فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٨
انتفاض
گرفتن از كسى . و معجر بر سر افگندن زن .
و به نيمه رسيدن . و درآمدن تير در شكار . و داد ستدن .
انتصاف
انتصاف
(
entes f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - به دو نيم شدگى .
انتصال
انتصال
(
entes l
) م . ع . بيرون افتادن پيكان .
انتضاء
انتضاء
(
entez '
) م . ع . چون واوى باشد بركشيدن شمشير . و كهنه كردن جامه .
و لاغر گردانيدن شتر . و چون يائى بود كهنه گردانيدن جامه را .
انتضاح
انتضاح
(
entez h
) م . ع . جوشيدن اشك چشم . و آب بر شرمگاه پاشيدن بعد وضوء .
انتضاخ
انتضاخ
(
entez x
) م . ع . آب شاشيدن .
انتضاد
انتضاد
(
entez d
) م . ع . اقامت نمودن در جاى يق انتضد بالمكان .
انتضاف
انتضاف
(
entez f
) م . ع . مكيدن شتر بچه همهء شير پستان را .
انتضال
انتضال
(
entez l
) م . ع . بيرون آوردن .
و برگزيدن . و دست انداختن شتر در رفتن .
و بر هم ديگر نازيدن مردم . و تير اندازى كردن با هم . و بسخن و شعر نبرد كردن يق انتضلوا بالكلام و الاشعار .
انتطاح
انتطاح
(
entet h
) م . ع . با هم سرون زدن قچقار .
انتطاق
انتطاق
(
entete q
) م . ع . انتطق اننطاقا : سخن راند و تكلم كرد . و انتطقت المرأة : نطاق پوشيد آن زن . و انتطق فلان : كمر بر ميان بست فلان . المثل :
من يطل هن ابيه ينطق به يعنى آنكه فرزندان پدرش زياد باشند توانا و زور آورتر باشد به آنها . و كذا من يطل ذيله ينتطق به يعنى هر كرا دامن فراخ باشد مىتواند بجاى ديگر گذارد آن را و هو من النطاق او النطق .
انتطال
انتطال
(
entet l
) م . ع . اندكى ريختن يق انتطل من الزق : اندكى ريخت از خيك .
انتظار
انتظار
(
entez r
) م . ع . درنگ كردن .
و چشم داشتن .
انتظار
انتظار
(
entez r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نگرانى و چشم داشتگى و بر مرو بز مور و پر مر و پيوس . و اميدوارى . و انتظار داشتن و يا انتظار كشيدن ف ل . :
نگران بودن و پر مور داشتن . و چشم به راه بودن .
انتظاركش
انتظاركش
(
entez r - kac
) ص . پ .
نگران و منتظر .
انتظارى
انتظارى
(
entez ri
) ص . پ . منسوب به انتظار . وا . نگرانى و چشم‌داشتگى .
انتظام
انتظام
(
entez m
) م . ع . دركشيده و راست كردن مرواريد . و تمام شدن كار . و به نيزه در خستن يق انتظمه بالرمح اى اختله .
انتظام
انتظام
(
entez m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترتيب و نظم و آراستگى و نيوراد . و بند و بست و توزك و دار و مدار . و انتظام داشتن ف ل . آراسته بودن و منتظم و مرتب بودن . و انتظام حاصل كردن ف ل . :
بند و بست درست حاصل نمودن و مرتب و منظم گشتن .
انتعات
انتعات
(
ente t
) م . ع . صفت كردن .
انتعاث
انتعاث
(
ente s
) م . ع . گرفتن چيزى را .
انتعاش
انتعاش
(
ente c
) م . ع . در واشدن افتاده از لغزش يق انتعش العاثر اى نهض من عثرته . و افاقه يافتن بيمار يق انتعش المريض .
انتعاش
انتعاش
(
ente c
) م . پ . - مأخوذ از تازى - به‌شدگى از بيمارى . و عيش و نشاط .
انتعاص
انتعاص
(
ente s
) م . ع . خشم گرفتن .
و گرانبار رفتن . و در واشدن افتاده يق انتعص فلان اى نعش بعد سقوط .
انتعاظ
انتعاظ
(
ente z
) م . ع . باز و فراز كردن ماده كس خود را از غايت آزمندى فحل .
انتعاف
انتعاف
(
ente f
) م . ع . آشكار گرديدن سوار . و بلند برآمدن بر نعف . و به ديگرى ماندن چيزى را .
انتعال
انتعال
(
ente l
) م . ع . نعل پوشيدن .
و پياده پا رفتن در زمين . و در زمين درشت تخم كاشتن و درآمدن در آن .
انتغاش
انتغاش
(
enteq c
) م . ع . لرزيدن و جنبيدن چيزى بجاى خود يق رأسه ينتغش قملا و داره تنتغش اولادا .
انتفا
انتفا
(
entef
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيستى . و ناپديدى . و نفى شدگى . و دوركردگى .
انتفاء
انتفاء
(
entef '
) م . ع . دور شدن . و يكسو گرديدن .
انتفاج
انتفاج
(
entef j
) م . ع . بلند گرديدن هر دو پهلو يق انتفج جنباه . و برانگيخته شدن شكار يق انتفج الصيد .
انتفاح
انتفاح
(
entef h
) م . ع . متعرض گرديدن به كسى . و پيش آمدن او را . و انتفح الى موضع كذا : برگرديد سوى آن .
انتفاخ
انتفاخ
(
entef x
) م . ع . برآماسيدن چيزى . و بلند برآمدن روز .
انتفاخ
انتفاخ
(
entef x
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آماس . و آماسيدگى . و پرشدگى از نفخ و باد .
انتفاد
انتفاد
(
entef d
) م . ع . نيست گردانيدن .
و به تمام چيزى را گرفتن . و شير دوشيدن .
انتفاش
انتفاش
(
entef c
) م . ع . موى برافراشتن گربه . و واتيغ شدن موى . و بال جنبانيدن مرغ از ترس .
انتفاص
انتفاص
(
entef s
) م . ع . آب پاشيدن از شكاف انگشتان بر نره .
انتفاض
انتفاض
(
entef z
) م . ع . افشانده شدن جامه و درخت . و تازه و سبز گرديدن برگ