فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٤
املاح
خون و جز آن . و درگذرانيدن و سرخ گرديدن شير . و بيرون آمدن شير يا خون از پستان گوسپند از علتى .
امغاص
امغاص
(
amq s
) ج . ع . مغص (
maqas
) .
امغاط
امغاط
(
emmeq t
) م . ع . كشيده شدن و بلند برآمدن روز .
امغال
امغال
(
emq l
) م . ع . خداوند ستور درد شكم رسيده شدن يق امغل القوم امغالا و امغلت المراة بچه از شير باز نكرده آبستن شد آن زن و يا هر سال زائيد و امغلت المراة بولدها شير داد آن زن بچهء خود را با باردارى . و نيز امغال سالى دو بار بار آوردن گوسپند . و يا پياپى آبستن شدن آن . و يا داراى دردى بودن در شكم كه چون آبستن گردد بيندازد يق امغلت الشاة و امغل به يعنى غمازى كرد .
امغر
امغر
(
amqar
) ا . ع . اسب و شتر همرنگ گل سرخ . و مرد سرخ موى و سرخ پوست . و آنكه بر روى او اندكى سرخى بسپيدى آميز باشد .
امغيلان
امغيلان
(
amoqeyl n
) و (
ammoqeyl n
) ا . ع . بلغت اهالى مصر خار .
امفاسيون
امفاسيون
(
omfasiyun
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - آب غوره .
امق
امق
(
amq
) و (
omq
) ا . ع . كنج چشم .
امق
امق
(
ammaq
) ص . ع . فرس امق اسب بسيار دراز .
امقار
امقار
(
emq r
) م . ع . به سركه پاكيزه كردن ماهى نمك زده را . و تلخ شدن و بد مزه گرديدن شير .
امقاط
امقاط
(
amq t
) ج . ع . مقط (
moqt
) .
امقت
امقت
(
amqat
) ع . ما امقته عندى او دشمن داشته شده است در نزد من و ما امقتنى له من او را دشمن گرفتم و كلمهء امقت را بعضى صيغهء تعجب دانسته و بعضى از باب افعال گفته‌اند .
امقرار
امقرار
(
emqer r
) م . ع . بلند برآمدن رگ .
امقع
امقع
(
amqo '
) ا . ع . هو شراب بامقع او دوام مىورزد در امور چندان كه بنهايت مراد خود رسد .
امقه
امقه
(
amqah
) ص . ع . كسى كه سپيدى چشمش با اندك كبودى باشد . و يا از بىسرمگى چشمش تباه شده باشد . و يا سرمه جاى از چشم سپيد گشته باشد و شراب امقه شراب كبود آبى رنگ .
امقه
امقه
(
amqah
) ا . ع . دور و بعيد . و مرد كه كنج چشم و پلك آن از كمى مژه سرخ باشد . و جاى بىگياه و بىدرخت .
امكاء
امكاء
(
amk '
) ع . ج مكا و مكو (
makv
) .
امكان
امكان
(
emk n
) م . ع . بيضه دادن و زير بال گرفتن ملخ و سوسمار بيضه را . و قادر گردانيدن بر چيزى يق امكنه من الشيى و پاى برجاى كردن و دست دادن و قولهم ما امكنه عند الامير شاذ .
امكان
امكان
(
emk n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - احتمال و توانائى و قدرت و ممكنيت و بوسير . و باصطلاح فلسفه چيزى كه وجود و عدم آن هر دو ضرورى نباشد آن را امكان گويند مانند انسان و حيوان و نبات و جماد و غيره و امتناع چيزى را گويند كه عدم آن ضرورى باشد مانند شريك بارى و وجوب آنكه وجودش ضرورى بود مانند واجب الوجود جل جلاله و امكان داشتن جايز بودن و محال نبودن و روا بودن و ممكن بودن و احتمال داشتن و توانستن .
امكانى
امكانى
(
emk niy
) ص . ع . منسوب به امكان و ممكن .
امكر
امكر
(
amkar
) ص . ع . بامكرتر و فريبنده‌تر .
امكن
امكن
(
amkan
) ص . ع . با مكانت‌تر و با مرتبه‌تر .
امكنة
امكنة
(
amkenat
) ع . ج مكان .
امكنه
امكنه
(
amkeneh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جايها و مكانها .
امل
امل (
aml
) و امل (
eml
) و امل
(
amal
) ا . ع . اميد . آمال ج .
امل
امل
(
aml
) م . ع . اميد داشتن چيزى را يق امله املا ( از باب نصر ) .
امل
امل
(
omol
) ج . ع . اميل (
amil
) .
املا
املا
(
eml
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طريقهء نوشتن كلمات و درست نويسى و رسم الخط و صاحب املا آنكه كلمات را درست و صحيح نويسد و بىاملا آنكه غلط نويسد و املا كردن طريقهء نوشتن كلمات را براى كسى بيان كردن .
املاء
املاء
(
eml '
) م . ع . چون مهموز باشد پر كردن . و زكام زده گردانيدن . و سخت كشيدن كمان را و چون واوى بود برخوردارى دادن . و زمان دادن يق املاه الله . و روزگار در او گذاشتن قوله تعالى أُمْلِي لَهُمْ و دراز رسن گذاشتن ستور را يق امليت البعير اى وسعت له فى قيده و نوشتن و املا كردن كتاب را .
املاء
املاء
(
eml an
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - طريقهء املا و طريقهء نوشتن .
املاء
املاء
(
aml '
) ع . ج . ملاء (
mala '
) و احسنوا املاكم اى اخلاقكم .
املاج
املاج
(
eml j
) م . ع . شير دادن .
املاح
املاح
(
aml h
) ع . ج ملح و ج . مليح .
املاح
املاح
(
aml h
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نمكها .
املاح
املاح
(
eml h
) م . ع . به آب شور فرود آمدن . و شور گرديدن آب پس از شيرين بودن و آب شور خورانيدن . و بسيار نمك كردن ديگ را . و شور گردانيدن طعام را .