فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٤

امتثال

گماشته از جانب ديگرى . و ص . امين .

امانتى

امانتى

(

am nati

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گروى و هر چيز كه بطور وديعه و امانت باشد .

امانى

امانى

(

am ni

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرو و رهن و هر ملكى كه بطور امانت به كسى واگذار شده باشد بدون اجاره .

امانى

امانى

(

am ni

) ع . ج امنيه (

omnyat

) قوله تعالى مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ إِلَّا أَمانِيَّ .

امانياك

امانياك

(

am ni k

) ا . پ . - مأخوذ از انگليسى - جسمى بخارى مشكل و فرار و داراى بوئى تند و نافذ و طعمى حاد و سوزان و مركب از دو حجم ازوت و شش حجم هيدرژن و بهر مقدارى محلول در آب ولى ميل تركيبش با آن كم است و امانياك مايع را چون از نوشادر اخذ مىكنند معروف بجوهر نوشادر مىباشد .

اماه !

اماه !

(

om h

) ع . در منادى گويند يا اماه يعنى اى مادر .

اماهة

اماهة

(

em hat

) م . ع . به آب رسيدن چاه كن . و آب خورانيدن ستور و مردم تشنه و كارد را . و گرد آوردن آب در حوض . و آميختن چيزى را و آب بسيار روان كردن ابر .

و منى انداختن گشن در رحم ماده . و زهيدن آب از زمين يق اماهت الارض اى انزت و آب ريختن در دوات و در دارو

امائيم

امائيم

(

am im

) ع . ج اميم .

امبر

امبر

(

ambor

) ا . پ . ابزارى آهنين و داراى دو شاخهء بلند سرپهن كه انگشت و هر چيز افروخته را بدان گيرند .

امبرباريس

امبرباريس

(

ambarb ris

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - زرشك .

امبرود

امبرود

(

ambarud

) ا . پ . گلابى .

امپراتريس

امپراتريس

(

emper tis

) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - مونث امپراتور يعنى ملكه .

امپراتور

امپراتور

(

emper tur

) ا . پ . - مأخوذ از لاتينى - پادشاه مقتدر و مستقل و صاحب تاج و تخت .

امپريال

امپريال

(

emperi l

) ا . پ . قسمى از پول طلا كه رايج ممالك روسيه است .

امت

امت

(

amt

) ا . ع . جاى بلند . و پشتهاى خرد و نشيب و فراز در چيزى قوله تعالى لا تَرى فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً . و گويند امتلا السقاء فما به امت . ج : آمات و اموت و ضعف و سستى يق سار فلان سيرا لا امت فيه . و طريقهء نيكو . و كجى و عيب كه در دهن يا پارچهء سنگ باشد . و اختلاف مكانى در نرمى و تنگى بعضى و درشتى و صلابت بعضى . و بمعنى شك يق الخمر حرمت لا امت فيها اى لا شك فى حرمتها .

امت

امت

(

amt

) م . ع امته امتا ( از باب ضرب ) اندازه كرد و حرز نمود آن را . و امت الشيى قصد كرد آن چيز را .

امة

امة

(

amat

) ا . ع . كنيزك و اصل آن اموة (

amavat

) و يا اموة (

amvat

) بود . ج :

اموات و اماء و آم و اموان (

amv n

) و اموان (

emv n

) و اموان (

omv n

) . و در نسبت اموى گويند . و نيز نام چهار صحابيه است .

امة

امة

(

emmat

) ا . ع . حالت و راه شريعت .

و دين . و نعمت . و هيئت و شأن . و فراخى عيش . و سنت نبى . و طريقه . و امامت . و اقتداى به امام .

امة

امة

(

ommat

) ا . ع . راه شريعت و دين يق فلان لا امة له اى لا دين له و لا نحلة .

و سنت نبى . و مرد جامع خير . و مقتداى مردم و ا ج . جماعتى كه بسوى ايشان پيغمبرى آمده باشد قوله تعالى كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ و گروه از هر صنف مردم و از هر جنس حيوانات - و در اين معنى اگرچه در لفظ واحد است ولى در معنى جمع . ج : امم . و نيز كسى كه بر راه حق و مخالف ساير اديان است . و هنگام و مدت قوله تعالى و ادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ . و ايضا قوله تعالى وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ . و نيز بمعنى قد و قامت يق هم حسان الوجوه طوال الامم . و روز نشاط . و طاعت . و دانشمند . و راه .

و مادر . ج : امات (

omm t

) . و امة الرجل ا ج . قوم مرد . و ا . زن و مرد . و امة الله :

خلق خدا . و امة عيسى ج ا خ : نصارى . و امة محمد صلى اللّه عليه و آله : مسلمانان .

امتى !

امتى !

(

ommati

) ا . ع . در منادى گويند امتى يعنى مادر من .

امتاء

امتاء

(

emt '

) م . ع . بروش زشت رفتن .

و افزون شدن روزى . و تادير رسيدن آن .

امتاح

امتاح

(

emt h

) م . ع . دم به زمين سپوختن ملخ جهت خايه نهادن .

امتار

امتار

(

emmet r

) م . ع . دراز شدن يق امتر الحبل امتارا : دراز گرديد آن ريسمان .

امتاع

امتاع

(

emt '

) م . ع . برخوردارى دادن و يافتن ( لازم و متعدى ) : و باقى داشتن . و بكمال رسيدن يق امتعه الله بكذا اى ابقاه و انشاه الى ان ينتهى شبابه . و بىنياز گرديدن از كسى .

امتان

امتان

(

emt n

) م . ع . بر پشت كسى زدن .

امتان

امتان

(

ommat n

) ج . پ . امت (

ommat

) .

امتتاح

امتتاح

(

emtet h

) م . ع . بركشيدن .

و بردن . و برخوردارى گرفتن . و عيش كردن .

و برآسودن شتر در سير . و بدست باد كردن .

امتتاخ

امتتاخ

(

emtet x

) م . ع . از جاى بركندن .

امتثال

امتثال

(

emtes l

) م . ع . داستان گفتن .

و تصور نمودن . و با خود صورت بستن چيزى را .

و پى روى كردن طريقهء كسى را و تجاوز نكردن از آن . و فرمان‌بردارى كردن . و قصاص گرفتن از كسى يق امتثل منه . و مثل