فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٣
امانتكار
(
aemmat
) - بدون ابدال همزه بيا - و نيز امام :
رشتهء درودگر . و راز . و راه قوله تعالى و انها لبام مبين اى لبطريق مبين واضح .
و كرانهء زمين . و مصلح چيزى و برپادارندهء آن و خليفه . و امير لشكر . و آنچه هر روز طفلان بياموزند از سبق و جز آن . و گردهء مصوران .
و دليل و ره‌نما . و سرودگوى شتران . و جانب قبله . و زه كمان . و مطر چوب كه بدان عمارت راست كنند . ا خ . قران و كتاب . و بنى صلوات اللّه و سلامه عليه و آله .
امام
امام
(
em m
) م . ع . ام اما و اماما و امامة . مر . امامة .
امام
امام
(
em m
) ا خ . پ - مأخوذ از تازى - در نزد طايفهء اثنا عشرى دوازده نفر را گويند كه اول آنها ابو الحسن على بن ابي طالب ملقب بمرتضى و آخر آنها امام العصر و الزمان ملقب بمهدى صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين . و نيز امام ا . : پيشوا . و پيشنماز و امام جماعت : پيشنماز و امام جمعه :
پيشنمازى كه نماز آدينه مىخواند .
امامباره
امامباره
(
em mb re
) ا . پ كنيسه و معبد و نهان خانه . و جاى باشكوهى كه در ايام عاشورا براى زيارت حسنين عليهم السلام بنا مىنمايند .
امامة
امامة
(
em mat
) م . ع . ام القوم و بهم اما و اماما و امامة ( از باب نصر ) : پيش رو شد آن قوم را .
امامة
امامة
(
em mat
) ا . ع . پيش روى . و پيشنمازى يق هذا ايم (
ayyamo
) منه امامة و هذا اوم (
awamo
) منه امامة : اين بهتر است از آن براى امامت .
امامة
امامة
(
om mat
) ا خ . ع . سيصد شتر و نام چند نفر زن كه صحابيه بوده‌اند . و ابو امامة : نام چند نفر صحابى كه از جملهء آنان امامة بن سهل است . و عبد الرحمن امامى از فرزندان او و منسوب به اوست .
امامت
امامت
(
em mat
) ا م . پ . مأخوذ از تازى - پيشوائى . و پيشنمازى .
امامزاده
امامزاده
(
em m - z de
) ا . پ . پسر و يا نوهء يكى از امامهاى دوازده‌گانه .
امامون
امامون
(
am mun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - داروئى كه به فارسى ماهلو و بتازى حماما گويند . و نوعا در زبان يونانى چندين قسم دارو از قبيل هيل و خولنجان و زردچوبه و زنجبيل را امامون مىنامند .
امامى
امامى
(
em mi
) ص . پ . منسوب به امام .
اماميه
اماميه
(
em miye
) ج . پ . طايفه‌اى از مسلمانان كه معتقد بامامت بلافصل على بن ابى طالب امير المؤمنين عليه السلام مىباشند عموما اماميه ناميده مىشوند . و خصوصا طايفهء اثنا عشرى را گويند .
امان
امان
(
am n
) ا . ع . زنهارى . و بىبيمى .
امان
امان
(
am n
) م . ع . امن امانا و امانة و امنة (
amanatan
) و امنا (
amnan
) و
امنا (
emnan
) و . امنا (
amanan
) . مر امانة .
امان
امان
(
am n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زنهار و پناه و حفاظت و عنايت . و اطمينان و كوس و نقاره . و امان خواستن ف ل . :
درخواست زنهار كردن .
امان
امان
(
omm n
) ا . ع . امانتدار و متعهد عليه . و كشاورز . و آنكه نوشتن نداند . و هر كه بر اصل خلقت بود . و كودن و گول قليل الكلام .
امان
امان
(
omm ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه .
پدر و مادر . و يا مادر و خاله .
امانات
امانات
(
am n t
) ع . ج امانة .
امان‌پذير
امان‌پذير
(
am n - pazir
) ص . پ .
آنكه زنهارى مىپذيرد و قبول مىكند .
امانة
امانة
(
am nat
) ا . ع . راستى - ضد خيانت - و زنهارى و بىبيمى . و وديعه . و ا ج . اهل مرد و مال وى . و كسانى كه آنها را گذاشته به سفر مىرود . ج : امانات . و منه فى دعاء السفر استودع الله دينك و امانتك . و گويند المجلس بالامانة اشاره است بعدم اعادهء آنچه در مجلس گذاشته است از قول و فعل . و قوله تعالى انا عرضنا الامانة بمعنى فرايض مفروضه است يا اعتقاد قلبى بتوحيد كه مؤدى جميع فرايض ظاهرى است پس هر كس اعتقاد كرد توحيد را هم چنان كه ظاهر كرد آن را ادا نمود امانت را .
امانة
امانة
(
am nat
) م . ع . امن امانا و امانة و
امنة
امنة (
amanatan
) و امنا (
amnan
) و امنا (
emnan
) و امنا
(
amanan
) ( از باب سمع ) : بىترس و بيم گرديد . و امنه : اعتماد كرد او را . و زنهار داد . و راستى كرد باوى . و راست دانست او را . و امين پنداشت . و امن امانة و امنة ( از باب كرم ) معتمد عليه گرديد و امين شد .
امانت
امانت
(
am nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وديعه و هر چيزى كه نزد كسى گذارند تا نگهبانى كند . و هر چيز كه به كسى بسپرند و امانت باشد . و گرو و رهن . و راستى و درستى و استوارى در راستى . و امينى و درستكارى .
و حفاظت و نگهبانى و صيانت . و اخلاص و صداقت . و تدين و ديندارى .
امانتدار
امانتدار
(
am nat - d r
) ص . پ . امين و استوار و كسى كه داراى امانت باشد و هرچه به او سپارند بدون كسر و نقصان باز دهد و هرچه به او گويند اعادهء آن در هيچ جا و هيچ‌وقت جايز نداند و روانشمارد .
امانتدارى
امانتدارى
(
am nat - d ri
) ا . پ راستى و درستى و استوارى و صداقت . و كار گزارى و گماشتگى . و عمل و شغل عامل و گماشتهء از جانب ديگرى . و صداقت و ديانت .
امانتكار
امانتكار
(
am nat - k r
) ا . پ . عامل و