فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٦
انقضاض
انقال
انقال
(
enq l
) م . ع . نيكو كردن نعل و موزه و خف شتر را .
انقاه
انقاه
(
enq h
) م . ع . برخيزانيدن از بيمارى يق انقهه الله انقاها . و انقه لى سمعك ( بصيغهء امر ) يعنى گوش دار و بشنو سخن مرا .
انقباء
انقباء
(
enqeb '
) م . ع . پنهان و پوشيده گرديدن .
انقباص
انقباص
(
enqeb s
) م . ع . گرفته شدن نرهء اسب يق انقبص قضيب الفرس .
انقباض
انقباض
(
enqeb z
) م . ع . انقبض الشئى :
گرفته شد آن چيز و ترنجيده گرديد و درهم كشيده شد . و فراهم آمد . و رفت و شتافت .
انقباض
انقباض
(
enqeb z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قبض و گرفتگى و امساك و ترنجيدگى و درهم كشيدگى . و انقباض طبع :
يبوست طبع و عدم اطلاق آن . و حالت انقباض : افسردگى و غمگينى و عدم انبساط .
انقباع
انقباع
(
enqeb '
) م . ع . پنهان شدن و درآمدن مرغ در آشيانهء خود يق انقبع الطائر فى و كره .
انقحال
انقحال
(
enqeh l
) م . ع . كهن‌سال بودن .
انقحام
انقحام
(
enqeh m
) م . ع . بىانديشه در كارى درآمدن و به سختى افتادن يق قحم فى الامر فانقحم .
انقحر
انقحر
(
enqahr
) ا . ع . شتر كلانسال .
انقحل
انقحل
(
enqahl
) ص . ع . شيخ انقحل پير خشك اندام بدحال . و پير سالخورده .
انقخ
انقخ
(
anqax
) ص . ع . ظليم انقخ :
شترمرغ كه مغز كلهء آن اندك باشد .
انقد
انقد
(
anqad
) ا . ع . خارپشت . المثل :
بات فلان بليل انقد بدان جهت گويند كه خارپشت همهء شب را بخسبد - و اين لفظ اگرچه معرفه است ولى گاه ال بر سر آن درآورده الانقد گويند و نيز انقد : سنگ‌پشت .
انقد
انقد
(
anqad
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نقدتر . و انقد وجوه : نقدترين پولها .
انقداح
انقداح
(
enqed h
) م . ع . آتش زدن .
انقداد
انقداد
(
enqed d
) م . ع . بريده شدن و شكافته گرديدن يق قدّده فانقد .
انقدار
انقدار
(
enqed r
) م . ع . موافق شدن به اندازه يق قدرت الثوب فانقدر .
انقداع
انقداع
(
enqed '
) م . ع . بازايستادن يق قدعت فلانا عن الشيى فانقدع .
انقدان
انقدان
(
enqed n
) ا . ع . سنگ‌پشت و لاك‌پشت .
انقذ
انقذ
(
anqaz
) ا . ع . خارپشت .
انقذام
انقذام
(
enqez m
) م . ع . شتافتن .
انقراض
انقراض
(
enqer z
) م . ع . رفتن . و درگذشتن يق انقرض القوم اذا درجوا و لم يبق منهم احد .
انقراض
انقراض
(
enqer z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انعدام و نابودى و تمام‌شدگى . و بسرآمدگى و اتمام و انجام و آخر . و انقراض زمان : آخر زمان .
انقراع
انقراع
(
enqer '
) م . ع . پهلو به پهلو گشتن . و بىقرار كردن . و ارجمند شدن .
و بازايستادن از كارى .
انقرة
انقرة
(
anqerat
) ع . ج نقير . و ا خ .
موضعى به حيرة . و شهرى بروم . و يا قلعه‌اى در آن . و گفته‌اند معرب انگوريه است و اگر چنين باشد پس عمورية مىباشد .
انقرديا
انقرديا
(
anqardi
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - بلادر كه ميوه‌ايست هندى .
انقس
انقس
(
anqas
) ا . ع . كنيزك‌زاده .
انقس
انقس
(
anqos
) ع . ج نقس (
naqs
) .
انقسام
انقسام
(
enqes m
) م . ع . بخش‌بخش شدن يق قسمت الشيى فانقسم .
انقسام
انقسام
(
enqes m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - توزيع و تقسيم و بخش‌بخش‌شدگى .
انقشار
انقشار
(
enqec r
) م . ع . بازگرديدن پوست درخت و جز آن يق قشرته فانقشر .
انقشاش
انقشاش
(
enqec c
) م . ع . روان شدن و درگذشتن قوم .
انقشاط
انقشاط
(
enqec t
) م . ع . بىابر گرديدن هوا . و پراكنده و روان شدن ابر از هوا يق انقشطت السماء .
انقشاع
انقشاع
(
enqec '
) م . ع . پراكنده و گشاده گرديدن ابر از هوا يق قشعت الريح السحاب فانقشع . و نيز انقشاع : گشاده گرديدن دل از غم .
انقص
انقص
(
anqas
) ص . ع . ناقص‌تر .
انقصاد
انقصاد
(
enqes d
) م . ع . شكسته شدن يق قصد العود فانقصد .
انقصاف
انقصاف
(
enqes f
) م . ع . شكسته شدن يق قصفت العود فانقصف . و انقصف الشئى : مندفع گرديد آن چيز . و انقصف عن الشيى . ترك كرد واگذار نمود آن چيز را .
انقصال
انقصال
(
enqesl
) م . ع . بريده شدن يق قصله فانقصل .
انقصام
انقصام
(
enqes m
) م . ع . شكسته شدن يق قصمت العود فانقصم .
انقضا
انقضا
(
enqez
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انقطاع . و درگذشتگى . و انتها .
و انجام .
انقضاء
انقضاء
(
enqez '
) م . ع . سپرى شدن .
و نابود گرديدن يق انقضى الشئى انقضاء .
انقضاب
انقضاب
(
enqez b
) م . ع . بريده شدن . و از جاى برافتادن ستاره يق انقضب الكوكب من مكانه .
انقضاض
انقضاض
(
enqez z
) م . ع . افتادن ديوار . و فرود آمدن مرغ و ستاره از هوا .