فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥١
اور
اوچيز
اوچيز (
ovciz
) اوچيزى
(
ovcizi
) ا . پ . ماهيت و چگونگى .
اوحاج
اوحاج
(
avh j
) ع . ج وحجة .
اوحاش
اوحاش
(
avh c
) ع . ج وحش . و بات اوحاشا اى جياعا : گرسنه شب گذاشت .
اوحال
اوحال
(
avh l
) ع . ج وحل (
vahal
) .
اوحد
اوحد
(
avhad
) ا . ع . لست فيه باوحد : يعنى در آن خاص نيستم . و هو الله الاوحد : او صاحب وحدانيت و يگانگى است . و هو اوحد اهل زمانه : او يگانهء اهل روزگار خود است .
ج : احدان (
ohd n
) .
اوحدى
اوحدى
(
avhadi
) ص . ع . منسوب باوحد .
اوحدى
اوحدى
(
ovhadi
) ا خ . پ . ابو حامد اوحد الدين كرمانى از معارف عرفا و شعرا در 536 هجرى وفات نمود . و اوحدى مراغه‌اى مشهور باصفهانى چون از مريدان ابو حامد اوحد الدين كرمانى بود اوحدى تخلص نمود در 554 هجرى وفات نمود .
اوحش
اوحش
(
avhac
) ص . ع . باوحشت‌تر .
و بدتر .
اوخاش
اوخاش
(
avx c
) ع . ج وخش (
vaxc
) .
اوخام
اوخام
(
avx m
) ع . ج وخم (
vaxm
) .
اوختسك
اوختسك
(
oxotsk
) ا خ . پ . درياى اوختسك : دريائى در شمال شرقى آسيا كه حاصل شده است از اقيانوس كبير . و نيز شهرى از سيبرى شرقى واقع در كنار درياى اوختسك و داراى 3000 نفر جمعيت .
اود
اود
(
avd
) ا خ . ع . پدر قبيله‌اى از يمن .
و ذو اود : لقب مرثد است كه ششصد سال در يمن پادشاهى كرد
اود
اود
(
avd
) آده الامر اودا و ادودا ( از باب نصر ) : گرانبار كرد او را آن كار . و ادت الشيى : خميده و كج گردانيدم آن چيز را . و آد الظلال :
مايل بمشرق گرديد سايه . و آد العشى :
ميل كرد عشى و برگشت . و آد فلان العود : تكيه كرد فلان بر آن چوب پس خميده كرد آن را .
اود
اود
(
avd
) ا . ع . كجى .
اود
اود
(
avad
) م . ع . اود اودا ( از باب سمع ) : كج و خميده گرديد .
اود
اود
(
avedd
) و (
avadd
) ع . ج ود (
vadd
) و ود (
vodd
) و ود (
vedd
) .
اوداء
اوداء
(
avd '
) ع . ج وادى .
اوداء
اوداء
(
avd
) ص . ع . مؤنث آود يعنى كج .
اوداء
اوداء
(
avedd '
) ع . ج وديد .
اوداة
اوداة
(
avd t
) ع . ج وادى .
اوداج
اوداج
(
avd j
) ع . ج ودج (
vadj
) .
اوداد
اوداد
(
avd d
) ع . ج وديد .
اوداساليون
اوداساليون
(
avd s liun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - كرفس كوهى .
اوداغ
اوداغ
(
ovd q
) ا . پ . خيمهء باشكوه مدور مخصوص شاهزادگان و بزرگان .
اودر
اودر
(
ovder
) ا . پ . برادر پدر كه عمو نيز گويند .
اودردن
اودردن
(
udordan
) ف ل . پ .
بلغت زند و پازند مردن و رفتن از اين جهان فانى .
اودس
اودس (
ovdas
) و اودست
(
ovdast
) ا . پ . وجب و شبر و بدست و عبارت از اندازهء ايست كه از سر انگشت كوچك تا سر انگشت بزرگ گيرند .
اودسا
اودسا
(
odes
) ا . خ . پ . شهرى از روسى اروپا واقع در كنار درياى سياه داراى 000 ر 490 نفر جمعيت و گندمى كه از جنوب روسى حمل مىشود در اين شهر انبار مىكنند .
و اين شهر داراى قلعهء محكمى است . و محل تجارت عمده مىباشد .
اودع
اودع
(
avda '
) ا . ع . كلاكموش .
ادع
ادع
(
avda '
) ص . ع . حمام اودع :
كبوترى كه بر چينه‌دان او سپيدى باشد .
اودك
اودك
(
avdak
) ا . ع . نبات اودك :
بلاها و سختيها . و ما ادرى اى اودك هو : نمىدانم چه مردم است او .
اودن
اودن
(
avdan
) ص . ع . نرم و نازك .
و ا خ . دهى ميان مرعش و فرات .
اودنة
اودنة
(
ovdanat
) ا خ . پ . دهى در بخارا .
اودنى
اودنى
(
ovdaniy
) ص . پ . منسوب باودنة (
ovdanat
) .
اوده
اوده
(
ovdeh
) ا خ . پ . شهرى .
اودية
اودية
(
avdiat
) ع . ج وادى .
اودئيل
اودئيل
(
ud'il
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سال گاو . مر . سيچقان‌ئيل .
اوذح
اوذح
(
avzah
) ص . ع . زبون و پست يق عبد اوذح .
اوذر
اوذر
(
uzar
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - آب .
اور
اور
(
avr
) ا . ع . باد شمال و جنوب .
و جنبش ابر .
اور
اور
(
avr
) م . ع . آر المراة اورا ( از باب نصر و ضرب ) : جماع كرد آن زن .
اور
اور
(
ur
) ا . ع . باد صبا . و ج اوار (
ov r
) .
اور
اور
(
ur
) ا . پ . هر مشتى عموما و مشتى كه بر دهان شخص زنند خصوصا . و گردكان و بادام و پسته كه مغز آنها تيز و تند شده باشد .
اور
اور
(
avar
) ا . پ . فحش و سخن زشت .
اور
اور
(
ovar
) ع . ج ارة (
erat
) و وؤرة