فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٧
انتصاف
انتداب
انتداب
(
ented b
) م . ع . به زودى پاسخ كردن . و ندبه فانتدب له اى دعاه فاجابه له . و نيز انتدب الله تعالى لمن خرج فى سبيله بمغفرت او اجابت كرد خداى تعالى يا ضامن و متكفل او گشت بمغفرت .
و يا شتابى كرد در ثواب و نيكو پاداش او .
و يا از فضل و لطف خود ثابت كرد و حكم نمود بمغفرت او . و معارضه كردن كسى را در سخن . يق انتدب فلان لفلان اذا عارضه فى كلامه . و تقدير گرفتن يق خذما انتدب لك اى ما نص لك .
انتداح
انتداح
(
ented h
) م . ع . فراخ شدن .
انتداغ
انتداغ
(
ented q
) م . ع . نرم خنديدن .
انتدام
انتدام
(
ented m
) م . ع . آسان بودن يق خذ ما انتدم : بگير آنچه آسان است .
انتداه
انتداه
(
ented h
) م . ع . راست شدن كار .
انتذار
انتذار
(
entez r
) م . ع . واجب گردانيدن چيزى با خود . و پيمان بستن با كسى .
انترج
انترج
(
ontoroj
) ا . پ . ترنج .
انتزاع
انتزاع
(
entez '
) م . ع . بازداشتن .
و بركندن . و از جاى بركشيدن . و بركنده شدن ( لازم و متعدى ) يق انتزعت الشيئ فانتزع .
انتزاع
انتزاع
(
entez '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بركندگى و بازداشتگى . و انتزاع كردن ف م . : بازداشت كنانيدن . و از كار بيرون كردن .
انتساء
انتساء
(
entes '
) م . ع . دور رفتن در چراگاه و سپس ماندن از كسى . و دور شدن يق انتسأت عنه .
انتساب
انتساب
(
entes b
) م . ع . باز بستن خود را به كسى يق انتسب الى ابيه .
انتساب
انتساب
(
entes b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ارتباط و علاقه و پيوستگى و قرابت و خويشى و نسبت و نژاد و ص . مرتبط و متعلق و منسوب . و ظفر انتساب : آنكه فتح و ظفر منسوب به اوست .
انتساخ
انتساخ
(
entes x
) م . ع . نوشتن . و نسخه گرفتن . و زايل گردانيدن يق انتسخت الشمس الظل اى ازالته .
انتساخ
انتساخ
(
entes x
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استنساخ و نسخه برداشتن .
انتساع
انتساع
(
entes '
) م . ع . پراكنده شدن شتران در چراگاه .
انتساغ
انتساغ
(
entes q
) م . ع . پراكنده گرديدن و دور شدن شتران در چراگاه . و دست بر سپل پنجم زدن شتر از جهت مگس .
انتساف
انتساف
(
entes f
) م . ع . از بيخ بركندن بنا . و از بن بركندن شتر گياه را . ورنديدن باد خاكرا از زمين . و تمام ناكردن سخن را و آهسته گفتن از ترس . و انتسف لونه مجهولا : برگرديد رنگ آن .
انتساق
انتساق
(
entes q
) م . ع . منتظم شدن امور با هم .
انتشاء
انتشاء
(
entec '
) م . ع . بوى خوش كردن و مست گشتن .
انتشاب
انتشاب
(
entec b
) م . ع . درآويختن .
و هيزم چيدن و فراهم آوردن آن را . و گرد آوردن گندم را . و گرفتن نشب را .
انتشار
انتشار
(
entec r
) م . ع . گسترده گرديدن و دراز گشتن روز . و فاش شدن خبر . و پراكنده گرديدن شتران از غفلت ساربان .
و در واشدن نره يق انتشر الرجل اى انعظ و باد گرفتن پى ستور از ماندگى . و گسترده شدن شاخه‌هاى خرمابن . و برگ برآوردن آن .
و پراكنده شدن هرچه باشد . و رفتن در زمين .
انتشار
انتشار
(
entec r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پراكندگى و فاش شدگى و پراش و شيوع و شايع شدگى و شيوع يافتگى .
انتشاص
انتشاص
(
entec s
) م . ع . از بيخ بركندن درخت را .
انتشاط
انتشاط
(
entec t
) م . ع . بازكردن پوست ماهى . و بدندان كشيدن شتر علف را . و كشيدن گره تا گشاده شود .
انتشاع
انتشاع
(
entec '
) م . ع . بركشيدن . و افگندن . و دارو به بينى خويش كردن .
انتشاغ
انتشاغ
(
entec q
) م . ع . پراكنده و دور شدن شتران در چراگاه . و دست بر سپل پنجم زدن شتر از مگس .
انتشاف
انتشاف
(
entec f
) م . ع . انتشف الرجل : پاك كرد آن مرد آب را از تن خود با پارچه و جز آن . و انتشف لونه ( مجهولا ) . برگرديد گونهء آن . و نيز انتشاف :
نشافة خوردن .
انتشال
انتشال
(
entec l
) م . ع . از ديگ برآوردن گوشت را با دست بدون كفگير .
انتصاء
انتصاء
(
entes '
) م . ع . برگزيدن . و دراز گرديدن كوه و زمين و بلند شدن آن . و دراز گرديدن موى .
انتصاب
انتصاب
(
entes b
) م . ع . برپاى خاستن .
و بكارى قيام كردن يق انتصب للامر اذا اقام له . و بنصب شدن حرف .
انتصاب
انتصاب
(
entes b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برپا خاستگى . و راست‌شدگى .
انتصاب
انتصاب
(
entes t
) م . ع . خاموش بودن .
انتصاح
انتصاح
(
entes h
) م . ع . نصيحت پذيرفتن .
انتصار
انتصار
(
entes r
) م . ع . انتصر على عدوه : يارى داد او را بر دشمنش .
انتصاص
انتصاص
(
entes s
) م . ع . بر منصه نشستن عروس . و ترنجيدن . و برپاى خاستن .
و بلند شدن .
انتصاف
انتصاف
(
entes f
) م . ع . تمام حق خود