فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٧
انيسون
از بالا به زير افتادن . و درگذشتن .
انهوبا
انهوبا
(
anhub
) ا خ . پ . بلغت زند و پازند مشترى و برجيس .
انهى
انهى
(
anhi
) ع . ج نهى (
nahy
) و (
nehy
) .
انهياء
انهياء
(
anhi
) ع . ج نهى (
nahiy
) .
انهيار
انهيار
(
enhi r
) م . ع . فرودريدن بنا را .
انهياض
انهياض
(
enhi z
) م . ع . فضله انداختن مرغ . و شكسته شدن استخوان بعد گرفتگى .
انهياع
انهياع
(
enhi '
) م . ع . روان شدن سراب و درخشيدن آن .
انهياك
انهياك
(
enhi k
) م . ع . بىباكانه به چيزى درافتادن . و سرگشته شدن .
انهيال
انهيال
(
enhi l
) م . ع . فروريخته شدن خاك و ريگ . و انهالوا عليه : پياپى آمدند بر وى و فراگرفتند او را بدشنام و ضرب .
انى
انى
(
an
) و (
en
) ع . ساعت و بهره‌اى از شب . و سستى و وهن . ج آناء .
انى
انى
(
any
) و (
an
) و (
en
) م . ع .
انى الشئى انيا و انى و انى ( از باب ضرب ) : نزديك شد آن چيز . و حاضر گرديد .
و رسيد هنگام پختگى آن . و پخته گرديد . و يا مخصوص است بر پخته گرديدن نبات . و انى الرحيل : شد وقت كوچ . و انى له ان يفعل كذا : اى حان و قرب . و انى الحميم : بغايت رسيد گرمى آن .
انى
انى
(
any
) م . ع . انى الرجل انيا ( از باب سمع ) : بردبار و حليم گرديد آن مرد .
انى
انى
(
en
) و (
oniy
) م . ع . انى انىّ و انيا ( از باب ضرب و سمع ) : درنگى كرد و سستى نمود .
انى
انى
(
en
) و (
an
) ا . ع . تمام روز .
ج : آناء و انى (
onni
) و انى (
enni
) .
و هنگام و غايت چيزى . يا پختگى و رسيدگى آن يق بلغ هذا اناه .
انى
انى
(
an
) ا . ع . بردبارى و وقار .
انى
انى
(
oniy
) و (
eniy
) ع . ج انى (
en
) و انى (
an
) .
انى
انى
(
ann
) ع . چگونه . و كجا . و از كجا .
و هر كجا . و بمعنى حرف شرط .
انى
انى
(
onni
) و (
ann
) و (
anni
) ا خ . ع .
چاهى در مدينه مر بنى قريظه را . و وادى در راه مصر به مكه .
انياء
انياء
(
eny '
) م . ع . انيا اللحم انياء : نيم پخته كرد گوشت را .
انياب
انياب
(
any b
) ع . ج ناب . و ذو الانياب ا خ : لقب چند نفر .
انيار
انيار
(
any r
) ع . ج نير (
nir
) و ناقة ذات انيار : ناقهء كلانسال .
انياق
انياق
(
any q
) ع . ج نيق (
niq
) .
انيان
انيان
(
any ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو بهرهء از شب يق مضى انيان من الليل .
انيب
انيب
(
anyab
) ص . ع . بزرگ و ستبر دندان .
انيب
انيب
(
anyob
) ع . ج ناب .
انيبا
انيبا
(
anib
) ا . پ . بلغت زند و پازند درخت مورد .
انيت
انيت
(
anit
) م . ع . انت انيتا ( از باب ضرب ) : ناليد . و انت الشئى :
اندازه كرد اين چيز را . و انت فلانا :
حسد برد بر فلان .
انيتا
انيتا
(
anit
) ا . پ . بلغت زند و پازند درخت مورد .
انيث
انيث
(
anis
) ا . ع . آهن نرم - خلاف ذكر .
انيثة
انيثة
(
anisat
) ص . ع . ارض انيثة :
زمين نرم بسيار رويانندهء نبات .
انيح
انيح
(
anih
) م . ع . انح انحا و انيحا و انوحا . مر . انح (
anh
) .
انير
انير
(
anir
) ا . پ . خوى زشت و طبيعت بد .
انير
انير
(
anyar
) ص . ع . هذا انير منه : اين روشن‌تر و آشكارتر است از آن .
انيران
انيران
(
anir n
) ا خ . پ . فرشته‌اى كه موكل بر عقد نكاح باشد . وا . روز سىام از هر ماه شمسى .
انيزان
انيزان
(
aniz n
) ا . ع . انيران كه روز سىام از هر ماه شمسى باشد .
انيژ
انيژ
(
anij
) ا . پ . بومادران .
انيس
انيس
(
anis
) ا . ع . خروس . و انس دهنده . و هر چيز مأنوس و كسى يق ما بالدار انيس اى احد . و ا خ . نام پسر عبد المطلب .
انيس
انيس
(
anis
) ص . ع . انس‌گيرنده .
انيس
انيس
(
anis
) ا . پ . باغ .
انيس
انيس
(
anis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - همدم و يار و رفيق و دوست و مصاحب . و هم‌خو و هم‌طبع و هم‌خصلت . و انيس اعضاء : چشم و اشارهء بمحبوب و انيس و جليس : همدم و همنشين .
انيس
انيس
(
onays
) ا خ . ع . از اعلام است .
انيسان
انيسان
(
anis n
) ا . پ . تمسخر و استهزا و مسخرگى و بذله . و دروغ . و افسانه و حكايت دروغ . و مخالفت و ضديت .
انيسة
انيسة
(
anisat
) ص . ع . مؤنث انيس يعنى زن انس‌گيرنده .
انيسة
انيسة
(
anisat
) ا . ع . آتش و نار .
انيسو
انيسو (
anisu
) و انيسون
(
anisun
) ا . پ .
- مأخوذ از يونانى - قسمى از باديان رومى كه زنبان و زنپان نيز گويند .
انيسون
انيسون
(
anisun
) ا . پ . مقاومت و اعتراض . و مخالفت و ضديت .