فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٤
انبه
انبطاح
انبطاح
(
enbet h
) م . ع . بر روى افتادن . الحديث نهى النبى صلى الله عليه و آله ان ياكل الرجل بشما او مستلقيا على ظهره او منبطحا على بطنه . و فراخ شدن رودبار .
انبطاش
انبطاش
(
enbet c
) م . ع . تصادم و بهم خوردن دو چيز .
انبطرون
انبطرون
(
anbatarun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - يك قسم گياهى كه در روى سنگهاى كنارهء دريا مىرويد و يك وقتى آن را در دفع كرم استعمال مىنمودند .
انبعاث
انبعاث
(
enbe s
) م . ع . برانگيخته شدن .
و فرستاده شدن . و انبعث فلان لشانه :
برخاسته به كار خود رفت فلان . و نيز شتافتن .
و برآمدن . و روان شدن .
انبعاج
انبعاج
(
enbe j
) م . ع . وا شدن ابر .
و بازماندن باران . و شكافته شدن ابر .
انبعاق
انبعاق
(
enbe q
) م . ع . ناگاه فرود آمدن چيزى يق انبعق عليك الشيى . و انبعق فلان بالجود : عطا كرد فلان .
و نيز انبعاق : سخت فروريختن ابر باران را . و ناگاه بسخن درآمدن . و زياده‌گوئى كردن . الحديث : ان الله تعالى يكره الانبعاق فى الكلام و رحمه الله عبدا او جر فى كلامه .
انبغاء
انبغاء
(
enbeq '
) م . ع . آسان گرديدن يق انبغى الشيى . و سزاوار بودن . و ما انبغى لك مثل ما ينبغى لك : سزاوار نيست ترا .
انبقاع
انبقاع
(
enbeq '
) م . ع . شتافتن .
انبك
انبك
(
anbek
) ا . ع . انبيق . و سكوت و خاموشى .
انبل
انبل
(
anbal
) ص . ع . تيراندازتر . و با ادراك‌تر .
انبلات
انبلات
(
enbel t
) م . ع . بريده گرديدن .
انبلاج
انبلاج
(
enbel j
) م . ع . انبلج الصبح : روشن گرديد صبح .
انبلاط
انبلاط
(
enbel t
) م . ع . بعيد شدن و دور گشتن
انبلاق
انبلاق
(
enbel q
) م . ع . تمام گشاده شدن در يق انبلق الباب .
انبله
انبله
(
anbale
) ا . پ . تمر هندى .
انبمن
انبمن
(
anbeman
) ا . پ . بلغت زند و پازند انگور .
انبوب
انبوب
(
anbub
) ا . پ . بستر و فراش و خوابگاه . و بالين . و بوريا و حصير .
انبوب
انبوب
(
onbub
) ا . ع . ميان دو پيوندنى و راه در كوه . و خيابان درخت . و زمين بلند . و راه . ج انابيب . و انابيب الرئة :
مخرجهاى دم و نفس .
انبوبة
انبوبة
(
onbubat
) ا . ع . انبوب و ميان دو پيوندنى .
انبوبه
انبوبه
(
anbube
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ماسوره و لوله .
انبوت
انبوت
(
anbut
) ا . پ . ريشه و بيخ و اصل .
انبوثة
انبوثة
(
onbusat
) ا . ع . يك قسم بازى كه چيزى زير خاك پنهان كنند پس هر كس برآرد غالب باشد .
انبودن
انبودن
(
anbudan
) ف م . پ . بر بالاى هم چيدن . و فراهم آوردن . و زير افگندن و ف ل . بد عاقبت شدن .
انبوذن
انبوذن
(
anbuzan
) ا . پ . اصل آفرينش و حقيقت كائنات .
انبور
انبور
(
anbur
) ا . پ . انبر . و ص . پر كننده و مملو سازنده .
انبوس
انبوس
(
anbus
) ا . پ . نانخواه .
انبوسيدن
انبوسيدن
(
anbusidan
) ف ل . پ .
پديد آمدن و ظاهر شدن . و موجود گرديدن .
و فسرده شدن . و پوسيده و گنديده شدن .
و ف م . گرد كردن و فراهم آمدن .
انبوش
انبوش
(
anbuc
) ا . پ . ريشه و بيخ و اصل .
انبوش
انبوش
(
onbuc
) ا . ع . بيخ ترهء بركنده .
و درخت بركندهء با بيخ و ريشه . ج انابيش .
انبون
انبون
(
anbun
) ص . پ . عريض و وسيع و پهن و فراخ .
انبوه
انبوه
(
anbuh
) ص . پ . پر و مملو .
و پيچيده و درهم . و بسيار و متعدد . وا .
مجمع و جمعيت . و فروريختگى ديوار خانه ا خ . نام قصبه‌اى از مضافات ديلمان . و انبوه كردن ف م . : پر كردن و ممتلى ساختن . و پراكنده و منتشر كردن بوئى را .
و انبوهى و خراب كردن و پايمال كردن . و پايمال كردن . و ف ل . استشمام كردن .
و روى هم ريختن مردمان در جمعيت .
انبوه ريش
انبوه ريش
(
anbuh - ric
) ص . پ .
مردم ريش پهن و ريش بزرگ .
انبوهناك
انبوهناك
(
anbuh - n k
) ص . پ .
عريض و گشاده و پهن و فراخ . و فراوان و بسيار .
انبوهى
انبوهى
(
anbuhi
) ا . پ . هنگفتى و گندگى و اشتغال . و فراوانى و افزونى . و بسيارى و كثرت و جمعيت و جماعت . و هنگامه و غوغا . و انبوهى كردن ف ل . : جمعيت كردن . و بر همديگر فشار وارد آوردن .
انبوى
انبوى
(
anbuy
) ح . م . پ . انبوئيدن . ص چيزى كه بوى دهد . و چيزى كه ببوى آمده و گنديده باشد . و فراوان و بسيار ا . مطلق بوى خواه بوى خوب و يا بد . و هر آنچه بوى افشاند
انبوئيدن
انبوئيدن
(
anbu'idan
) و (
anbuidan
) ف م . : بوئيدن و استشمام كردن چيزهاى خوشبوى و بوى خوش . و پراكنده كردن .
انبه
انبه
(
anboh
) ا . پ . جمعيت و جماعت