فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٧
الى
الونان
الونان
(
elven n
) م . ع . گوناگون شدن .
الوند
الوند
(
alvand
) ا خ . پ . نام كوهى مرتفع در حوالى همدان .
الوهة
الوهة (
oluhat
) و الوهية
(
oluhiyat
) ا . ع . پرستش و معبوديت .
الوهة
الوهة (
oluhat
) و الوهية
(
oluhiyat
) م . ع . إله الهة (
el hatan
) و الوهة و الوهية ( از باب فتح ) : پرستيد .
الوهيت
الوهيت
(
oluhiyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خدائى و معبوديت و پرستش .
الوى
الوى
(
alv
) ص . ع . كج و خميده يق قرن الوى . ج : لى (
loyy
) .
الوى
الوى
(
alv
) ا . ع . دمى كه خلقة پيچيده باشد مانند دم ماده بز . و مرد سخت پيكار و سخت جنگ‌آور . و تنها گوشه‌نشين . و نوعى از درخت . و راه دور و دراز ناشناخته .
الوى
الوى
(
elaviy
) ص . ع . منسوب به الى .
الويات
الويات
(
alviat
) ع . ج . الوية . و ج ج لواء .
الوية
الوية
(
alviat
) ع . ج لوا . و لوى (
lev
) .
إله
إله
(
ale
) ا . پ . داروئى صمغ و سقزى كه مقل نيز گويند .
إله
إله
(
olah
) و (
ollah
) ا . پ . عقاب .
إله
إله
(
alah
) م . ع . إله الها ( از باب سمع ) :
سرگشته شد . و إله على فلان : سخت شد جزع او بر فلان و إله اليه : ترسيد و پناه گرفت بسوى او .
إله و الاه
إله و الاه
(
el h
) ا . ع . خدا . و ايزد .
و يزدان . و إله العالمين ا خ . : خداى عالميان .
إله
إله
(
allah
) ا خ . پ . مخفف اللّه يعنى خداى .
الها !
الها !
(
el ha
) پ . كلمهء نداى - مأخوذ از تازى يعنى اى خداى .
الهاء
الهاء
(
elh '
) م . ع . بازى كنانيدن و و مشغول كردن . و گذاشتن كارى را بعجز .
و مشغول شدن بسماع سرود . و خورش دادن آسيا را يق الهيت فى الرحى .
الهاب
الهاب
(
alh b
) ع . ج لهب (
lehb
) و (
laheb
) .
الهاب
الهاب
(
elh b
) م . ع . برافروختن آتش .
و نيك دويدن اسب . و پياپى درخشيدن برق .
اله‌آباد
اله‌آباد
(
el h - b d
) ا خ . پ . شهرى در هندوستان .
الهاج
الهاج
(
elh j
) م . ع . حريص و شكفتگى كردن شتر بچگان كسى بر شير مكيدن .
الهاد
الهاد
(
elh d
) م . ع . ستم كردن و جور نمودن . و خوار داشتن و حقير شمردن . و خميدن به زمين از گرانى . و گرفتن يك مرد را و گذاشتن به روى ديگرى را كه مقاتله كند ويرا .
الهاط
الهاط
(
elh t
) م . ع . آب زدن بر كس يق الهطت المراة فرجها بماء .
الهاف
الهاف
(
elh f
) م . ع . آزمند شدن و حريص گرديدن .
إله إله
إله إله
(
allah - allah
) پ . كلمهء تعجب - مأخوذ از تازى بمعنى اللّه اللّه .
الهام
الهام
(
elh m
) م . ع . در دل افگندن نيكى . و آموزانيدن يق الهمه الله خيرا :
در دل وى افگند خدا نيكوئى را .
الهام
الهام
(
elh m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - در دل افگندگى خداى كارهاى نيك را . و الهام الهى و الهام ربّانى : آنچه خداى در دل كسى اندازد .
الهام بيان
الهام بيان
(
elh m - bay n
) ا . پ .
گفتار و خطاب از روى الهام .
الهام‌پذير
الهام‌پذير
(
elh m - pazir
) ص . پ .
الهام شده و هر چيز كه قابل الهام باشد .
الهان
الهان
(
alh n
) ا خ . ع . روستائى در يمن . و جائى در مدينه مر بنى قريظة را . و بنو الهان خ ا ج . قبيله‌اى از تازيان .
الهان
الهان
(
elh n
) م . ع . هديه دادن آيندهء از سفر را .
الهانية
الهانية
(
olh niyat
) ا . ع . معبوديت و پرستش .
الهة
الهة
(
el hat
) و (
al hat
) و (
ol hat
) ا . ع . پرستش و معبوديت . و مار . و بت .
و ماه نو . و آفتاب . و ا خ . موضعى در جزيره .
اللهم !
اللهم !
(
all homma
) ع . يعنى اى خداى .
الهوب
الهوب
(
olhub
) ا . ع . نوعى از دويدگى اسب كه بكوشش تمام رود چندانكه خاك از سم بردارد .
الهوة
الهوة
(
olhovvat
) ا . ع . بازيچه .
الهى !
الهى !
(
el hi
) ع . يعنى اى خداى من . و نيز ص . هر چيز منسوب به إله .
الهيات
الهيات
(
el hiy t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مباحث و مسائل علم الهى كه يكى از فنون حكمت است .
الهية
الهية
(
el hiyat
) ا . ع . معبوديت .
الهية
الهية
(
olhiyat
) ا . ع . بازيچه .
الهيجاج
الهيجاج
(
elhij j
) م . ع . آميخته شدن كار و درهم گرديدن آن يق رايت امر فلان ملهاجا اى مختلطا . و خواب آلوده گرديدن چشم . و نيم خفته گرديدن شير .
الى
الى (
al
) و (
el
) و الى
(
alan
) و (
elan
) ا . ع . نعمت . ج : آلاء (
l
) .
الى
الى
(
al
) م . ع . الى الى ( از باب سمع ) : بزرگ سرين گرديد .
الى
الى
(
al
) ع . حرف جرّ يعنى سوى و به معناى انتهاى زمانيه مىآيد مثل ثم اتموا الصيام الى الليل . و مكانيه مثل من المسجد الحرام الى المسجد الاقصى . و معيت در وقتىكه چيزى را به چيزى ضم كنند مثل من انصارى الى الله . و تبيين و هى المبينة بفاعلية مجرورها بعد ما يفيد حبا او بغضا من فعل تعجب او اسم تفضيل نحو رب السجن احب الى . و مرادف و لام نحو و الامر اليك . و موافقت فى