فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٣
انمودج
تحريص .
انگيزنده
انگيزنده
(
angizande
) افام . پ . كسى كه تحريك مىكند . و برمىانگيزاند . و ترغيب مىكند .
انگيزه
انگيزه
(
angize
) ا . پ . سبب و موجب و باعث و علت .
انگيزيدن
انگيزيدن
(
angizidan
) ف م . پ .
انگيختن .
انگيس
انگيس
(
angis
) ا . پ . شكلى از اشكال رمل .
انگيسان
انگيسان
(
angis n
) ا . پ . انگبان .
انگيل
انگيل (
angil
) و انگيله
(
angile
) ا . پ .
انگول و انگوله .
انگييون
انگييون
(
angiyun
) ا . پ . قطعه‌اى از ابريشم رنگارنگ .
انم
انم
(
anamm
) ص . ع . كسى كه بيشتر نمامى و سخن‌چينى كند . و رسواكننده‌تر .
انما
انما
(
enm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باليدگى و نموكردگى .
انماء
انماء
(
enm '
) م . ع . گواليدن . و گوالانيدن و فاش كردن حديث را به طرز سخن‌چينى . و تير انداختن بر شكار بطورى كه بگريزد و بميرد الحديث : كل ما اصميت و دع ما انميت .
انما
انما
(
ennam
) و (
annam
) ع . اين دو كلمه را در حصر استعمال مىكنند و معنى آنها به‌درستى كه و بتحقيق كه قوله تعالى إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ .
انماء
انماء
(
anemm '
) ع . ج نم (
namm
) .
انمار
انمار
(
anm r
) ا خ . پ . شهر سبا . و نام طايفه‌اى .
انمار
انمار
(
anm r
) ع . ج نمر (
namer
) .
انمار
انمار
(
enm r
) م . ع . آب گوارد و ساده يافتن . و به آب پاكيزه و روشن رسيدن .
انماس
انماس
(
enm s
) م . ع . فتنه انگيختن ميان مردم و بدى افگندن يق انمس بينهم .
انماس
انماس
(
ennem s
) م . ع . پنهان شدن .
انماش
انماش
(
enm c
) م . ع . سخن چيدن .
انماص
انماص
(
enm s
) م . ع . روئيدن گرفتن گياه يق انمص النبت انماصا .
انماط
انماط
(
anm t
) ع . ج نمط (
namat
) .
انماطى
انماطى
(
anm tiy
) ص . پ . منسوب به انماط . و ابن انماطى : شخصى فقيه بوده .
انمال
انمال
(
anm l
) ع . ج نمل (
namel
) .
انمال
انمال
(
enm l
) م . ع . سخن‌چينى نمودن .
انمجاج
انمجاج
(
enmej j
) م . ع . چكيدن يق انمجت نقط من القلم اى ترششت .
انمحاء
انمحاء
(
enmeh '
) م . ع . پاك گرديدن يق محوته فانمحى .
انمحاص
انمحاص
(
enmeh s
) م . ع . برآمدن آفتاب از كسوف و روشن شدن آن . و در گذشتن چيزى . و فوت شدن آن رو فرونشستن آماس .
انمذاق
انمذاق
(
enmez q
) ص . ع . آميخته گرديدن شير با آب .
انمر
انمر
(
anmar
) ص . ع . هر آنچه در آن خجكهاى سياه و سپيد باشد . ج . نمر (
nomr
) ج . و سحاب انمر :
ابر پيسه .
انمر
انمر
(
anmor
) ع . ج نمر (
namer
) .
انمراع
انمراع
(
enmer '
) م . ع . در زمين رفتن و سير كردن يق انمرع فى البلاد .
انمس
انمس
(
anmas
) ص . ع . تيره . ج نمس (
noms
) .
انمساخ
انمساخ
(
enmes x
) ا . ع . يق يكره فى الفرس انمساخ حمائه يعنى لاغرى عضلهء ساق آن .
انمشاش
انمشاش
(
enmec c
) م . ع . دريافتن و حاصل شدن يق هل انمش لك شئى .
انمص
انمص
(
anmas
) ص . ع . مرد كم موى .
انمصار
انمصار
(
enmes r
) م . ع . مر . امّصار .
انمصاع
انمصاع
(
enmes '
) م . ع . رفتن در زمين . و راست كردن خرگوش را يق انمصع الحمار .
انمصة
انمصة
(
anmesat
) ع . ج نماص (
nom s
) .
انمعاط
انمعاط
(
enme t
) م . ع . پىدرپى افتادن موى از بيمارى و جز آن . مر .
امّعاط .
انملات
انملات
(
anmol t
) ع . ج انملة (
anmolat
) .
انملاز
انملاز
(
enmel z
) م . ع . رستن از كار . و انملز منه : رست و خلاص شد از آن .
انملاس
انملاس
(
enmel s
) م . ع . نرم و تابان گرديدن يق ملسته (
mallastohu
) فانملس و انملس من الامر :
خلاص شد و رها گرديد از آن كار .
انملاص
انملاص
(
enmel s
) م . ع . رستن .
و غايب شدن و ناپديد گشتن .
انملاع
انملاع
(
enmel '
) م . ع . تيز و سبك رفتن .
انملاق
انملاق
(
enmel q
) م . ع . نرم و تابان گرديدن . و گم شدن و غايب و ناپديد شدن يق انملق منى اى افلت .
انملال
انملال
(
enmel l
) م . ع . كشيده شدن و برآمدن .
انملة
انملة
(
anmalat
) و (
anmolat
) و (
anmelat
) و (
onmalat
) و (
onmolat
) و (
onmelat
) و (
enmalat
) و (
enmolat
) و (
enmelat
) ا . ع . هر انگشت كه بر آن ناخن باشد . ج : انامل و انملات . و نيز ناخن و چنگل .
انمودج
انمودج (
onmudaj
) و انموذج