فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣١
انف
انعفار
انعفار
(
en'ef r
) م . ع . خاك آلوده شدن .
و بر خاك غلطيدن . و بر زمين زده شدن .
انعفاس
انعفاس
(
en'ef s
) م . ع . آلوده گرديدن به خاك يق انعفس فى التراب .
انعفاق
انعفاق
(
en'ef q
) م . ع . گذاشتن در امور و شتابى كردن يق انعفقوا فى حاجتهم اى مضوا فيها و اسرعوا .
انعقاد
انعقاد
(
en'eq d
) م . ع . بسته شدن .
انعقاد
انعقاد
(
en'eq d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بستگى . و فراهم‌آمدگى و اجتماع .
انعقار
انعقار
(
en'eq r
) م . ع . پشت ريش شدن ستور از پالان و زين .
انعقاب
انعقاب
(
en'eq b
) م . ع . كج كرديدن و خم كرفتن .
انعقاق
انعقاق
(
en'eq q
) م . ع . بالا برآمدن غبار . و بسته و محكم شدن گره . و واشدن و بازماندن ابر و كفته و شكافته شدن .
انعقاق
انعقاق
(
en'eq q
) ا . ع . كفتگى .
انعكاس
انعكاس
(
en'ek s
) م . ع . برگرديده شدن و عكس پذيرفتن .
انعكاس
انعكاس
(
en'ek s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگشگتى . و بازگشت و فرتور . و انعكاس صوت : صدا و بازگشت آواز .
و انعكاس نور : بازگشت نور .
انعم
انعم
(
an'am
) ص . ع . نرم‌تر .
انعم
انعم
(
an'om
) ع . ج نعم (
no'm
) و نعمة (
ne'mat
) . و ا خ . نام موضعى . وا . از اعلام است .
انعماد
انعماد
(
en'em d
) م . ع . بر ستون ايستاده شدن .
انعمام
انعمام
(
en'em m
) م . ع . عمامه بستن دور سر .
انعمان
انعمان
(
an'am ne
) ا خ . بصيغهء تثنيه .
نام دو وادى كه هر يك را انعم گويند . و يا از باز تغليب مراد وادى انعم و وادى عاقل است .
انعواء
انعواء
(
en'ev '
) م . ع . خميدن و پيچيده شدن كمان و حلقهء بينى شتر . و نيز انعواء مطاوع است مر فعل عوى يعوى عيا (
ayyan
) را در همهء معانى آن .
انعياج
انعياج
(
en'i j
) م . ع . ميل كردن بر چيزى يق انعاج عليه انعياجا .
انغاء
انغاء
(
enq '
) م . ع . گفتن سخنى كه فهميده شود .
انغار
انغار
(
enq r
) م . ع . تباه شدن بيضه .
و سرخ شير گرديدن گوسپند . و يا فرود آمدن خون با شير آن .
انغاص
انغاص
(
enq s
) م . ع . تيره گردانيدن زندگانى را بر كسى يق انغص الله عليه العيش اى كدره .
انغاض
انغاض
(
enq z
) م . ع . جنبيدن و مضطرب شدن . و جنبانيدن ( لازم و متعدى ) . و سر جنبانيدن از روى تعجب قوله تعالى فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ .
انغال
انغال
(
enq l
) م . ع . تباه گرديدن پوست و تباهى انداختن ميان مردم .
انغراز
انغراز
(
enqer z
) م . ع . فرو كرده شدن .
انغراف
انغراف
(
enqer f
) م . ع . بريده شدن يق غرفه فانغرف .
انغساس
انغساس
(
enqes s
) م . ع . غوطه خوردن .
انغسال
انغسال
(
enqes l
) م . ع . روان گرديدن .
انغضاض
انغضاض
(
enqez z
) م . ع . فراز شدن چشم .
انغضاف
انغضاف
(
enqez f
) م . ع . درآمدن در گرد يق انغصفوا فى الغبار . و شكسته شدن و ويران گرديدن چاه يق انغضفت البئر .
انغفاء
انغفاء
(
enqef '
) م . ع . شكسته شدن .
انغلال
انغلال
(
enqel l
) م . ع . درآمدن .
انغمار
انغمار
(
enqem r
) م . ع . در آب فرورفتن .
انغماس
انغماس
(
enqem s
) م . ع . به آب فرورفتن .
انغماض
انغماض
(
enqem z
) م . ع . فراز شدن چشم .
انغمال
انغمال
(
enqem l
) م . ع . نرم و بدبوى و پشم ريخته گرديدن پوست .
انغمام
انغمام
(
enqem m
) اندوهگين گرديدن و فروپوشيدن چيزى .
انغمام
انغمام
(
enqem m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اندوهگينى و غمگينى و ملالت .
انغمان
انغمان
(
enqem n
) م . ع . در خزيدن به زمين . و درآمدن در آن .
انغواء
انغواء
(
enqev '
) م . ع . انغوا انغواء خميد و پيچيد . و ميل كرد .
انغوزه
انغوزه
(
anquze
) ا . پ . داروئى بد بو و دافع تشنج و عبارتست از صمغ درخت انگدان كه بتازى حلتيث منتن گويند .
انغياء
انغياء
(
enqi '
) م . ع . فروافتادن و خميدن .
انغياض
انغياض
(
enqi z
) م . ع . كم گرديدن آب و به زمين فرورفتن آن .
انغياط
انغياط
(
enqi t
) م . ع . دوتاه گشتن چوب يق انغاط العود .
انف
انف
(
anf
) ع . بينى ج . : انوف و آناف و انف . المثل : انف فى السماء واست فى الماء : در حق كسى گويند كه لاف بسيار زند و بر طبق آن كارى بجاى نيارد .
و نيز انف : مهتر قوم . و پشته . و بيرون آمدگى كوه . و اول هر چيز . و يا سخت‌ترين آن . و جاء فلان يعد و انف الشد اى اشد العدو . و زمين رست كه پيوسته بر آن آفتاب باشد . و انف الرغيف : پاره‌اى از نان گرده . و انف اللحية : كرانهء ريش .
و انف خف البعير : كرانهء سپل شتر . و انف البرد : سختى سرما . و انف المطر :