عدم موافقت . و خلل . و اضطراب و غوغا و خلانوش و خلاگوش و هنگامه و شورش .
آتشكاو و وخاده . و ص . آشفته . و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند شهر آشوب .
آشوب‌انگيز
آشوب‌انگيز
(
cowb - angeyz
) ص . پ :
فتنه‌انگيز و كسى كه فتنه و هنگامه و شورش برپا مىكند .
آشوبتر
آشوبتر
(
cowb tar
) ص . پ . آزرده‌تر .
و دردناك‌تر .
آشوبگاه
آشوبگاه
(
cowb - g h
) ا . پ . جاى بيمناك و هراسناك و جاى فتنه و فساد .
آشوب‌گستر
آشوب‌گستر
(
cowb - gostar
) ص . پ .
كسى كه فتنه و فساد برپا مىكند و محرك بيم و ترس مىگردد .
آشوبناك
آشوبناك
(
cowb - n k
) ص . پ . شوريده و پريشان . و مخوف و دهشتناك .
آشوبيدن
آشوبيدن
(
cowbidan
) ف ل . پ .
شوريده و پريشان گشتن . و آشفته شدن و مضطرب گرديدن .
آشور
آشور
(
cowr
) ا . پ . كلمهء امر يعنى پيروى كن و تعاقب نما .
آشوردن
آشوردن
(
cowrdan
) ف م . پ .
آميختن و سرشتن و مخلوط كردن . و پيوستن .
و همراهى كردن . و وصل كردن . و خمير كردن .
آشوغ
آشوغ
(
cowq
) ا . پ . نكره و شخص غير معروف كه نه طايفه و خاندانش معلوم باشد نه شهر و بومش .
آشوفتگى
آشوفتگى
(
cowftegi
) ا . پ . آشفتگى .
آشوفتن
آشوفتن
(
cowftan
) ف ل . پ . آشفتن .
آشوفته
آشوفته
(
cowfte
) ص . پ . آشفته .
آشى
آشى
(
c
) ا خ . پ . نام پدر داود پيغمبر .
آشى
آشى
(
ci
) ا . پ . مر . آشيب .
آشيا
آشيا
(
ci
) ا . پ . آشيان .
آشيا
آشيا
(
ci
) ص . پ . آشا و مانند .
آشيان
آشيان
(
ci n
) ا . پ . لانهء مرغان . و بام و سقف خانه . و مأوا و مقر . و در اين معنى حاصل تركيب آن با كلمه‌اى كه در ما قبلش واقع مىشود حكم صفت پيدا مىكند مانند خلد آشيان يعنى كسى كه مأوا و مقر او در بهشت باشد . و سعادت آشيان از القاب دربار عثمانى است . و آشيان بستن و آشيان ساختن و آشيان كردن و آشيان گرفتن و آشيان نهادن ف ل . : لانه گذاشتن .
آشيانه
آشيانه
(
ci ne
) ا . پ . مر . آشيان .
و آشيانه كردن ف ل . : لانه كردن مرغ .
آشيب
آشيب
(
cib
) ا . پ . ترس و خوف و هراس . و اندوه و رنج . و تشويش و پريشانى و آشفتگى .
آشيج
آشيج
(
ceyj
) ص . نقيض و مخالف و ضد .
آشيگاه
آشيگاه
(
cig h
) ا . پ . جاى لازم و مبال و فزناك .
آشين
آشين
(
cin
) ا . پ . طباخ . و نانوا .
آشينه
آشينه
(
cine
) ا . پ . تخم مرغ و آسينه .
آشيهه
آشيهه
(
cihe
) ا . پ . صدا و شيهه و صهيل .
آصار
آصار
(
s r
) ع . ج . اصر .
آصاص
آصاص
(
s s
) ع . ج . اصّ و اصّ .
و اصّ .
آصال
آصال
(
s l
) ع . ج اصيل .
آصدة
آصدة
(
sedat
) ا . ع . نوعى از ماهى .
آصرة
آصرة
(
serat
) ا . ع . قرابت زهدان .
و قرابت و احسان . ج : اواصر . و رسن كوتاه كه بدان دامن خيمه را بميخ ببندند . ج : اصار .
آصف
آصف
(
sef
) ا خ . ع . وزير حضرت سليمان .
و آصف بن برخيا : از علماى بنى اسرائيل .
آصف جاه
آصف جاه
(
sef - j h
) ص . پ .