فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٣
انجير فرنگى
مىآيد .
انجل
انجل
(
anjal
) ص . ع . فراخ چشم يق رجل انجل . و فراخ پهن دراز از هر چيزى ج : نجل (
nojl
) و نجال .
انجل
انجل (
anjel
) و (
anjol
) و انجلك
(
anjolak
) ا . پ . خطمى
انجلاء
انجلاء
(
enjel '
) م . ع . روشن گرديدن كار . و هويدا شدن . و انجلى عنه : دور شد از آن .
انجلاب
انجلاب
(
enjel b
) م . ع . كشيده شدن از جائى بجاى ديگر .
انجلاع
انجلاع
(
enjle '
) م . ع . منكشف شدن .
انجم
انجم
(
anjem
) ا . پ . خرد و عقل .
انجم
انجم
(
anjom
) ع . ج نجم (
najm
)
انجم
انجم
(
anjom
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستاره‌ها . و انجم‌سوز ا . : آفتاب . و انجم كده ا . : باغى كه در آن گلها مانند ستاره مىدرخشند . و پادشاه انجم سپاه :
پادشاهى كه عقل و خرد سپاه اوست . و انجم روز ا . : آفتاب . و انجم افشردن ف م . : نيك محكم كردن و مضبوط ساختن .
انجماد
انجماد
(
enjem d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فسردگى و بستگى .
انجمال
انجمال
(
enjem l
) م . ع . جمله كردن .
و جمع . و كرده شدن .
انجمن
انجمن
(
anjoman
) ا . پ . مجلس و مجمع . و گردآمدن مردم در كنكاش و مشورت .
و ا ج . گروه و فوج مردمان . و انجمن كهكشان :
ا . كنايه از راه كهكشان كه سفيدى ميان آسمان باشد . و انجمن اعيان و اشراف را بگشان گويند . و انجمن كردن ف ل . :
گردآمدن . و مشورت و كنكاش كردن .
انجمنگاه
انجمنگاه
(
anjoman - g h
) ا . پ . محل انجمن و كنكاش .
انجن
انجن
(
anjan
) ص . پ . كوبنده و نرم كننده . و برنده . وا . آزار و اندوه . و سرمه .
انجنيدن
انجنيدن
(
anjanidan
) ف . ل . پ .
شكسته شدن . و رنجيدن و دلتنگ شدن . و متنفر شدن . و ف م . تقسيم كردن . و رنجور كردن .
انجو
انجو
(
anju
) ا . پ . جزيره و آداك .
و ا خ . نام جزيره‌اى .
انجوج
انجوج
(
anjuj
) ا . پ . چوب عود .
انجوخ
انجوخ
(
anjux
) ا . پ . چين و شكن روى و اندام . و تف و آب دهن . و ص . چين‌دار شده و ترنجيده . و رنگ برگشته . و پژمرده .
انجوختن
انجوختن
(
anjuxtan
) ف ل . پ . برهم كشيدن و ترنجيدن روى و اندام . و ف م .
اندوختن . و ورزيدن .
انجوخيدگى
انجوخيدگى
(
anjuxidegi
) ا . پ .
ترنجيدگى و برهم كشيدگى .
انجوخيدن
انجوخيدن
(
anjuxidan
) ف ل پ .
برهم كشيده كردن پوست روى و اندام و ترنجيده نمودن .
انجوسا
انجوسا
(
anjus
) ا . پ . ابو خلسا .
انجوغ
انجوغ
(
anjuq
) ا . پ . انجوخ . و آب دهان . و انجوغ گرفتن ف م . نشكنج گرفتن .
انجوغيدن
انجوغيدن
(
anjuqidan
) ف م . پ .
مر . انجوخيدن .
انجوك
انجوك
(
anjuk
) ا . پ . دشت و بيابان غير معلوم .
انجياب
انجياب
(
enji b
) م . ع . گردن دراز كردن ناقه وقت دوشيدن . و منكشف گرديدن ابر و ظلمت .
انجئاث
انجئاث
(
enje s
) م . ع . انجاث النخل : برافتاد خرمابن .
انجئاف
انجئاف
(
enje f
) م . ع . انجافت الشجرة : بركنده شد آن درخت از بن .
انجيال
انجيال
(
enji l
) م . ع . گرد برآمدن .
و بالا برآمدن خاك .
انجية
انجية
(
anjiat
) ع . ج نجى (
najiy
) .
انجيدة
انجيدة
(
anjidat
) ا . ع . يك قسم گياهى .
انجيدن
انجيدن
(
anjidan
) ف م . پ . استره زدن در حجامت . و بريدن . و ريز ريز كردن نان . و بيرون كشيدن . و زمين آب دادن .
و آزردن .
انجيده
انجيده
(
anjide
) ص . پ . خرد كرده شده و ريز ريز شده .
انجيده
انجيده
(
anjide
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ناى كوهى كه بتازى . حشيشة الكلب و صوف الارض گويند .
انجير
انجير
(
anjir
) ا . پ . ميوهء درخت انجير بن كه از طايفهء اورتيسه و از محصولات بومى ولايت كارى كه از آنجا بساير ممالك كرهء ارض برده شده ( كارى از ممالك قديم آسياى صغير است ) . و انجير آدم و انجير دشتى :
ميوهء هندى شبيه به كدو و گرد و سرخ كه در وسط داراى نقطهء سپيد كوچكى است . و انجير وزيرى : قسمى از انجير سپيد و ظريف .
انجير
انجير
(
anjir
) ا . پ . هر سوراخى عموما و سوراخ كون خصوصا . و ا خ . جوى آبى در هرات كه جوى انجيل هم مىگويند .
انجيربن
انجيربن
(
anjir - bon
) ا . پ . درخت انجير .
انجيردن
انجيردن
(
anjirdan
) ف م . پ . سوراخ كردن و سفتن .
انجير فرنگى
انجير فرنگى
(
anjir - faran i
) ا . پ .
ميوهء يك نبات خاردارى است موسوم به كاكتير . و آن را انجير بربرى و انجير اسپانيولى نيز مىنامند . و در افريقا بخصوص الژرى ديوار باغهاى خود را از اين نبات قرار مىدهند چه از جهت خار زيادى كه دارد عبور از آن محال