فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٧
انقياس
پراكنده شدن اسب بر قوم يق انقضت الخيل عليهم اى انتشرت .
انقضاع
انقضاع
(
enqez '
) م . ع . دور شدن و بعيد گرديدن يق انقضع عنه .
انقضاف
انقضاف
(
enqez f
) م . ع . جدا شدن .
انقطاع
انقطاع
(
enqet '
) م . ع . فرود آمدن در راه از قافله يق انقطع به ( مجهولا ) .
و سپرى شدن آب چاه . و بريده گشتن . و و گسستن رسن .
انقطاع
انقطاع
(
enqet '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قطع و بريدگى . و انفصال و جدائى و گسستگى . و مفارقت . و انقراض و نابودى .
و توقف .
انقطريون
انقطريون
(
enqetriun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - عنبر .
انقع
انقع
(
anqa '
) ص . ع . فرونشاننده‌تر مر تشنگى را يق ما رأيت شربة انقع منها اى اكثر تسكينا للغليل . المثل :
الرشف انقع : اى اقطع للعطش . و اين مثل را در ترك شتاب‌زدگى و عجلت گويند .
مر . رشف .
انقع
انقع
(
anqo '
) ع . ج نقع (
naq '
) . و قولهم انه لشراب بانقع . مر . نقع .
انقعاث
انقعاث
(
enqe s
) م . ع . از بيخ بركنده شدن يق قعثه فانقعث . و افتادن يق ضربه فانقعث اى سقط . و از بيخ و بن افتادن ديوار .
انقعار
انقعار
(
enqe r
) م . ع . از بيخ بريده شدن . و بركنده گرديدن درخت و بر زمين افتادن .
انقعاش
انقعاش
(
enqe c
) م . ع . از جاى بركنده شدن . و رفتن قوم . و ويران گرديدن ديوار .
انقعاص
انقعاص
(
enqe s
) م . ع . در حال مردن و دو تاه شدن چيزى .
انقعاف
انقعاف
(
enqe f
) م . ع . فروريخته شدن روى كوه . و از بن درافتادن ديوار . و از جاى رفتن چيزى .
انقعة
انقعة
(
anqeat
) ع . ج نقيع .
انقفاش
انقفاش
(
enqef c
) م . ع . بسوراخ در آمدن تننده و جز آن . و فراهم آوردن دست و پاى و اعضاى ديگر را .
انقفاع
انقفاع
(
enqef '
) م . ع . بازايستادن .
انقفال
انقفال
(
enqef l
) م . ع . بسته شدن در .
انقلاء
انقلاء
(
enqel '
) ا . ع . نوعى از خرماى شامى .
انقلاب
انقلاب
(
enqel b
) م . ع . برگشتن .
انقلاب
انقلاب
(
enqel b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگشتگى . و تغيير و تبديل و تحويل .
و تغيير ماهيت . و شورش و دور . و انهدام و شكستگى . و اضطراب و بىآرامى . و انقلاب مريض : بىآرامى و اضطراب بيمار . و انقلاب زمان : گردش روزگار و تغييرات آن . و حالت انقلاب : حالت شورش . و انقلاب افتادن و يا گرفتن ف ل : برگشته شدن . و تغيير نمودن و مبدل گرديدن .
انقلاع
انقلاع
(
enqel '
) م . ع . بركنده شدن .
انقلاع
انقلاع
(
enqel '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - از بيخ بركندگى .
انقلاف
انقلاف
(
enqel f
) م . ع . كلان شدن و نورد گرفتن يق انقلفت سرته .
انقله
انقله
(
anqole
) ا . پ . يك نوع زنجيل چينى . و يك نوع گياهى در افريقا كه مانند ترياق سموم استعمال مىكنند .
انقليا
انقليا
(
enqeli
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گاو زبان . و ناخنك . و ا خ . شهرى در نوبه .
انقليس
انقليس
(
anqalis
) و (
enqalis
) ا .
ع . مارماهى .
انقماح
انقماح
(
enqem h
) م . ع . سر برداشتن شتر و بازماندن از آب خوردن يق شرب حتى انقمح .
انقماس
انقماس
(
enqem s
) م . ع . فرورفتن در آب . و فروشدن ستاره .
انقماع
انقماع
(
enqem '
) م . ع . پنهان در خانه درآمدن . و خوار و حقير شدن .
انقور
انقور
(
onqur
) ا . ع . چاهك پشت دانهء خرما .
انقوعة
انقوعة
(
onqaat
) ا . ع . چاهك اشكنه كه در آن چربش گرد آيد . و هر جائى كه بسوى آن آب رود از آب راهه و جز آن .
انقوفة
انقوفة
(
onqufat
) ا . ع . آنچه زن از دوك بيرون كشد چون كامل گرداند آن را .
انقون
انقون
(
anqun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گل گنده‌اى كه نوعى از كماة است و بتازى ورد منتن گويند .
انقهال
انقهال
(
enqeh l
) م . ع . افتادن . و سست گرديدن .
انقى
انقى
(
anq
) ص . ع . رجل انقى :
مرد باريك بينى .
انقياء
انقياء
(
anqi '
) م . ج . نقى (
naqiy
) .
انقياب
انقياب
(
enqi b
) م . ع . شكافته شدن بيضه يق قاب الطائر البيضة فانقابت .
و كنده شدن زمين يق قاب الارض فانقابت ايضا .
انقياد
انقياد
(
enqi d
) م . ع . گردن دادن . و كشيده شدن ستور . و خوار و رام شدن آن .
و روشن شدن راه يق انقاد لى الطريق اليه .
انقياد
انقياد
(
enqi d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اطاعت و فرمانبردارى و فروتنى و خضوع .
و رام شدگى
انقيار
انقيار
(
enqi r
) م . ع . افتادن . و ويران شدن چاه . و ميل كردن .
انقياس
انقياس
(
enqi s
) م . ع . اندازه پذيرفتن