فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٦

انداز

در چيزى يق انخش فى الشيى .

انخشاف

انخشاف

(

enxec f

) م . ع . درآمدن در چيزى يق انخشف فى الشيى .

انخضاج

انخضاج

(

enxez j

) م . ع . خميدن و كج گرديدن يق انخضج خفه و فرورفتن كشتى از يك طرف در آب .

انخضاد

انخضاد

(

enxez d

) م . ع . خميده گرديدن چوب يق انخضد العود و انخضدت الثمار پاره پاره گشت ميوه‌ها .

انخضاع

انخضاع

(

enxez '

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فروتنى . و خضوع و اطاعت كردن مر ديگرى را .

انخع

انخع

(

anxa '

) ص . ع . خوارتر و مقهورتر الحديث : ان انخع الاسماء عند الله ان يسمى الرجل باسم ملك الاملاك اى اذلها و اقهرها و اقتلها لصاحبه .

انخفاس

انخفاس

(

enxef s

) م . ع . متغير شدن آب يق انخفس الماء .

انخفاض

انخفاض

(

enxef z

) م . ع . افتاده شدن و به نشيب افتادن .

انخفاض

انخفاض

(

enxef z

) م . پ . - مأخوذ از تازى - پآئين افتادگى . و نشيب و پستى - ضد ارتفاع .

انخفاع

انخفاع

(

enxef '

) م . ع . انخفعت كنده : دو تا و يا مسترخى و باريك گرديد از گرسنگى . و انخفعت النخلة بركنده گشت آن خرمابن . و انخفعت الرئة :

كافته گرديد شش .

انخفة

انخفة

(

anxefat

) ع . ج نخاف .

انخلاء

انخلاء

(

enxel '

) م . ع . دروده شدن گياه‌تر يق انخلى الخلى .

انخماص

انخماص

(

enxem s

) م . ع . فرونشستن آماس جراحت يق انخمص الجرح .

انخناث

انخناث

(

enxen s

) م . ع . دوتاه و شكسته شدن . و نرم و فروهشته گرديدن .

انخناث

انخناث

(

enxen s

) ا . ع . مابونى و مخنثى يق فيه انخناث و تخنث (

taxannoson

) و خناثة .

انخناس

انخناس

(

enxen s

) م . ع . سپس ماندن از كسى يق انخنث عنه .

انخناق

انخناق

(

enxen q

) م . ع . خپه شدن يق انخنقت الشاة .

انخيات

انخيات

(

enxi t

) م . ع . فرود آمدن باز از هوا بر شكار تا بگيرد آن را .

انخياق

انخياق

(

enxi q

) م . ع . فراخ گرديدن بيابان يق انخاقت المفازة . و كذلك انخاقت البئر .

اند

اند

(

and

) پ . سيوم شخص جمع ضمير فعلى و چون ملحق بفعل شود الف آن را ساقط كرده و بجايش فتحه ايراد مىكنند مانند كنند و خورند و روند و نمايند .

اند

اند

(

and

) ص . پ . چند و چندان و چندين و شمار نامعلومى كه از سه تا نه باشد و بتازى نيف و بضع گويند . و پانصد قرن كه عبارت از پانزده هزار سال باشد .

اند

اند

(

and

) ا . پ . گياهى كه بتازى سوس و ريشهء آن را اصل السوس و به فارسى شيرين بيان نامند . و سخن مشكوك و مبهم . و سخن از روى تعجب . و شكر و شكرگزارى . و اميد و اميدوارى .

اند

اند

(

and

) ا . پ . گلابه و كاه گل كه بر بام و ديوار مالند . و غيبت و بدگوئى . و رؤياى صادق . و كسى كه بر بام و ديوار كاه‌گل مىمالد .

انداء

انداء

(

and '

) ع . ج ندى (

n d

) .

انداء

انداء

(

end '

) م . ع . افزون شدن . و ميان دو نوبت آب چرانيدن شتر را . و نمناك و تر گردانيدن . و بسيار عطا گرديدن . و نيكو آواز شدن .

انداب

انداب

(

and b

) م . ع . ج ندبة .

انداب

انداب

(

end b

) م . ع . سخت كنده شدن نشان زخم . و اثر كردن زخم و جراحت و خود را در خطر انداختن يق اندب نفسه و بها اذا خاطر بها .

اندابه

اندابه

(

and be

) ا . پ . مالهء گچ‌مالى .

انداچه

انداچه

(

and ce

) ا . پ . بلغت زند و پازند انديشه و فكر .

انداح

انداح

(

and h

) ع . ج ندح .

انداخ

انداخ

(

end x

) م . ع . رسانيدن يق اندخنا المركب الساحل انداخا .

انداختن

انداختن

(

and xtan

) ف م . پ . افگندن و پرتاب كردن و پرت كردن . و دور كردن و راندن . و در درون كردن . و برافگندن .

و پراكندن . و كردن . و ساختن .

انداد

انداد

(

and d

) ا . پ . گچ . و هر گياهى كه به بينى رنج رساند .

انداد

انداد

(

and d

) ع . ج ند .

انداد

انداد

(

and d

) م . ع . پراكندن شتران را .

اندادن

اندادن

(

and dan

) ف م . پ . اندودن و خواستن و خواهش كردن .

اندار

اندار

(

and r

) ا . پ . سرگذشت و افسانه و داستان و قصه و حكايت .

اندار

اندار

(

end r

) م . ع . اندر عنه من ماله كذا : برآورد انقدر از مال خود . و اندر من الحساب كذا : اين قدر از شمار افگند . و ضرب يده بالسيف فاندرها : زد دست او را بشمشير پس افگند آن را .

اندارس

اندارس

(

and res

) ا خ . پ . شخصى كه رسولى پيش عذرا فرستاد و عذرا چشم رسول را بانگشت كند .

انداز

انداز

(

and z

) ا . پ . قصد و ميل . و حمله . و قياس . و حدس . و اندازه و مقدار چيزى . و اندود ديوار . و گچ و ابزار و آلت و مالهء گچ‌مالى .