فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦
آژينه
دندان آسيائى .
آزود
آزود
(
zud
) ص . پ . عاقل و هوشمند و دهين .
آزور
آزور
(
zur
) ص . پ . آزور و حريص و صاحب آز .
آزور
آزور
(
z - var
) ص . پ . داراى حرص و آز . و هوسناك .
آزوغ
آزوغ
(
zuq
) ا . پ . پيراستن درخت .
و شاخه‌هائى كه از پيراستن درخت تاك و خرما مىبرند .
آزوقه
آزوقه
(
zuqe
) و
آزوگه
آزوگه
(
zuge
) ا . پ . مر . آزقه .
آزى
آزى
(
zi
) ص . ع . يوم آز : روز بسيار گرم .
آزيدن
آزيدن
(
zidan
) ف ل . پ . حريص شدن و آز داشتن . و رنجيدن . و ف م . آزردن و آزار كردن . و ظلم كردن . و گزيدن . و رنگ كردن .
آزير
آزير
(
zir
) ص . پ . عاقل و دانا . وا .
آزار و رنج .
آزيراك
آزيراك
(
zirak
) ا . پ . بانگ و فرياد خواه از آدمى باشد خواه از ستور .
آزيريدن
آزيريدن
(
ziridan
) ف م . پ .
آزردن و آزار دادن . و آهيخن و كشيدن تيغ .
آزيغ
آزيغ
(
ziq
) ا . پ . كينه و نفرتى كه از قول يا فعل كسى در دل جاى كند .
آژ
آژ
(
j
) ا . پ . آسودگى و راحت و آسايش .
و پرهيزگارى . و ص . خردمند و زيرك .
آژخ
آژخ
(
jax
) و (
jox
) ا . پ . مر .
آزخ .
آژخ
آژخ
(
jox
) ا . پ . تاريكى چشم . و ص .
هر چيز گشاده و منفك شده و رها شده .
آژخناك
آژخناك
(
jax - n k
) ص . پ . كسى كه در اندام وى آژخ بود .
آژدن
آژدن
(
jedan
) ف م . پ . آزدن و آجدن .
آژده
آژده
(
jade
) ص . پ . آجيده شده .
و خلانيده شده .
آژده
آژده
(
jade
) ا . پ . چين و شكنج .
آژدها
آژدها
(
jdah
) ا خ . پ . نام ضحاك تازى و يا لقب او .
آژدهاك
آژدهاك
(
jdah k
) ا خ . پ . ا آژدها .
آژرد
آژرد
(
jard
) ص . پ . بسيار خور .
آژغ
آژغ
(
joq
) ا . پ . شاخه‌هاى بريده شدهء از درخت خرما .
آژفنداك
آژفنداك
(
j - fand k
) ا . پ . يكى از علائم جوى كه به شكل كمان ظاهر مىشود و حاصل مىگردد از انكسار شعاعهاى شمس در قطره‌هاى آب ابرها . و سام و سد كيش و مانند آب و گرم و كمردون و كلكم و شد كيس و تريسه و ترسه و تويه و نوس و نوسه و نوشه و نويسه و قوس قزح و قوس الرحمن نيز مىگويند .
آژكهان
آژكهان (
jkahan
) و آژكهن
(
jkahan
) ص . پ . كاهل و سست . و غافل .
و باطل .
آژگن
آژگن
(
jgen
) ا . پ . درى كه مانند پنجره بود و از پشت آن بتوان خارج را نگاه كرد و ديد .
آژن
آژن
(
jan
) ا . پ . درشتيها و ناصافيهاى سنگ آسيا كه آسيا آژن نيز گويند .
آژند
آژند
(
jand
) ا . پ . گلى كه به روى خشتى پهن كنند و خشت ديگرى بالاى آن نهند . و لاى ته حوض و ته جوى . و گلابه . و آژند كردن ف م . : گل در ميان دو خشت پهن كردن .
آژندانيدن
آژندانيدن
(
jand nidan
) ف م پ . خليدن كنانيدن . و دوختن فرمودن .
آژندن
آژندن
(
jandan
) ف ل پ . حليدن و ف م .
آجيده كردن . و سفتن . و دوختن .
آژنده
آژنده
(
jande
) ص . پ . دوخته شده . و سفته شده . و آجيده شده .
آژنديدن
آژنديدن
(
jandidan
) ف م . پ . گل در ميان دو خشت گذاشتن .
آژنك
آژنك
(
jank
) ا . پ . چين و شكنجى كه بر روى شخص افتد خواه از پيرى و يا از قهر و غضب باشد .
آژنك‌ناك
آژنك‌ناك
(
jank - n k
) ص . پ . روى پرچين و شكنج‌دار .
آژنگ
آژنگ
(
jang
) ا . پ . چين و شكنجى كه بر روى مردمى باشد .
آژنه
آژنه
(
jane
) ا . پ . آژينه و افزارى از پولاد كه بدان سنگ را تيز كنند . و آژنه كردن ف م . : گستردن سفره و ميز .
آژور
آژور
(
j - var
) پ . ص . طمعكار و حريص و آزور .
آژوغ
آژوغ
(
juq
) ا . پ . آزوغ و ليف خرما .
آژيانه
آژيانه
(
jy ne
) ا . پ . سنگ فرش . و آجر فرش .
آژيخ
آژيخ
(
jix
) ص . پ . چرك و چرك گوشهء چشم . و رمص .
آژيدانيدن
آژيدانيدن
(
jid nidan
) ف م . پ . خلانيدن فرمودن . و شيار كردن كنانيدن .
آژيدن
آژيدن
(
jidan
) ف ل و م . پ آزيدن . و ف م .
خلانيدن .
آژير
آژير
(
jir
) ا . پ . آمادگى و حاضرشدگى .
و تالاب و استخر و آبگير و جائى كه آب باران جمع شده باشد . و ظفر و فتح و دست برد و غلبه . و بانگ و فرياد . و زيادتى و بسيارى .
و . ص . مهيا و دانا و عاقل و خردمند و بافراست .
و زاهد و پارسا . و زيرك و هوشيار . و پرهيزگار
آژيراك
آژيراك
(
jirak
) ا . پ . بانگ و فرياد .
و ا خ . نام جائى .
آژيريدن
آژيريدن
(
jiridan
) ف م . پ آماده و حاضر نمودن و مهيا كردن . و ف ل . فرياد كردن .
آژين
آژين
(
jin
) ا . پ . شيارى كه جهت زراعت در زمين با گاو آهن و غيره كنند .
آژينه
آژينه
(
jine
) ا . پ . افزارى از فولاد كه