فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٠
اوچه
هرزگى و بدكارى و فسق و فجور و شهوت رانى و نفس‌پرستى و اشتغال به لهو و لعب .
اوبانيدن
اوبانيدن
(
ovb nidan
) ف ل . پ .
غنودن و دراز كشيدن .
اوبة
اوبة
(
avbat
) م . ع . آب اوبا و اوبة مر . اوب .
اوبة
اوبة
(
avbat
) ا . ع . يك پاى ستور .
ج : اوبات . و بازگشت يق فلان سريع الاوبة .
اوبر
اوبر
(
avbar
) ص . ع . پشمناك از شتر و خرگوش . و نبات الاوبر : نوعى از سماروغ ريزهء پشم‌دار خاكى رنگ .
و نيز بلا و سختى يق لقيت منه نبات الاوبر اى الداهية يعنى بلا و سختى رسيد به من از او .
اوبردن
اوبردن
(
ovbordan
) ف م . پ .
بلعيدن بدون جائيدن .
اوبس
اوبس
(
ubes
) ا . پ . خويشاوندى و قرابت و پيوستگى و علاقه .
اوبه
اوبه
(
ovbe
) ا خ . پ . قريه‌اى در هرات . وا . - مأخوذ از تركى - خيمه‌اى كه تركمانان در آن سكنى مىكنند .
اوبئة
اوبئة
(
avbeat
) ع . ج وباء .
اوپاس
اوپاس
(
up s
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - يك نوع مادهء سمى كه اهالى جزاير سوئد تيرهاى خود را بدان مسموم مىكنند و بدرجه‌اى سميت دارد كه مقدار بسيار كمى از آن فورا موجب هلاكت مىگردد و آن را افعى چوبه نيز مىگويند .
اوپچه
اوپچه
(
ovpce
) ا . پ . يك قسم صاحب‌منصبى در ديوان‌خانه .
اوة
اوة
(
ovvat
) ا . ع . داهيه و بلا و سختى ج : اوو (
ovav
) .
اوت
اوت
(
ut
) پ . ضمير مركب از او و تو .
اوت
اوت
(
ut
) ا . پ . نام ماه هشتم از سال فرنگيان .
اوتاد
اوتاد
(
avt d
) ع . ج وتد (
vatad
) .
اوتار
اوتار
(
avt r
) ع . ج وتر .
اوتاغ و اوتاق
اوتاغ و اوتاق
(
ovt q
) ا . پ .
خيمهء بزرگ و سراپرده .
اوتانيدن
اوتانيدن
(
ovt nidan
) ف ل . پ .
خوابيدن و خفتن . و غش كردن .
اوتاه
اوتاه
(
avvat h
) و (
avat h
) ا . ع .
دريغ و افسوس .
اوترما
اوترما
(
avtaram
) ع . مخصوصا و على الخصوص .
اوتك
اوتك (
avtak
) و اوتكى
(
avtaki
) ا . ع . قسمى از خرما .
اوتل
اوتل
(
avtal
) ص . ع . مرد شكم پر از شراب . ج : وتل (
vatl
) و اتل (
otol
) .
اوتنة
اوتنة
(
avtenat
) ع . ج وتين .
اوتى
اوتى
(
ovti
) ا . پ . يك قسم آلتى از آهن كه مانند اتو با آن لكهء پارچه‌ها را مىگيرند .
اوثان
اوثان
(
avs n
) ج . پ . وثن (
vasan
) .
اوثر
اوثر
(
avsar
) ا . ع . دشمنى و عداوت .
اوثم
اوثم
(
avsam
) ص . ع . ما اوثم الارض : چه كمتر است چراگاه اين زمين .
اوج
اوج
(
ovj
) ا خ . پ . نوائى از موسيقى .
اوج
اوج
(
avj
) ا . ع . - معرب اوگ - باصلاح نجوم بلندترين درجهء كوكب را گويند ضد حضيض . و نيز اوج : بالا . و بلندترين نقطه . و قله . و سمت الرأس . و ارتفاع و بلندى . و شرف . و بلندترين مقام . و سرافرازى و سربلندى . و ترقى و برترى .
و اوج شرف : خوشحالى كوكب . و شرف كوكب . و اوج گرفتن ف ل . : بصمت الراس برآمدن و رسيدن .
اوجار
اوجار
(
avj r
) ج وجرة (
vajrat
) و وجرة (
vajarat
) .
اوجاع
اوجاع
(
avj '
) ع . ج وجع .
اوجال
اوجال
(
avj l
) ع . ج وجل (
vajal
) .
اوجام
اوجام
(
avj m
) ع . ج وجم (
vajm
) و وجم (
vajam
) .
اوجان
اوجان
(
ovj n
) ا خ . پ . موضعى در آذربايجان كه چمن آن معروف است .
اوجب
اوجب
(
avjab
) ص . ع . واجب‌تر و لازم‌تر .
اوجر
اوجر
(
avjar
) ص . ع . ترسان .
اوجرة
اوجرة
(
avjerat
) ع . ج وجار (
vej r
) و وجار (
vaj r
) .
اوجس
اوجس
(
avjas
) و (
avjos
) ا . ع .
روزگار يق لا افعله سجيس الاوجس :
نمىكنم آن را هرگز . و اندك از طعام و شراب يق ما ذقت عنده اوجس اى شيئا .
اوجستان
اوجستان
(
ujest n
) ا خ . پ . بلغت زند آسگون چه رازهء اوجستان درياى آسگون است .
اوجل
اوجل
(
avjal
) ص . ع . رجل اوجل : مرد ترسناك .
اوجن
اوجن
(
avjan
) ا . ع . رسن ستبر .
اوجه
اوجه
(
avjah
) ص . ع . باقدرتر و با جاه‌تر .
اوجه
اوجه
(
avjoh
) ع . ج وجه .
اوجية
اوجية
(
avjiat
) ع . ج و جاء .
اوجيز
اوجيز
(
ujiz
) ا . پ . مر . اوچيز .
اوجين
اوجين
(
ovjin
) ا خ . پ . - مأخوذ از سانسكريت - شهرى در هندوستان .
اوچ
اوچ
(
uc
) ا . پ . شرط و گرو . و اوچ كردن ف ل . : شرط كردن . و گرو بستن .
اوچت پمن
اوچت پمن
(
ovcat - pamon
) ا . پ .
بلغت زند و پازند انگشت خواه انگشت دست باشد و يا انگشت پا .
اوچه
اوچه
(
ovcce
) ا خ . پ . نام شهرى