فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٠
انگشت
انجمن بازيگران و قصه‌خوانان .
انگبار
انگبار
(
angob r
) ا . پ . مر . انجبار .
انگبان
انگبان
(
angob n
) ا . پ . ريشه‌اى كه داراى علفى است مأكول .
انگبين
انگبين
(
angabin
) و (
angobin
) ا .
پ . شهد و عسل .
انگبين
انگبين
(
angabin
) ا . پ . اسمى است كه غالبا غلامهاى سياه را بدان مىنامند .
انگبين‌خانه
انگبين‌خانه
(
angabin - x ne
) ا . پ .
كندوى عسل .
انگبين‌وار
انگبين‌وار
(
angabin - v r
) ص . پ .
مانند انگبين و شبيه بعسل .
انگبينه
انگبينه
(
angabine
) ص . پ . حلوائى كه از عسل سازند يعنى عسل را نيك قوام آورند و بر طبقى ريزند تا سرد و سخت شود . و دندان‌گير گردد .
انگختن
انگختن
(
angextan
) ف م . پ . انگيختن و بهيجان آوردن . و حاصل كردن و ايجاد نمودن . و خلق كردن . و بالتمام مستور كردن و غلبه كردن .
انگدان
انگدان
(
angod n
) ا . انجدان و نسناس يعنى ديو مردم كه جانورى است وحشى شبيه به آدمى . و ا خ . قريه‌اى از مضافات كاشان كه انگوان نيز گويند .
انگذان
انگذان
(
angoz n
) ا . پ . انجدان .
انگرده
انگرده
(
angorde
) ا . پ . دانهء انگور كه از خوشه جدا شده باشد .
انگرك
انگرك
(
angorak
) ا . پ . انگور كوچك .
انگرو
انگرو (
angaru
) و انگروا
(
angarv
) ا . پ . زاغه و آغال گوسپند .
انگروس
انگروس
(
angarus
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مجارستان .
انگره مينو
انگره مينو
(
angare - maynu
) ا .
پ . به زبان اوستا كاهندهء آبادى و ظلمت . و روح كاهنده و مضر . و ا خ . اهريمن .
انگريز
انگريز
(
angareyz
) ا . پ . رستنئى كه گلش مانند گل خسك زرد و اطراف آن خاردار و بتازى قرطم برى گويند .
انگريز
انگريز
(
angreyz
) و (
engreyz
) ا خ .
پ . مر . انگليس .
انگريزى
انگريزى
(
angreyzi
) ص . پ . منسوب به انگليس . وا . شخص انگليسى .
انگز
انگز
(
angoz
) ا . پ . بيلى كه با آن زمين را هموار كنند .
انگزك
انگزك
(
angozak
) ا . پ . مصغر انگز و و بمعنى انگژك - آهن سركجى كه فيلبان بدان فيل راند و بهر طرف كه خواهد برد .
انگژ
انگژ
(
angoj
) ا . پ . انكژ و آهنى سركج كه بدان فيلبان فيل را بهر طرف كه خواهد برد و راند .
انگژد
انگژد
(
angojad
) ا . پ . هر صمغى را عموما و انغوزه را خصوصا نامند . و گويند مخفف انگدان‌ژد است يعنى صمغ انگدان چه ژد بمعنى صمغ مىباشد .
انگژك
انگژك
(
angojak
) ا . پ . مصغر انگژ - عبارت از آلت آهنين سركجى است كه فيلبانان در دست دارند و بدان فيل را بهر طرف كه خواهند برند .
انگژوا
انگژوا
(
angejv
) ا . پ . گوسپند . و جائى كه گوسپندان را شب در آنجا نگاه دارند .
و دانه و هستهء ميوه .
انگژه
انگژه
(
angoje
) ا . پ . انغوزه كه صمغ انگدان باشد .
انگسبه
انگسبه
(
angasbe
) ا . پ . برزيگرى كه صاحب سامان و كاركنان و زراعت‌گران زياد بود . و مرد صاحب ثروت .
انگسون
انگسون
(
angsun
) ا . پ . درخشندگى برق كه برنگهاى گوناگون گسترده مىشود .
انگشبه
انگشبه (
angacbe
) و انگشبيه
(
angacbie
) ا . پ . انگسبه .
انگشت
انگشت
(
angect
) ا . پ . زغال و فحم يعنى آن محصولى كه از احتراق غير كامل نباتات خشبى حاصل مىگردد .
انگشت
انگشت
(
angoct
) ا . پ . اصبع يعنى هر يك از اجزاء متحركى كه در انتهاى دستها و پاهاى انسانى واقع شده‌اند . و اندازه‌اى كه مساوى نه بند انگشت باشد . انگشت برك نام جانورى است كه موش‌گير نيز مىگويند . و انگشت بزرگ : ابهام .
و انگشت حلقه : انگشترى . و انگشت دراز : وسطى و انگشت ميانى . و انگشت دست : بيلسته . و انگشت دشنام :
كنايه از انگشت نهادن باشد چه در عوض آن دشنام مىشنود . و انگشت شك و يا انگشت شهادت : سبابه . و انگشت شكم : نره و آلت تناسل مردان . و انگشت شهين : ابهام . و انگشت عروس : نام نوعى از حلوا و نوعى از انگور . و انگشت كنيزكان : نام نوعى از انگور . و انگشت كوچك و يا انگشت كهين : خنصر و انگشت مهين و يا انگشت ميانه : وسطى . و انگشت گنده . انغوزه . و انگشت نر : ابهام .
و انگشت بزرگ پا . و انگشت نمائى : شهرت كردگى در نيك نامى و يا بدنامى ولى در بدنامى بيشتر استعمال مىكنند .
و نمايش چيزى بانگشت و پاى انگشت :
انگشتان پا و پنجهء پا . انگشت بدندان گزيدن ف ل . : متعجب و حيران شدن . و حسرت و افسوس خوردن . انگشت بر چشم نهادن يا انگشت بر ديده نهادن : پذيرفتن و قبول كردن و مسلم داشتن . و راضى شدن . انگشت بر حرف نهادن ف م . : ملامت كردن و سرزنش نمودن و نكته‌گيرى گردن . و انگشت بر دهان