فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٨

انكژ

يق قسته فانقاس .

انقياص

انقياص

(

enqi s

) م . ع . فرودريدن .

و ريخته شدن ريگ و خاك چاه يق انقاصت البئر اى انهارت . و افزون شدن آب در چاه . و افتادن دندان .

انقياض

انقياض

(

enqi z

) م . ع . شكافتن ديوار بىافتادن . و يا فرودريدن آن و كفتن چاه و دندان از درازا .

انقيض

انقيض

(

enqiz

) ا . ع . بوى خوشى كه بس خوش‌آيند باشد .

انقيضاض

انقيضاض

(

enqiz z

) م . ع . انقاض الجدار انقيضاضا : شكافته شد آن ديوار و فرونيفتاد .

انك

انك

(

ank

) ا . پ . - مأخوذ از انگليسى - در اصطلاح تجارت نشان و علامتى كه بر روى عدل و مال التجاره نويسند .

انك

انك

(

ank

) انك انكا و انوكا ( از باب نصر ) : بزرگ شد و ستبر گرديد و انك البعير : دراز شد شتر . و انك فلان دردمند گرديد فلان . و انك زيد : طمع كرد زيد . و انك عمرو : تتبع در سازوارى اخلاق نمود عمرو .

انكاث

انكاث

(

ank s

) ص . ع . حبل انكاث :

رسن گسسته .

انكاح

انكاح

(

enk h

) م . ع . شوهر دادن زن يق انكح المراة انكاحا .

انكاد

انكاد

(

ank d

) ع . ج نكد (

nakd

) و و (

nakad

) و (

naked

) .

انكار

انكار

(

ank r

) ع . ج نكر (

naker

) و (

nakor

) و (

nokor

) .

انكار

انكار

(

enk r

) م . ع . انكر الرجل الامر انكارا نشناخت آن مرد كار را و انكره اى اجحد : با آنكه مىدانست آن را اظهار نادانى كرد .

انكار

انكار

(

enk r

) ا . ع . ديگرگونى و بر گرديدگى حال و تغيير . و جحود .

انكار

انكار

(

enk r

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ابا و امتناع و نفى و در يواخ و اظهار نادانى با علم و دانست و جحد و عدم اقرار . و رد و عدم قبول . و عدم موافقت و ايراد .

انكارانه

انكارانه

(

enk r ne

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور انكار .

انكارى

انكارى

(

enk ri

) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منفى .

انكاز

انكاز

(

enk z

) م . ع . سپرى كردن آب چاه را يق انكز البئر انكازا .

انكاس

انكاس

(

ank s

) ع . ج نكس (

neks

) .

انكاظ

انكاظ

(

enk z

) م . ع . شتابانيدن از كارى يق انكظ الرجل انكاظا اى عجله عن حاجته .

انكاع

انكاع

(

enk '

) م . ع . شتابانيدن از كار .

و رد كردن و دفع نمودن يق انكعه عن الامر . و انكع انكاعا : مانده و خسته شد .

انكاف

انكاف

(

enk f

) م . ع . پاك گردانيدن از ننك و عار يق انكفته انكافا . و انكفه الله اى نزهه و قدسه عن الانداد .

انكال

انكال

(

ank l

) ع . ج نكل (

nekl

) .

و قوله تعالى إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا يعنى بندهاى سخت و بندهاى آتشين .

انكال

انكال

(

enk l

) م . ع . راندن و دور كردن . الحديث : صخرة الله التى لا تنكل اى لا تدفع عما دفعت عليه . و برنكول انگيختن كسى را .

انكب

انكب

(

ankab

) ص . ع . مرد بىگمان .

و مرد ستمگار و جفاگار .

انكب

انكب

(

ankab

) ص . ع . بعير انكب :

شتر مبتلا به بيمارى نكب .

انكباب

انكباب

(

enkeb b

) م . ع . پيش آمدن و لازم گرفتن كسى را . و بر روى درافتادن .

انكتار

انكتار

(

enket r

) ا خ . ع . مرد انگليسى .

و نيز اين نام را مورخين عرب بريشاردكور دوليون پادشاه انگلستان در جنگ صليب داده‌اند از جهت شجاعت و دليرى اين پادشاه و نيز از بابت مصالحهء موقتى كه باصلاح الدين كبير نموده و آن را مجبور بر اجراى اين صلح نمود .

انكتال

انكتال

(

enket l

) م . ع . درگذشتن و رفتن .

انكثاب

انكثاب

(

enkes b

) م . ع . فراهم آمدن و ريخته شدن يق كثبت الشئى فانكثب .

و كل شئى انصب فى شئى و اجتمع فقد انكثب فيه .

انكثام

انكثام

(

enkes m

) م . ع . اندوهناك شدن .

انكح

انكح

(

ankah

) ص . ع . آنكه بيشتر اوقات مشغول به جماع كردن باشد .

انكحة

انكحة

(

ankehat

) ع . ج نكاح (

nekah

) .

انكد

انكد

(

ankad

) ص . ع . رجل انكد :

مرد بدفال دشوار عيش . ج : نكد (

nokd

) .

انكدار

انكدار

(

enked r

) م . ع . شتافتن و نيك دويدن . و فروريخته شدن قوم . و فرود آمدن . و فرود آمدن ستاره از هوا قوله تعالى وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ .

انكدان

انكدان

(

ankad ne

) ا خ . ع . بصيغهء تثنيه . دو قبيله از تازيان .

انكر

انكر

(

ankar

) ص . ع . منكرتر و ناشناخت‌تر .

انكراث

انكراث

(

enker s

) م . ع . سپرى شدن و بريده گرديدن يق انكرث الحبل .

انكراس

انكراس

(

enker s

) م . ع . بر روى درافتادن يق انكرس عليه و انكرس فى الشيى : درآمد در آن چيز .

انكرام

انكرام

(

enker m

) م . ع . محرم بودن .

انكژ

انكژ

(

ankoj

) ا . پ . - مأخوذ از سانسكرى -