فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨

آسگون

محل آسايش و آسودگى و راحت .

آسايشگاه

(

s yec - g h

) و

آسايشگه

(

s yec - g h

) ا . پ . محل آسودگى .

آسائى

(

s 'i

) ا . پ . راحت و آسايش .

آسائيدن

(

s idan

) ف ل . پ . راحت كردن . و آسوده بودن . و آرام بودن . و ف م .

آرام كردن و تسكين دادن . و فراغت دادن .

و راحت داشتن .

آسب

(

sab

) و (

seb

) ا . پ . كوشش و سعى و جهد . و چنگل . و سم . و ناخن .

آسبان

(

s - b n

) ا . پ . نگهبان آس خواه آبى بود و يا بادى و يا دستى .

آست

(

) ا . پ . مدح و ستايش و مديحه .

و سپاس .

آسة

(

sat

) ا . ع . واحد آس يعنى يك درخت مورد .

آستا

(

) ا . پ . مدح و آست .

آستان

(

st n

) ا . پ . كفش‌كن اطاق .

و درگاه و ميان در . و خواب بر پشت . و دربار سلطنتى و سراى پادشاهى . و مقبرهء پيغمبران و ديگر مردمان پارسا و مقدس . و آستان سعادت ا . :

قصر اقبال و خوشى . و ا خ . دربار دولت عثمانى .

و آستان عدم يا آستان فنا : عالم و دنياى فانى و آستان گردان . : چرخ گردنده و افلاك . و آستان برخاستن ف م . :

افراشتن . و سرافراز كردن و بلند نمودن . و ف ل .

ويران شدن .

آستان

(

set n

) ا . پ . باصطلاح نجوم سالهاى مخوف مولود كه قران نيز گويند .

آستانبوس

(

st n - bows

) ص . پ .

آنكه آستانه را مىبوسد .

آستانبوسى

(

st n - bowsi

) ا . پ .

شرفيابى بدرگاه ملوك .

آستان روب

(

st n - rowb

) ص . پ .

آنكه روى خود را بر آستانهء كسى مىمالد .

آستانه

(

st ne

) ا . پ . آستان . و جلو در و چوب جلو در . و ص . منسوب به آستان . و ا خ . مدفن اوليا و انبيا . و آستانه گردان و يا آستانهء گردون : آسمان اول كه فلك قمر باشد .

و ساير افلاك .

آستانه

(

st ne

) ا خ . ب . قسمتى از بلوك كزاز عراق . و قصبهء آن را نيز آستانه گويند .

آستانى

(

st ni

) ص . پ . منسوب به آستان و دالان .

آستانيدن

(

st nidan

) ف م . پ . باز داشتن . و ضبط كردن . و مانع شدن . و منع كردن از رفتن .

آستر

(

star

) ا . پ . بطانه - ضدروه - و طرف درونى هر لباسى . و ستاره و كوكب

آسترنگ

(

starang

) ا . پ . استرنگ و مردم گياه و لفاح .

آستره

(

stare

) ا خ . پ . بندرى در لب درياى مازندران و سرحد ما بين ايران و روس .

آستن

(

sten

) ا . پ . آستين .

آسته

(

ste

) ا پ . استه و هسته و خسته . و استخوان .

آستى

(

sti

) ا . پ . آستين .

آستيم

(

stim

) ا . پ . آستين . و دهان هر ظرفى . و خونى كه از جراحت آيد . و جراحتى كه مندمل شده و چرك در ميان آن مانده باشد .

و سرمائى كه بر جراحت زند و بدان سبب جراحت آماس كند يعنى سيم كشد . و مرهم .

آستين

(

stin

) ا . پ . آن جزء از جامعه كه مخصوص پوشش دست است . و آستين پوستين : عيب و عار . و آستين كوتاه لباس بىزينت . و آستين افشاندن ف م .

انعام و بخشش كردن . و ف ل . رقص نمودن .

و ترك دنيا كردن . و آستين برچيدن و يا آستين برزدن . ف ل : آماده و مهيا شدن و مستعد كارى بودن . و آستين بر گناه كشيدن ف م . : بخشيدن گناه و عفو كردن آن و آستين تيريز كردن ف ل . : دست كوتاه كردن و فضولى و دست‌درازى نكردن .

و آستين گرفتن ف م . : بيگار گرفتن . و سخره گرفتن . و كسى را بظلم و تعدى بىمزد و اجرت كار فرمودن . و آستين ماليدن ف ل . :

آستين برچيدن .

آستينه

(

stine

) ا . پ . تخم مرغ و تخم ماكيان .

آسد

(

sod

) ع . ج . اسد .

آسر

(

sor

) ا . پ . كشت‌زار و غله‌زار .

و مردم حقير و فرومايه .

آسريس

(

sris

) و

آسريش

(

sric

) ا . پ . ميدان اسب‌دوانى .

آسغده

(

saqde

) ص . پ . آماده و مهيا و مستعد .

آسغده

(

soqde

) ا . پ . هيزم نيم‌سوخته .

آسف

(

sef

) ص . ع . غمگين . و غضبناك و خشمگين .

آسفته

(

softe

) ا . ب . آسغده و هيزم نيم سوخته .

آسفده

(

sofde

) ص . پ . حاضر و آماده و مهيا .

آسك

(

sak

) ا خ . پ . موضعى نزديك اره جان .

آس‌كننده

(

s - konande

) ا . پ .

گردانندهء چرخ آسيا .

آسگون

(

sgun

) ا خ . پ . درياى خزر كه درياى مازندران و درياى گيلان نيز گويند .

و اين دريا كه باصطلاح جغرافيون فرنگى درياى كاسپين ناميده مىشود بزرگترين درياچه‌هاى كرهء زمين مىباشد و واقعست ميان اروپا و آسيا و امتدادش از 36 درجه و 36 دقيقه تا 47 درجه و 23 دقيقه عرض شمالى و از 44 درجه و 10 دقيقه تا 25 درجه و 20 دقيقه طول شرقى از نصف النهار پاريس . و طول اين درياچه