فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨١
اماثل
ع . ميان تندى پاشنه و سنب ستور .
ام القرى
ام القرى
(
ommol - qer
) ا . ع . يك نوع آشى . و آتش .
ام القرى
ام القرى
(
ommol - qor
) ا خ . ع .
مكهء معظمه زادها اللّه شرفا و تعظيما .
ام قشعم
ام قشعم
(
ommo - qac'amen
) ا . ع .
سختى . و جنگ . و موت . و كفتار . و عنكبوت .
ام قوب
ام قوب
(
ommo - quben
) ا . ع . سختى و بلا .
ام الكتاب
ام الكتاب
(
ommol - ket be
) ا . ع .
اصل كتاب . يا لوح محفوظ . يا سورهء فاتحه . يا تمام قرآن .
ام كلب
ام كلب
(
ommo - kalben
) ا . ع . درختى كوهى برگش چون برگ بيد .
ام كلبة
ام كلبة
(
ommo - kalbaten
) ا . ع . تب .
ام لوح
ام لوح
(
ommo - lawhen
) ا . ع .
عقاب .
ام للهين
ام للهين
(
ommollohayne
) ا . ع .
مرگ .
ام محبوب
ام محبوب
(
ommo - mahbuben
) ا .
ع . مار .
ام مرزم
ام مرزم
(
ommo - merzamen
) ا . ع .
باد شمال .
ام المنزل
ام المنزل
(
ommol - manzele
) و
ام المثوى
ام المثوى
(
ommol - masv
) ا . ع . زن .
و زن كدبانو و خانه‌دار . و مادر قبيله .
ام ملدم
ام ملدم
(
ommo - meldamen
) ا . ع .
تب .
ام المسلمين
ام المسلمين
(
ommol - moslemina
) و
ام المومنين
ام المومنين
(
ommol - mo'menina
) ا .
ع . زنهاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
ام نافع
ام نافع
(
ommo - n feen
) ا . ع . جوجه .
ام النجوم
ام النجوم
(
ommonnojume
) ا . ع .
كهكشان و آسمان و آسمان پر از ستاره .
ام الندامة
ام الندامة
(
ommonnad mate
) ا . ع .
تعجيل و شتاب و مهلكه .
ام النوقل
ام النوقل
(
ommonawqale
) ا . ع .
كفتار .
ام الولد
ام الولد
(
ommolvalade
) ا . ع .
كنيزى كه شخص از آن اولاد داشته باشد .
ام الهام
ام الهام
(
ommol - h me
) ا . ع .
ام الرقيق .
ام الهنبر
ام الهنبر
(
ommol - henbere
) ا . ع .
خر .
ام الهيثم
ام الهيثم
(
ommol - haysame
) ا . ع .
عقاب .
ام اليمن
ام اليمن
(
ommol - yamane
) ا خ . ع .
شهر صنعا كه پايتخت يمن است .
اما !
اما !
(
am
) ع . حرف استفتاح يعنى بدان و آگاه باش . و بمعنى الا مىآيد نحو اما و الذى ابكى و اضحك و الذى امات و احيا و الذى امره الامره و گاهى بمعنى حقا و يا احقا . و اين كلمه را بعضى حرف دانسته‌اند و بعضى اسم و بعضى گفته‌اند مركب است از دو كلمهء همزهء استفهام و كلمهء ما كه اسم است و بمعنى شئى بود پس در اين صورت معنى آن احقا مىباشد .
اما
اما
(
amm
) ع . حرف شرط و تفصيل و توكيد كه به فارسى پن گويند . قوله تعالى فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ شرطيه است و قوله أَمَّا السَّفِينَةُ فَكانَتْ لِمَساكِينَ وَ أَمَّا الْغُلامُ وَ أَمَّا الْجِدارُ در همهء اين آيات بيان تفسير مجمل مىكند . و بيشتر هم در همين موقع استعمال مىشود . و در تأكيد مثل اما زيد فذاهب يعنى عزيمت زيد مصمم است
اما
اما
(
emm
) ع . كلمه‌ايست كه در موقع شك و جز آن استعمال كنند . و چون در شك استعمال شود بمعنى او باشد . و در همهء احكام بمنزلهء همان است مگر آن كه در او ابتدا به تيقن باشد و در اما به شك نحو جائنى اما زيد و اما عمرو . و اين را وقتى گويند كه معلوم نباشد از اين هر دو كدام كس آمده است . و گاه در موقع ابهام استعمال شود نحو إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ . و گاه براى تخيير نحو اما ان تلقى و اما ان تكون اول من القى . و گاه براى اباحت نحو تعلم اما فقها و اما نحوا . و براى تفصيل نحو إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً . و گاه براى شرط و جزا چه اما در اصل ان ما بود يعنى مركب است از ان شرطيه و ما زائده نحو قوله تعالى فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً .
اماء
اماء
(
em '
) ج . ع امة (
amat
) .
اماء
اماء
(
om '
) م . ع . امت السنور اماء ( از باب نصر ) : آواز كرد آن گربه .
امآء
امآء
(
em ' '
) ع . ج امة (
amat
) .
امات
امات
(
em t
) ع . ج امت (
amt
) .
امات
امات
(
omm t
) ع . ج ام (
omm
) . و
امات جبين
امات جبين
(
omm to - jobaynen
) ع . ج ام جبين (
ommo - jobaynen
) .
اماتة
اماتة
(
em tat
) م . ع . فرزند مرده شدن يق اماتت المراة و الناقة و امات فلان .
و خداوند شتران مرگ رسيده شدن . و ميرانيدن . و مبالغه كردن در پختن و گداختن گوشت و قولهم ما اموته يعنى چه مرده دل است او يراد به ما اموت قلبه .
اماته
اماته
(
em te
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميرانيدن . و اماته كردن ف م . :
ميرانيدن - ضد احيا كردن .
اماثل
اماثل
(
am sel
) ع . ج امثل (
amsal
) .
اماثل
اماثل
(
am sel
) ج ا . پ . - مأخوذ از