فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣

انس

و سپرى شدن مى قوم .

انزاق

انزاق

(

enz q

) م . ع . آليز كنانيدن ستور را . و بسيار خنديدن . و سبكسار شدن پس از بردبارى .

انزال

انزال

(

anz l

) ع . ج نزل (

nozl

) .

انزال

انزال

(

enz l

) م . ع . فروفرستادن يق انزله انزالا و منزلا (

manzelan

) .

و فرود آوردن . و آب از مرد جدا شدن .

انزال

انزال

(

enz l

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرودآمدگى و خروج آب مرد .

انزباق

انزباق

(

enzeb q

) م . ع . درآمدن در خانه يق انزبق فى البيت .

انزبان

انزبان

(

enzeb n

) ا . ع . يكسو شدن .

انزجار

انزجار

(

enzej r

) م . ع . بازايستادن .

انزجار

انزجار

(

enzej r

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كراهت و نفرت و عدم رغبت و ميل .

و انزجار خاطر : كراهت خاطر و عدم ميل آن . و انزجار داشتن ف ل . :

نفرت و كراهت داشتن و بىميل بودن . و بىرغبت شدن .

انزراب

انزراب

(

enzer b

) م . ع . در كمين نشستن صياد .

انزراف

انزراف

(

enzer f

) م . ع . درگذشتن و انزرفت الريح : درگذشت آن باد و رفت . و انزرف القوم : در طلب آب و گياه رفتند آن گروه .

انزراق

انزراق

(

enzer q

) م . ع . بر پشت خفتن . و انزرق الرجل : پس ماند و درنگ كرد آن مرد . و انزرق السهم :

درگذشت آن تير .

انزرو

انزرو

(

anzaru

) ا . پ . انذرو و پازهر .

انزروت

انزروت

(

anzarut

) ا . پ . صمغ سقزى كه از طايفهء چترى اخذ مىشود و كنجيده و كحل كرمانى و كحل فارسى نيز گويند .

انزع

انزع

(

anza '

) ص . ع . مرد موى رفتهء هر دو پيشانى .

انزعاج

انزعاج

(

enze j

) م . ع . بىآرام شدن .

و از جاى بركنده شدن .

انزعاق

انزعاق

(

enze q

) م . ع . ترسيدن بشب . و پيشى گرفتن اسب از اسبان ديگر .

و شتاب كردن ستور . و سرعت كردن در رفتار .

انزقاب

انزقاب

(

enzeq b

) م . ع . درآمدن كلاكموش در سوراخ خود .

انزكاب

انزكاب

(

enzek b

) م . ع . درآمدن در زمين پست يا در مغاك .

انزل

انزل

(

anzel

) كلمهء فعل يق ما زلت انزل يعنى هميشه سفر مىكنم .

انزلى

انزلى

(

anzali

) ا خ . پ . يكى از بنادر درياى آسكون در نزديكى شهر رشت يعنى در آنجاى كه مرداب رشت در دريا داخل مىگردد .

انزمام

انزمام

(

enzem m

) م . ع . بسته شدن .

انزن

انزن

(

anzan

) ا . پ . عرض - مقابل طول .

انزوا

انزوا

(

enzev

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوشه‌نشينى و كناره‌جوئى از مردم و خانه‌نشينى . و در حالت انزوا بودن ف ل . : در حالت گوشه‌نشينى و كناره‌جوئى از مردم بودن . و انزوا جستن : گوشه نشينى اختيار كردن .

انزواء

انزواء

(

enzev '

) م . ع . دور شدن .

و زاويه گرفتن . و انزوت الجلدة :

دركشيده شد پوست .

انزه

انزه

(

anzah

) ص . ع . پرهيزگارتر .

و با نزهت‌تر .

انزهاق

انزهاق

(

enzeh q

) م . ع . سبقت نمودن و پيشى گرفتن . و پيش گرديدن . و برجستن .

و رميدن ستور بزدن و يا بوحشت و رميدگى .

و پيش شدن ستور .

انزهو

انزهو

(

enzaho

) ص . ع . رجل انزهو : مرد متكبر .

انزياح

انزياح

(

enzi h

) م . ع . انزاح انزياحا : رفت و دور گرديد .

انزيال

انزيال

(

enzi l

) م . ع . زايل شدن يق زلته فانزال . و جدا شدن يق انزال عنه .

انژه

انژه

(

anje

) ا . پ . غله‌اى كه آن را عدس و مرجمك نيز گويند .

انس

انس

(

ens

) ا . ع . مردم . ج : اناسى و اناسى . و اناسية (

an siyat

) و اناس . و مونس و دوست گزيده يق هذا انسى و حدثى و خلصى و جلسى : اين مونس و هم‌سخن و گزيده و هم‌نشين من است .

و نيز ابن انس : مونس و دوست گزيده يق فلان ابن انس فلان . و كيف ابن انسك و انسك اى كيف ترانى فى مصاحبتى اياك .

انس

انس

(

ens

) ا ج . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان . و انس و جن : مردمان و پريان و ديوان .

انس

انس

(

ons

) ا . ع . خرمى و بىپژمانى - ضد وحشت . يق كيف ابن انسك يعنى نفسه اى كيف ترانى فى مصاحبتى اياك .

انس

انس

(

ons

) م . ع . انس به انسا و انسة (

anasatan

) و انسا . مر . انس (

anas

) .

انس

انس

(

ons

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوگرفتگى و مؤانست و الفت و همدمى و مصاحبت . و دوستى و مودت و رفاقت . و خرمى و بىپژمانى . و انس گرفتن ف ل . :

خو گرفتن . و مصاحب شدن .

انس

انس

(

anas

) ا . ع . بىپژمانى . و ا ج .

جماعت كثير و قبيله‌اى كه مقيم باشند به جائى .

و مردم . و ا خ . نام خادم حضرت ختمىمآب صلى اللّه عليه و آله . و انس بن ابى اناس :