فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٠
انثقاب
منسوب شده و انتساب . و كلام حكمت انتما : يعنى سخن منسوب شدهء بحكمت .
انتماء
انتماء
(
entem '
) م . ع . نسبت دادن به كسى يق انتمى اليه . و منسوب شدن . و پريدن باز از جائى به جائى .
انتن
انتن
(
antan
) ص . ع . ما انتنه : چه بدبوى است آن .
انتواء
انتواء
(
entev '
) م . ع . آهنگ كردن .
و انتوى القوم منزلا بموضع كذا :
اقامت نمودند در آن منزل . و روان كردن حاجت كسى را .
انتوار
انتوار
(
entev r
) م . ع . آهك و يا قطران ماليدن بر خود .
انتون
انتون
(
antun
) ا خ . پ . نام يكى از سرداران رومى كه با ايران جنگ كرد و شكست خورد .
انتونتن
انتونتن
(
antuntan
) ف ل . پ . بلغت زند و پازند داشتن .
انتها
انتها
(
enteh
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - پايان و انجام و آخر . و اتمام و ختم . و حد و حدود . و عاقبت و غايت و نهايت و منتها .
انتهاء
انتهاء
(
enteh '
) م . ع . بازايستادن از كار و جز آن . و بپايان رسيدن چيزى يق اليك انتهى المثل : نظير تو ناياب است و رسيدن خبر .
انتهاب
انتهاب
(
enteh b
) م . ع . غارت كردن .
و غنيمت گرفتن . و چيره گرديدن اسب برفتار .
انتهار
انتهار
(
enteh r
) م . ع . سرزنش كردن و ناايستادن خون رگ . و روان گرديدن شكم .
انتهاز
انتهاز
(
enteh z
) م . ع . فرصت يافتن .
و غنيمت شمردن . و زشت خنديدن . و افراط كردن در آن . يق انتهز فى الضحك اذا افرط و قبح و نزديك آوردن كودك بلوغ را .
انتهاز
انتهاز
(
enteh z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - محل و موقع . و انتهاز فرصت :
موقع فرصت . و انتهاز نمودن ف ل :
موقع بدست آوردن .
انتهاس
انتهاس
(
enteh s
) م . ع . بدندان پيش گزيدن .
انتهاش
انتهاش
(
enteh c
) م . ع . روى خراشيدن در مصيبت و طپانچه زدن بر آن .
انتهاض
انتهاض
(
enteh z
) م . ع . برخاستن .
انتهاك
انتهاك
(
enteh k
) م . ع . ترنجيده و لاغر ساختن تب يق انتهكته الحمى .
و زشت و آلوده كردن ناموس كسى را . و زشت و آلوده شدن يق انتهك الرجل الحرمة فانتهك الحرمة ( مجهولا ) . و نيز انتهاك : همهء شير ماده شتر را دوشيدن .
انتياب
انتياب
(
enti b
) م . ع . پياپى آمدن يق فلان انتاب القوم اى اتاهم مرة بعد اخرى .
انتيار
انتيار
(
enti r
) م . ع . مر . انتوار .
انتياش
انتياش
(
enti c
) م . ع . دست ناويدن .
و گرفتن چيز كسى را . و برون آوردن .
انتئاش
انتئاش
(
ente c
) م . ع . شتابانيدن .
و سپس ماندن . و همه جا با گوسپندان رفتن .
انتياط
انتياط
(
enti t
) م . ع . همراه بردن شتر كسى را تا خواربار آرد جهت وى . و در آويخته شدن . و دور گرديدن جاى . و بريدن چيزى را برأى و دانش خود بىمشورت ديگرى .
انتياق
انتياق
(
enti q
) م . ع . برگزيدن .
انتيلس
انتيلس
(
antilos
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ماش دريائى .
انتيمون
انتيمون
(
antimun
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - جسمى است مفرد و يكى از فلزات و رنگش سفيد مايل برنگ نقره و درخشنده كه در مجاورت هوا كدر مىگردد و بسيار شكننده است . و چون در ميان دو انگشت ويرا مالش دهند بوى محسوسى استشمام مىشود و تركيبات اين فلز را در طب بسيار استعمال مىكنند . و انتيمون مقيى عبارتست از طرطرات پتاس و انتيمون .
انثاء
انثاء
(
ens '
) م . ع . غيبت كردن . و ننگ داشتن از چيزى .
انثار
انثار
(
ens r
) م . ع . خون آوردن بزدن نيزه بر كسى . و بر بن بينى افگندن كسى را .
و بيرون آوردن آنچه در بينى باشد . و دم بر زدن از بينى . و آب در بينى كردن .
انثاع
انثاع
(
ens '
) م . ع . قى كردن . و برآمدن خون از بينى سپس غلبه كردن آن و برآمدن قى و خون .
انثتام
انثتام
(
enset m
) م . ع . سخن زشت گفتن گرفتن .
انثجاج
انثجاج
(
ensej j
) م . ع . روان شدن آب يق انثج الماء .
انثجار
انثجار
(
ensej r
) م . ع . بسيار روان شدن آب يق انثجر الماء .
انثداغ
انثداغ
(
ensed q
) م . ع . شكسته گرديدن سر يق انثدغ رأسه .
انثداق
انثداق
(
ensed q
) م . ع . فروهشته شدن يق انثدق بطن الشاة . و انثدق عليك الناس : هجوم آوردند مردم بر تو براى جنگيدن .
انثرام
انثرام
(
enser m
) م . ع . اثرم گرديدن .
انثطاء
انثطاء
(
enset '
) م . ع . سست و فروهشته گشتن . و مسترخى شدن .
انثعاب
انثعاب
(
ense b
) م . ع . روان گرديدن آب و خون يق انثعب الماء و الدم .
انثعاع
انثعاع
(
ense '
) م . ع . برآمدن قى از دهن و خون از بينى و جراحت . يق انثع القى من فيه و كذا الدم من الانف و الجرح .
انثقاب
انثقاب
(
enseq b
) م . ع . سوراخ‌دار گرديدن .