فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٤
انوشه
(
onmuzaj
) ا . ع . معرب نمونه و بمعنى آن .
انمهلال
انمهلال
(
enmehl l
) م . ع . افراشته شدن و راست شدن . و معتدل شدن و آرميدن .
انمهلال
انمهلال
(
enmehI l
) ا . ع . آسودگى و اطمينان . و غفلت . و سستى و ناتوانى .
انمى
انمى
(
anemi
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - بيمارى كم‌خونى كه فقر الدم نيز گويند .
انمى
انمى
(
onmiy
) ا . ع . توشك و نهالى آكندهء بكاه .
انمياث
انمياث
(
enmi s
) م . ع . انماث انمياثا : آميخته شد . و در آب سوده گرديد .
انميار
انميار
(
enmi r
) م . ع . بركنده شدن موى يق مرت الوبر فانمار . و ريختن پشم .
انمياز
انمياز
(
enmi z
) م . ع . جدا گرديدن .
انمياع
انمياع
(
enmi '
) م . ع . گداختن روغن .
انمياق
انمياق
(
enmi q
) م . ع . انماق فلان انمياقا : هلاك گرديد فلان .
انن
انن
(
onan
) ا . ع . مرغى مانند كبوتر ولى سياه كه آواز اه اه كند .
انناس
انناس
(
anan s
) ا . پ . - مأخوذ از اردوئى - ميوهء صنوبر . و ميوهء معروف گرم سيرى .
اننة
اننة
(
onanat
) ص . ع . رجل اننة :
مرد بسيار ناله‌كننده .
انو
انو
(
env
) ا . ع . زمان . و قسمتى از زمان مانند يك ساعت . يق مضى انو من الليل . ج : آناء .
انواء
انواء
(
anv '
) ع . ج نوء (
nov '
) و نوى (
nav
) و ج ج نواة .
انواء
انواء
(
env '
) م . ع . دور شدن . و بسيار سفر كردن . و روا كردن حاجت را .
و دانه بستن غورهء خرما . و انداختن هستهء خرما از دهان . و كلان گردانيدن فربهى شتر را .
انواح
انواح
(
anv h
) ع . ج نائح .
انوار
انوار
(
anv r
) ع . ج نار و نور (
novr
) و نور .
انوار
انوار
(
anv r
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - نورها و روشنيها .
انوار
انوار
(
env r
) م . ع . روشن شدن . و روشن كردن جاى و جز آن . و گل كردن درخت . و خوب روى شدن . و آشكار گرديدن . مر . انارة .
انواض
انواض
(
anv z
) ع . ج نوض (
novz
) .
و ا خ . نام موضعى .
انواط
انواط
(
anv t
) ج ا . ع . معلاقها . و ذات انواط ا . : نام درختى . و ج نوط و نياط . و قولهم عاط به غير انواط .
مر . عاطى .
انواع
انواع
(
anv '
) ع . ج نوع .
انواع
انواع
(
anv '
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنسها و نوعها . و جنسهاى گوناگون .
و اقسام .
انواف
انواف
(
anv f
) ع . ج نوف (
novf
) .
انواق
انواق
(
anv q
) ع . ج ناقة .
انواق
انواق
(
env q
) م . ع . شكار كردن انوق يعنى مرغ مردارخوار .
انواك
انواك
(
env k
) م . ع . گول يافتن كسى را يق انوكه انواكا .
انوال
انوال
(
anv l
) ع . ج نول (
novl
) و نال .
انوام
انوام
(
anv m
) ع . ج نوم (
novm
) .
انوان
انوان
(
anv n
) ع . ج نون .
انوان
انوان
(
env ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو ساعت يق مضى انوان من الليل .
انوء
انوء
(
anva '
) ص . ع . كسى كه داراى انواء بود . مر . نوء را . و ما بالبادية انوء منه اى اعلم .
انوپا
انوپا
(
anup
) ا . پ . گاو زبان تلخ .
و كاسنى را نيز گويند .
انوج
انوج
(
anvaj
) ص . پ . فربه و سنگين و سخت تنفس .
انوج
انوج
(
onuj
) ا . ع . تنفس سخت .
انوح
انوح
(
anuh
) ص . ع . رجل انوح :
مرد بسيار خنده و بخيل كه چون چيزى از او خواهند تنحنح كند . و فرس انوح :
اسب بسيار تنفس . و اسبى كه در رفتن گام لگام بدندان گيرد و سر بجنباند .
انوح
انوح
(
onuh
) م . ع . انح انحا و انوحا و انيحا . مر . انح (
anh
) .
انور
انور
(
anvar
) ص . ع . خوب‌روى .
و روشن‌تر .
انورة
انورة
(
anverat
) ع . ج نار .
انورسما
انورسما
(
anurasm
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - و معنى آن متسع كردن و منبسط نمودن است - در اصطلاح طب ماده‌اى كه عارض شود در معبر شريانى از جهت اتساع جدار آن شريان . و نيز ماده‌اى كه حصولش بواسطهء خون خارج شدهء از شريان بود .
انورى
انورى
(
anvari
) ا خ . پ . اوحد الدين عالم و شاعر و منجم معروف از اهالى ابيورد خراسان و مداح سلطان سنجر غزنوى كه در شهر بلخ در سال 547 هجرى وفات كرده .
انوس
انوس
(
anus
) ا خ . ع . ضد عقور يعنى سگ ناگزنده . ج : انس (
onos
) .
انوش
انوش
(
anuc
) ا خ . ع . پسر شيث پيغمبر عليه السلام كه از اجداد حضرت پيغمبر خاتم النبيين صلى اللّه عليه و آله است .
انوشا
انوشا
(
anuc
) ا . پ . شادى و خرمى و عدالت . و كيش زردشتيان .
انوشه
انوشه
(
anucah
) و (
onucah
) ا . پ .