فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠١
انباذ
گوشت .
اناضة
اناضة
(
en zat
) م . ع . نادانى و جهل آشكارا گرديدن بر كسى . و رسيدن خرماى خرمابن .
اناطة
اناطة
(
en tat
) م . ع . اناطه اناطة :
آويخت آن را . و اناط البعير : به آماس نوطه گرفتار شد آن شتر . و اناطت الارض : بسيار شد در آن زمين درخت طلح و يا شوره گز .
اناطولى
اناطولى
(
an tuli
) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - آسياى صغير .
اناطيطس
اناطيطس
(
an titos
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - دانهء سياه رنگ به قدر جوزبوا بغايت املس و سخت دشوار شكن و چون آن را بجنبانند مغز در درون وى صدا كند . و بشيرازى گن ابليس و به تازى حجر الولادة گويند .
اناظيم
اناظيم
(
an zim
) ع . ج انظومة (
onzumat
) و ج ج نظام .
اناعيم
اناعيم
(
an im
) ع . ج انعام و ج ج نعم (
naam
) .
اناغاطس
اناغاطس
(
an q tos
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - سنگى باشد كه چون آن را با آب بغايند رنگى مانند خون از آن برآيد و با شير آميخته در چشم چكانند .
اناغالس
اناغالس
(
an q los
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - مرزنجوش .
انافة
انافة
(
en fat
) م . ع . برآمدن بر چيزى يق اناف عليه . و انافت الدراهم على المأة : افزون گرديد درمها از صد .
انافح
انافح
(
an feh
) ع . ج انفحة (
enfahat
) .
انافى
انافى
(
on fi
) ص . ع . رجل انافى مرد كلان بينى .
انافيض
انافيض
(
an fiz
) ا . ع . برگ كه بر نفاض ريخته شود . مر . نفاض .
اناق
اناق
(
en q
) ص . پ . - مأخوذ از تركى - سالم . و محفوظ . و بىتشويش و اضطراب .
اناقة
اناقة
(
an qat
) م . ع . انق انقا و اناقة . مر . انق .
اناقة
اناقة
(
an qat
) و (
en qat
) ا . ع . ريزه‌كارى يق له اناقة و لياقة .
انالة
انالة
(
en lat
) م . ع . چون واوى باشد فراهم آمدن چيزى در معدن . و دادن و سوگند خوردن يق انال بالله . و چون يائى بود دادن يق انلته اياه و له .
اناليقى
اناليقى
(
an liqi
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گزنه و انجره .
انام
انام
(
an m
) ا ج . ع . خلق . و يا جن و انس . و يا آنچه بر روى زمين است .
انامة
انامة
(
en mat
) م . ع . بخواب كردن .
و خوابانيدن . و كشتن . و شكست دادن .
و شكستن . و خوابيده يافتن كسى را .
انامق
انامق (
an maq
) و انامك
(
an mak
) ا خ . پ . دهى در يك فرسخى شهر مرند .
انامل
انامل
(
an mel
) ع . ج انملة (
anmalat
) و (
anmelat
) .
انان
انان
(
on n
) م . ع . ان انا و انانا مر .
ان .
انان
انان
(
on n
) ا . ع . ناله . و ص . مرد بسيار ناله‌كننده .
انان
انان
(
ann n
) ص . ع . مرد بسيار ناله كننده .
انانة
انانة
(
ann nat
) ص . ع . زن بسيار ناله كننده .
انانيت
انانيت
(
an niyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نسبت دادن هر چيزى را به شخص خود و همه را از خود دانستن .
اناوافتيز
اناوافتيز
(
an v ftiz
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - كسى كه غسل تعميد مىدهد كسانى را كه ببلوغ رسيده و معتقد بمذهب عيسوى هستند .
اناويض
اناويض
(
an viz
) ع . ج انواض و ج ج نوض .
اناهيد
اناهيد
(
an hid
) ا خ . پ . ناهيد و ستارهء زهره .
اناييب
اناييب
(
an yib
) ع . ج ناب .
انب
انب
(
anab
) ا . پ . بادنجان .
انباء
انباء
(
anb
) ع . ج . نبأ و ج . نبئ (
nabi '
) .
انباء
انباء
(
enb '
) م . ع . چون مهموز باشد آگاهى بخشيدن كسى را يق انباه اياه و به . و رمى فانباء تير انداخت بر وى پس نبريد آن را و يا نخراشيد . و يا نگذشت در آن و چون واوى باشد آگاه ساختن كسى را . و دور ساختن كسى را از خود يق انبيته .
انبات
انبات
(
enb t
) م . ع . رستن گياه . و گياه رويانيدن ( لازم و متعدى ) يق انبته الله نباتا فهو منبوت . و موى زهار برآوردن كودك .
انبات
انبات
(
enb t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روئيدگى .
انباتيه
انباتيه
(
enb tiye
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - چيزى كه موجب انبات و روئيدگى گردد .
انباج
انباج
(
enb j
) م . ع . سخن آميخته و نا پيدا گفتن و بر پشته نشستن .
انباح
انباح
(
enb h
) م . ع . ببانگ آوردن سگ را .
انباخ
انباخ
(
enb x
) م . ع . در زمين نبخاء تخم كاشتن و بيخ بر وى خوردن . و خمير فاسد و ترش ساختن .
انباخون
انباخون
(
anb xun
) ا . پ . حصار قلعه و جاى محكم . و حصار بندى .
انباده
انباده
(
anb de
) ص . پ . كسى كه داراى جلال و تفاخر بيهوده باشد . و كسى كه بواسطهء مكنت خود مغرور بود .
انباذ
انباذ
(
anb z
) ع . ج نبذ (
nabz
)