فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢١
انديال
و تذهيب كردن . و مطلا و ملمع كردن . و روغن ماليدن .
اندوده
اندوده
(
andude
) ص . پ . تدهين شده و اندود كرده شده .
اندوز
اندوز
(
anduz
) ص . پ . حاصل‌كننده و اندوزنده و جمع‌كننده . و گيرنده . و فراهم آورنده . و جمع كرده شده و فراهم آورده شده . مانند ظلمت اندوز .
اندوزنده
اندوزنده
(
anduzande
) افا . پ اندوزيدن .
اندوزه
اندوزه
(
anduze
) ا . پ . بنفشه و كاسنى .
اندوزيدن
اندوزيدن
(
anduzidan
) ف م .
پ . اندوخته كردن . و حاصل كردن و فراهم آوردن . و قرض واپس دادن . و دور كردن و فرستادن .
اندوژه
اندوژه
(
anduje
) ا . پ . بنفشه و كاسنى .
اندوس
اندوس
(
andus
) ا . پ . - رود سند نيز گويند - عبارت از روديست در هندوستان كه سرچشمه‌اش قلهء كوه تبت است كه تقريبا 4600 مطر ارتفاع دارد و جريان مىيابد از جنوب شرقى بشمال غربى و در تبت و دلات منحرف شده مىپيچد بجانب جنوب و از هيمالايا عبور كرده در پنجاب داخل مىشود و مشروب مىنمايد آنوك و حيدرآباد و تاتاه را و در آنجائى كه بدرياى عمان مىريزد مثلث دالى شكلى حاصل مىكند كه بازوى شرقى آن عبارتست از ستا و بازوى غربيش از باگار .
و اين رود پس از آنكه 800 ر 2 كيلومتر مسافت طى نمود در درياى عمان ريخته مىشود . و مملكت پنجاب در طرف يسار اين رود و كابل در طرف يمين آن واقع شده است .
اندوشه
اندوشه
(
anduce
) ا . پ . بنفشه و كاسنى .
اندوك
اندوك
(
anduk
) ا . پ . اندوه و اضطراب و غم و قلق .
اندول
اندول
(
andul
) ا . پ . تخت مانندى از گليم كه بر چهار چوبه‌اى با ميخ محكم كرده باشند و به روى آن نشينند چنان كه در زنگبار معمول است .
اندون
اندون
(
andun
) ا . پ . گچ . و مرهم .
و مشمع .
اندوند
اندوند
(
and - vand
) ا . پ . تار و مار و زير و زبر .
اندوه
اندوه
(
anduh
) ا . پ . غم و كرب و حزن و آزردگى . و نفرت و كراهت . و اندوه خوردن ف ل . : غم خوردن و دل گرفته شدن و محزون گرديدن .
اندوه‌گسار
اندوه‌گسار
(
anduh - gos r
) و
اندوه‌گن
اندوه‌گن
(
anduh - gen
) ص . پ . كسى و يا چيزى كه غم و اندوه مىآورد .
اندوهگين
اندوهگين
(
anduh - gin
) ص . پ .
داراى اندوه و غم و غمگين و محزون .
اندوهناك
اندوهناك
(
anduh - n k
) ص . پ .
اندوهگين و غمناك و محزون .
اندوهناكى
اندوهناكى
(
anduh - n ki
) ا . پ .
غمناكى و غمگينى و ملالت .
اندوهه
اندوهه
(
anduhe
) ا . پ . ياد از غمهاى گذشته .
اندوهيدن
اندوهيدن
(
anduhidan
) ف ل . پ .
داراى اندوه و غم شدن و صاحب اندوه و غم گشتن و محزون شدن و مهموم گرديدن و ف م .
آزرده كردن .
انده
انده
(
andoh
) ا . پ . مخفف اندوه و بمعنى آن .
اندهاش
اندهاش
(
endeh c
) م . ع . مدهوش گشتن و حيرت‌انگيز شدن .
اندهان
اندهان
(
andoh n
) ج ا . پ . گويند .
جمع انده است بر خلاف قياس ولى گويا صفتى باشد مشتق از انده كه بمنزلهء مصدر حال است در اشتقاق فعل متعدى قياسى كه اندهانيدن بود يعنى اندوه در كسى آوردن و او را در اندوه انداختن مانند فهمان و رقصان و خوابان كه فهمانيدن و رقصانيدن و خوابانيدن از آنها بنا مىگردد و همچنين غمان كه غمانيدن از آن بنا مىشود .
انده‌گسار
انده‌گسار
(
andoh - gos r
) ص . پ .
آنكه تسكين مىدهد و آرام مىكند غم و اندوه كسى را .
انده قوقو
انده قوقو
(
ande - ququ
) ا . پ . داروئى كه حندقوقا نيز گويند .
اندى
اندى
(
and
) ص . ع . هو اندى منه :
او سخىتر است از وى . و هو اندى صوتا :
او بلند آوازتر است .
اندى
اندى
(
andi
) ا . پ . خاصه مقابل خرجى .
و اميدوارى . و عجب و شگفت .
اندى
اندى
(
andi
) پ . كلمهء غير موصول بمعنى .
انديك . و بوك . و مگر . و بود كه . و باشد كه . و آن لحظه . و گاه مانند كلمهء رابطه بمعنى نيز استعمال مىگردد .
اندى
اندى
(
ondiyy
) ص . ع . منسوب به اندة .
و از آن شهر است يوسف بن عبد العزيز الاندى الفقيه الحافظ .
اندياح
اندياح
(
endi h
) م . ع . برآمدن شكم يق انداح بطنه .
اندياس
اندياس
(
endi s
) م . ع . كوفته شدن غله براى باد دادن .
اندياص
اندياص
(
endi s
) م . ع . بيرون رفتن و افتادن از دست يق انداص الشيى .
و انداص علينا بالشر : ناگاه آورد بر ما بدى را . و منه انه منه اص بالشر :
او بسيار آرندهء بدى است . و در آينده در آن .
اندياق
اندياق
(
endi q
) م . ع . دميده گرديدن شكم يق انداق بطنه .
انديال
انديال
(
endi l
) م . ع . از جائى به جائى