فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٢

انزاف

شدن يق اندال القوم و اندال ما فى بطنه : برآمد آنچه در شكم وى بود . و اندال البطن : فراخ شد شكم و فروهشته و نزديك به زمين گرديد . و اندال الشيى :

آويزان گرديد آن چيز .

اندية

اندية

(

andiat

) ع . ج ندى (

and

) .

انديدن

انديدن

(

andidan

) ف ل . پ . تعجب كردن و متعجب شدن . و سخن گفتن از روى شك و ريب و آهستگى . و مغلق گفتن . و سست و نابكار شدن . و ف م . اندودن .

انديسى

انديسى

(

andisi

) ا . پ . طريقهء نوشتن و رسم الخط .

انديش

انديش

(

andic

) ح م . پ . انديشيدن .

و ص . پندارنده و انديشه‌كننده و نگرنده و تفكركننده و تأمل‌كننده . و هميشه بطور تركيب استعمال مىگردد مانند خيرانديش يعنى كسى كه نيكوئى را انديشه مىكند . و خاطر صواب‌انديش : ضمير نيكو تفكر . و فجورانديش : فاسق و زنديق . و فسادانديش : ضرررسان و زيان‌آور .

و مرد صلاح‌انديش : مرد صالح و عاقل و محتاط .

انديشانيدن

انديشانيدن

(

andic nidan

) ف م .

پ . در خاطر آوردن . و فكر و انديشه كنانيدن و انديشيدن فرمودن .

انديشمند

انديشمند (

andic - mand

) و انديشناك

(

andic - n k

) ص . پ . متفكر و در فكر و انديشه فرورفته .

انديشه

انديشه

(

andice

) ا . پ . فكر و تدبير و تامل . و تصور و گمان و خيال . و بيم و ترس و اضطراب . و رشك . و انديشه كردن ف ل . : فكر كردن . و خيال كردن و ترسيدن .

انديشه‌سنج

انديشه‌سنج

(

andice - sanj

) ص . پ .

عاقبت‌بين .

انديشه‌گار

انديشه‌گار

(

andice - g r

) ص . پ .

متفكر در عاقبت كار .

انديشه‌گارى

انديشه‌گارى

(

andice - g ri

) ا . پ .

تفكر در عواقب امور .

انديشه‌مند

انديشه‌مند

(

andice - mand

) ص . پ .

متفكر و انديشمند .

انديشه‌ناك

انديشه‌ناك

(

andice - n k

) ص . پ .

بيمناك و ترسناك . و متفكر و انديشناك .

انديشيدگى

انديشيدگى

(

andicidegi

) ا . پ .

تامل و تفكر . و بيم و ترس و اضطراب .

انديشيدن

انديشيدن

(

andicidan

) ف م . پ .

فكر كردن و انديشه كردن . و خيال نمودن و پنداشتن .

انديك

انديك

(

andik

) پ . كلمهء غير موصول بمعنى بوك . و مگر . و بود كه . و باشد كه .

و بايد كه كه بتازى ليت و لعل و عسى گويند .

و گاه در موقع كلمهء تعليل بمعنى زيرا نيز استعمال مىشود .

اندينا

اندينا

(

andin

) ا . پ . ميوه‌ايست كه هندوانه نيز گويند .

انذار

انذار

(

enz r

) م . ع . انذره بالامر انذارا و نذرا و نذرا و نذرا و نذيرا : آگاه ساخت آن را . و ترسانيد . و بيم كرد آن را در ابلاغ آن .

انذار

انذار

(

enz r

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آگاهى . و پند و نصيحت و تنبه .

انذال

انذال

(

anz l

) ع . ج نذل (

nazl

) و نذيل (

nazil

) .

انذخاخ

انذخاخ

(

enzex x

) م . ع . سخت كوشيدن . و محنت كشيدن .

انذراع

انذراع

(

enzer '

) م . ع . شتاب و نيك رفتن . و بناگاه رسيدن .

انذرانى

انذرانى

(

anzar niy

) ص . ع . نمك بسيار سفيد .

انذرو

انذرو

(

anzaru

) ا . پ . انزرو و پازهر .

انذعاب

انذعاب

(

enze b

) م . ع . پيوسته جارى شدن آب يق انذعب الماء .

انذعاف

انذعاف

(

enze f

) م . ع . تا سه و دمه برافتادن مر كسى را . و منقطع گرديدن دل او .

انذلاء

انذلاء

(

enzel '

) م . ع . چيده شدن رطب يق انذلى الرطب معه كيف شاء .

انذلاغ

انذلاغ

(

enzel q

) م . ع . رسيدن غورهء خرما . و بركشيده شدن پوست پشت شتر از بار .

انذياب

انذياب

(

enzi b

) م . ع . گداخته شدن .

انذئاج

انذئاج

(

enze j

) م . ع . انذاجت القربة : پاره گرديد مشك .

انذياع

انذياع

(

enzi '

) م . ع . فاش شدن راز .

انذئأف

انذئأف

(

enze f

) م . ع . انذاف فواده :

بريده شد دل او .

انر

انر

(

anar

) ا . پ . هر چيز به دو زشت و هولناك و مهيب .

انروب

انروب

(

anrub

) اندروب . و گروجرب .

انز

انز

(

anz

) ا . ع . عدس و انژه و مرجمك .

انز

انز

(

anaz

) ا . پ . هر چيز به دو زشت و هولناك و مهيب .

انزاء

انزاء

(

enz '

) م . ع . برجهانيدن .

انزاح

انزاح

(

enz h

) م . ع . بركشيدن آب چاه چندانكه خشك گردد و يا كم آب شود .

انزار

انزار

(

enz r

) م . ع . كم گردانيدن .

انزاز

انزاز

(

enz z

) م . ع . سخت و درشت گرديدن . و زهاب‌ناك شدن زمين .

انزاع

انزاع

(

enz '

) م . ع . بىموى شدن يك طرف پيشانى و يا يك جزء از آن . و خداوند شتران نزائع گرديدن .

انزاف

انزاف

(

enz f

) م . ع . خشك شدن همهء آب چاه يق انزفت البئر ( مجهولا ) . و بر كشيدن آب چاه ( لازم و متعدى ) .

و ايستادن اشك كسى . و بيهوش و مست گرديدن قوله تعالى لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا يُنْزِفُونَ . و رفتن آب چشمه و چاه .