فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٧
انصع
آماده شد كارى را . و نيز انشمار : بشتاب رفتن اسب .
انشماص
انشماص
(
encem s
) م . ع . ترسيدن و بيمناك شدن .
انشمال
انشمال
(
encem l
) م . ع . دامن برچيده بشتافتن . و انشمل للامر . آماده شد براى كار و سبك و چست گرديد . و انشمل الفرس تيز رفت آن اسب .
انشناج
انشناج
(
encen j
) م . ع . ترنجيده شدن پوست .
انشواء
انشواء
(
encev '
) م . ع . بريان شدن .
انشودة
انشودة
(
oncudat
) ا . ع . شعر كه در تا شد و مشاعره خوانند . ج : اناشيد .
انشوطة
انشوطة
(
oncutat
) ا . ع . گره آسان گشاى چون گره ازاربند و مانند آن . و ما عقالك بانشوطة اى مامودتك بواهية .
انشياب
انشياب
(
enci b
) م . ع . آميخته شدن .
انشيال
انشيال
(
enci l
) م . ع . بلند شدن و برداشته شدن يق شلت به فانشال .
انشيام
انشيام
(
enci m
) م . ع . درآمدن در چيزى و منظور نظر شدن يق انشام الشيى اذا صار منظورا اليه .
انشينيه
انشينيه
(
encinie
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - تدارك عيد و جشن .
انصاء
انصاء
(
ans '
) ع . ج نصى (
nasiy
) و ج ج نصية (
nasiyat
) .
انصاء
انصاء
(
ens '
) م . ع . چون واوى باشد موى پيشانى كسى را گرفتن . و چون يائى بود بسيار نصى گرديدن زمين .
انصاب
انصاب
(
ans b
) ع . ج نصب (
nasab
) . وا .
بيمارى . و سختى . و نشان برپاى كرده . و پايان . و بت . و آنچه برپاى كنند جهت پرستش . قوله تعالى وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ و سنگها كه گرداگرد كعبه بر پاى مىكردند و مىپرستيدند و بر آنها ذبح و قربانى مىكردند .
انصاب الحرم : حدهاى حرم .
انصاب
انصاب
(
ens b
) م . ع . نصب گردانيدن جهت كسى . و مانده گردانيدن اندوه . و رنج رسانيدن و دردمند گردانيدن بيمارى . و دسته كردن كارد را .
انصات
انصات
(
ens t
) م . ع . خاموش بودن و گوش داشتن يق انصته و له اى سكت له و استمع لحديثه . و خاموش كردن . و ببازى ميل كردن .
انصار
انصار
(
ans r
) ع . ج نصير : يارى گران و انصار النبى صلى اللّه عليه و آله ج ا خ . :
كسانى كه در مدينه بودند و يارى كردند آن حضرت را و يارىگر او شدند - سموا به لانه غلبت عليهم الصفة و نيز نصرانى را يعنى اهالى نصران كه دهى است در شام انصار گويند و آنها را انصارى نيز نامند .
انصارى
انصارى
(
ans ri
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بانصار كه ياريگران حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله باشند . و ج ا خ .
طايفه‌اى از بزرگ‌زادگان كاشان را انصارى گويند .
انصاع
انصاع
(
ens '
) م . ع . انصعت الناقة للفحل انصاعا : ثابت ماند . و نيز انصاع ثابت كردن . و گزاردن حق كسى را . و پيش آمدن جهت بدى . و فراخيدن . و آشكار كردن آنچه در دل باشد . و آهنگ جنگ كردن .
انصاف
انصاف
(
ans f
) ع . ج نصف (
nesf
) و (
nasf
) و (
nosf
) و (
nasaf
) .
انصاف
انصاف
(
ens f
) م . ع . داد دادن . و راستى كردن . و به نيمه رسيدن روز و جز آن . و خدمت كردن . و در نيمهء روز سير كردن . و نصف چيزى گرفتن . و شتافتن .
انصاف
انصاف
(
ens f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عدل و داد و معدلت . و مروت . و راستى و صداقت . و باانصاف ص . : با عدل و با داد و عادل . و بىانصاف : بىداد و ظالم . و انصاف دادن و يا انصاف كردن ف م .
عدالت كردن و داد دادن . و احقاق حق كردن و انصاف ستاندن و يا انصاف گرفتن :
انتقام گرفتن .
انصافا
انصافا
(
ens fan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور عدالت و حقانيت .
انصافانه
انصافانه
(
ens f ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - انصافا و بطور انصاف .
انصال
انصال
(
ens l
) م . ع . پيكان در نشانيدن در تير . و پيكان از تير و نيزه بيرون كشيدن .
از اضداد است - و خار برآوردن بهمى .
انصب
انصب
(
ansab
) ص . ع . قيس انصب :
تكهء ايستاده شاخ .
انصباء
انصباء
(
anseb '
) ع . ج نصيب (
nasib
)
انصباب
انصباب
(
enseb b
) م . ع . ريخته شدن .
انصبان
انصبان
(
enseb n
) م . ع . برگشتن .
انصبة
انصبة
(
ansebat
) ع . ج نصيب (
nasib
) .
انصداع
انصداع
(
ensed '
) م . ع . شكافته شدن .
انصداع
انصداع
(
ensed '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شكافتگى .
انصر
انصر
(
ansar
) ا . ع . مرد ختنه ناكرده .
انصراح
انصراح
(
anser h
) م . ع . پيدا و آشكارا شدن .
انصراع
انصراع
(
enser '
) م . ع . افتادن در حمله‌هاى صرعى .
انصراف
انصراف
(
enser f
) م . ع . برگشتن و بازماندن .
انصراف
انصراف
(
enser f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بازگشت و روانگى و رحلت . و انصراف از خدمت : بازگشت از خدمت .
انصرام
انصرام
(
enser m
) م . ع . بريدن و منقطع گرديدن يق انصرم الحبل .
انصع
انصع
(
ansa '
) ص . ع . خالص‌تر