فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٦
امتناح
امتشاء
امتشاء
(
emtec '
) م . ع . داراى مواشى بسيار زه شدن .
امتشاش
امتشاش
(
emtec c
) م . ع . بسنك يا كلوخ استنجا كردن . و همهء شير پستان را دوشيدن يق امتش ما فى الضرع اى اخد جميعه . و بركشيدن زن زيور را از گردن خود . و بهره يافتن از چيزى يق امتش فلان من مال فلان اى اصيب منه .
امتشاط
امتشاط
(
emtec t
) م . ع . شانه كردن .
و موى خويش فروهشته كردن زن .
امتشاع
امتشاع
(
emtec '
) م . ع . همهء شير پستان دوشيدن . و ربودن يق فلان امتشع ثوب صاحبه . و شمشير به زودى از نيام بركشيدن . و گرفتن چيزى را . و امتشع منه ما مشع لك ( بصيغهء امر ) : بگير هرچه يافتى از وى .
امتشاق
امتشاق
(
emtec q
) م . ع . ربودن . و بريدن . و همهء شير پستان دوشيدن . و شمشير بركشيدن .
امتشال
امتشال
(
emtec l
) م . ع . شمشير بر كشيدن .
امتشان
امتشان
(
emtec n
) م . ع . بريدن . و ربودن . و شمشير بركشيدن . و همهء شير پستان دوشيدن . و گرفتن . و ورزيدن . و امتشن منه ما مشن لك ( بصيغهء امر ) : بگير از وى هرچه يا بى .
امتصاخ
امتصاخ
(
emets x
) م . ع . بركشيدن برگ و شاخ بز و بركشيدن هر چيزى . و گرفتن آن .
امتصار
امتصار
(
emtes r
) م . ع . بسر سه انگشت يا بسر سبابه و ابهام دوشيدن . و برگرديدن صورت يق امتصر الغزال اى تمسخ .
امتصاص
امتصاص
(
emtes s
) م . ع . مكيدن .
امتصاع
امتصاع
(
emtes '
) م . ع . رفتن اسب و در زمين رفتن .
امتطاء
امتطاء
(
emtet '
) م . ع . بارگى ساختن ستور را .
امتطاح
امتطاح
(
emtet h
) م . ع . بلند و بسيار گرديدن آب رودبار يق امتطح الوادى .
امتطال
امتطال
(
emtet l
) م . ع . دير داشتن وام را . و در تأخير انداختن . و درهم پيچيدن گياه .
امتعاد
امتعاد
(
emte d
) م . ع . ربودن . و بشتاب كشيدن .
امتعاس
امتعاس
(
emte s
) م . ع . سرين بر زمين بسودن چنان كه پوست مالند .
امتعاض
امتعاض
(
emte z
) م . ع . خشمناك شدن و دشوار آمدن كار بر كسى .
امتعاط
امتعاط
(
emte t
) م . ع . بركشيدن شمشير .
و برافتادن موى از بيمارى . و بلند برآمدن روز . و پىدرپى افتادن پشم .
امتعال
امتعال
(
emte l
) م . ع . بشتاب ربودن و امتعل فلان اى دارك الطعان فى اختلاس .
امتعة
امتعة
(
amteat
) ع . ج متاع .
امتعه
امتعه
(
amtee
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - كالاها و متاعها .
امتغاط
امتغاط
(
emteq t
) م . ع . كشيده شدن و شمشير بركشيدن . و بلند شدن روز .
امتقار
امتقار
(
emteq r
) م . ع . بازكندن چاه چون آبش خشك گردد .
امتقاط
امتقاط
(
emteq t
) م . ع . بيرون آوردن .
امتقاع
امتقاع
(
emteq '
) م . ع . همهء شير پستان مكيدن . و برگشتن گونهء روى از ترس يا اندوه ( يستعمل مجهولا ) يق امتقع لونه .
امتقاق
امتقاق
(
emteq q
) م . ع . مكيدن كره همهء شير پستان را .
امتقال
امتقال
(
emteq l
) م . ع . بار بار فرو رفتن در آب .
امتكار
امتكار
(
emtek r
) م . ع . رنگ كرده شدن به گل سرخ . و تخم كاشتن .
امتكاك
امتكاك
(
emtek k
) م . ع . مكيدن كره همهء شير پستان را .
امتلا
امتلا
(
emtel
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پرى . و سيرى . و بدى هضم غذا از پرى معده . و امتلا داشتن ف ل . : پر بودن شكم از فضول .
امتلاء
امتلاء
(
emtel '
) م . ع . پرشدن .
امتلاج
امتلاج
(
emtel j
) م . ع . مكيدن شير را .
امتلاح
امتلاح
(
emtel h
) م . ع . دروغ با راستى و حق آميختن .
امتلاخ
امتلاخ
(
emtel x
) م . ع . بركشيدن يق امتلخ فلان ضرسه . و امتلخت العقاب عينه . و بركشيدن شمشير از نيام . و بيرون كشيدن لگام از سر ستور .
امتلاذ
امتلاذ
(
emtel z
) م . ع . عطيه گرفتن از كسى يق امتلذت منه كذا .
امتلاز
امتلاز
(
emtel z
) م . ع . بركشيدن .
امتلاس
امتلاس
(
emtel s
) م . ع . خيره كردن بينائى را يق امتلس بصره ( مجهولا ) .
امتلاط
امتلاط
(
emtel t
) م . ع . ربودن .
امتلاع
امتلاع
(
emtel '
) م . ع . تيز رفتن ناقه و يا برفتار عنق رفتن آن . و از گردن بركشيدن پوست گوسپند را . و ربودن .
امتلاق
امتلاق
(
emtel q
) م . ع . بيرون آوردن .
امتلال
امتلال
(
emtel l
) م . ع . بكيش و شريعت درآمدن . و شتاب رفتن . و كوماج كردن نان را .
امتن
امتن
(
amtan
) ص . ع . درشت‌تر و استوارتر و محكم‌تر .
امتناء
امتناء
(
emten '
) ع . به منى (
meny
) آمدن . و فرود آمدن در آن . و امتنى الناقه للفحل ( مجهولا ) در ايام منية است آن ماده شتر .
امتناح
امتناح
(
emten h
) م . ع . دهش گرفتن و روزى دادن يق امتنح مالا ( مجهولا ) .