فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٠

امروعه

امراط

امراط

(

amr t

) ع . ج . مرط (

mort

) و ج . ج . امرط و ج . مريط .

امراط

امراط

(

emr t

) م . ع . غوره برافگندن خرمابن . و شتافتن شتر ماده . و وقت بركنده شدن موى .

امراط

امراط

(

emmer t

) م . ع . دز پى ديگر افتادن موى .

امراع

امراع

(

amr '

) ع . ج . مريع .

امراع

امراع

(

emr '

) م . ع . گياهناك شدن جاى . و امرع و اديه امراعا و اجنى حلبه يعنى گياهناك شد رودبار او و چيد حلب را كه يك قسم گياهيست و اين مثل را دربارهء شخصى گويند كه كار او فراخ باشد و مستغنى بود . و روغن بسيار بر سر كردن و بفراخى آب و علف رسيدن . و خداوند شتران بفراخ علف رسيده شدن . و ريدن و يا كميز انداختن از ترس و بيم . يق امرع بغايطه او ببوله و امرعت فانزل مثلست يعنى به مقصد رسيدى پس فرود بيا .

امراغ

امراغ

(

emr q

) م . ع . روانه شدن آب دهان . و ناصواب بسيار گفتن . و سست و نرم گردانيدن خمير را و تنك كردن آن را از بسيارى آب .

امراق

امراق

(

emr q

) م . ع . امرقت القدر امراقا بسيار كردم شورباى آن ديگ را .

و امرق فلانا بشتاب نيزه زد فلان را .

و امرق الرامى السهم گذرانيد تيرانداز تير را از نشانه . و نيز امراق آشكارا كردن عورت . و رسيدن هنگام موى بركندن از پوست .

امران

امران

(

amr n

) ا . ع . امران الذراع پىرش دست و دوش .

امران

امران

(

mmar ne

) ا . ع . بصيغهء تثنيه درويشى و پيرى سخت و نيز صبر زرد و سپندان

امرء

امرء

(

amr '

) ا . ع . گرگ نر .

امرء

امرء

(

amra '

) و (

emre '

) و (

omro '

) ا .

ع . مرد . يق رايت امرء (

amra'an

) و مررت بامرء (

be - emreen

) و هذا امرء (

omro'on

) كه اعراب رفع و نصب و جر در اول و آخر كلمه هر دو وارد مىشود .

امرئة

امرئة

(

emra'at

) م . مؤنث امرء ، زن و گرگ ماده .

امرة

امرة

(

amrat

) واحد امر يعنى يك فرمان .

يق له على امرة مطاعة يعنى او را بر من يك حكم و فرمانست كه اطاعت مىكنم او را در آن .

امرة

امرة

(

emrat

) ا . ع . ولايت و فرمانروائى و يق فى وجه المال : تعرف امرته اى نسانه و كثرته .

امرة

امرة

(

amarat

) م . ع . پشته و نشان كه بر راه از سنگ و جز آن كنند . امر (

amar

) . ج .

امرة

امرة

(

amarat

) م . ع . امر امرا و امرة مر . امر (

amr

) را .

امرة

امرة

(

ammarat

) و (

emmarat

) ص . ع .

رجل امرة مرد سست‌راى فرمان‌بردار هركس .

امرة

امرة

(

emmarat

) ا . ع . مونث امر (

emmar

) يعنى برهء خرد ماده .

امرة

امرة

(

emmarat

) ا . ع . چيزى . يق ما له امرة يعنى نيست مر او را چيز و نيز ا . خ . نام موضعى و كوهى .

امرجة

امرجة

(

amrejat

) ع . ج . مريج .

امرح

امرح

(

amrah

) ص . ع . ثور امرح گاو نر كه بر آن خجكهاى سپيد و سرخ باشد .

امرخة

امرخة

(

amrexat

) ع . ج . مريخ .

امرخداد

امرخداد

(

emrexd d

) م . ع . نرم و فروهشته شدن چيزى .

امرد

امرد

(

amrad

) ص . ع . ساده زنخ .

و غصن امرد شاخ بىبرگ . و فرس امرد اسبى كه گرداگرد سم آن موى نباشد .

ج مرد (

mord

) و مردان (

mord n

) .

امرد

امرد

(

amrad

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پروند و چره يعنى پسر ساده زنخ كه هنوز ريش برنياورده باشد .

امرداد

امرداد

(

amord d

) ا . پ . مرداد كه ماه پنجم از سال جلالى باشد .

امرد پرست

امرد پرست

(

amrad - parast

) ص . پ .

بچه بازى و لوطى .

امرد پرستى

امرد پرستى

(

amrad - parasti

) ا . پ .

بچه بازى و لواط .

امرزش

امرزش

(

amorzec

) ا . پ . آمرزش و عفو و مغفرت . و امرزش خواستن درخواست عفو كردن .

امرش

امرش

(

amrac

) ا . ع . سخت بد و شرير .

امرط

امرط

(

amrat

) ا . ع . سبك اندام . و سبك ابرو . و سبك ريش . و سبك چشم از جريان آب . مرط (

mort

) ج مرطة (

meratat

) ج ج .

و گرگ بركنده موى و دزد . و تير بىپر يا تير پر افتاده . مرط (

mort

) ج . امراط و مراط (

mer t

) ج . ج .

امرع

امرع

(

amro '

) ع . ج . مربع .

امرغ

امرغ

(

amraq

) ا . ع . مرد آلودهء در رذايل .

امرق

امرق

(

amraq

) ا . ع . واحد مرق (

morq

) يعنى يك گرگ پشم ريخته .

امروت

امروت

(

amrut

) ا . پ . امرود .

امرود

امرود

(

amrud

) ا . پ . قسمى از گلابى .

امروز

امروز

(

emruz

) م . ف . پ . اين روز و روزى كه در آن هستيم .

امروزى

امروزى (

emruzi

) و امروزين (

emruzin

) و امروزينه

(

emruzine

) ص . پ . منسوب بامروز .

امروعه

امروعه

(

omru ' t

) ص . ع . ارض