فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٦
الومة
و الوا (
olovvan
) و اليا (
oliyan
) و الا (
alan
) ( از باب نصر ) : تكبر كرد . و تقصير نمود . و درنگ كرد يق فلان لا يالوك نصحا . و ما الوته الوا : نتوانستم آن را . و ما الوت الشيى الوا و الوا : نگذاشتم آن چيز را .
الو
الو
(
olu
) ع . ج ال (
al
) بمعنى ذو و صاحب و تنها استعمال نشود و در حالت رفع بواو و در حالت نصب و جر بيا مىباشد . و الوا الامر ا ج :
اصحاب پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و ابتاع ايشان و پادشاه عصر و يا ائمهء طاهرين صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين .
الو
الو
(
olovv
) ا . ع . چوب عود كه بدان بخور كنند . ج : الاوية (
al viat
) .
الوا
الوا
(
alv
) و (
elv
) ا . پ . چادر وا و صبر كه عصاره‌ايست مسهل . و اخ . نام شمشيردار رستم .
الوا
الوا
(
olv
) ا . پ . ستاره و كوكب . و كوكب سيار . و برج فلكى .
الواء
الواء
(
alv '
) ع . ج لوى (
lev
) . و الواء الوادى : كرانه‌هاى رودبار . و الواء البلاد : كرانه‌هاى شهرها .
الواء
الواء
(
elv '
) م . ع . اشاره كردن مرد بجامهء خود . يق الوى الرجل بثوبه .
و الوى بحقه : منكر شد حق او را . و الوى به : برد آن را . و كذا الوت به العقاب اى طارت به . و الوى بما فى الاناء :
برگزيد آنچه را در ظرف بود جهت خود و چيره شد بر ديگران . و الوى بهم الدهر :
هلاك كرد ايشان را روزگار . و الوى بكلامه : خلاف ورزيد از قول خود . و نيز الواء : دم جنبانيدن ماده شتر . و سركشى نمودن .
و اعراض كردن . و سرتافتن . و در پايان ريگ و جاى باريك و كج شدهء از آن رسيدن .
و خداوند كشت سبك گرديدن . و درفش لشكركشان دوختن . و بسيار آرزو نمودن .
و لويه خوردن . و پژمرده شدن تره و گياه .
و علم برافراشتن .
الواث
الواث
(
alv s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناپاكى و كثافت و چركينى .
الواث
الواث
(
elv s
) م . ع . گياه‌تر در گياه خشك رويانيدن زمين يق الوثت الارض الواثا . و نگاهداشتن خواستن از كسى مال خود را .
الواح
الواح
(
alv h
) ع . ج لوح (
lavh
) .
الواح
الواح
(
alv h
) ا ج . پ . - مأخوذ از تازى - تخته‌هاى پهن و عريض .
الواد
الواد
(
alv d
) ع . ج الود (
alvad
) .
الواذ
الواذ
(
alv z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صومعهء كوچك . و ملجاء . و ا خ . كوهى .
الواذ
الواذ
(
alv z
) ع . ج لوذ (
lavz
) .
الوار
الوار
(
alv r
) ا . پ . تختهء چوبى مسطح و صاف و طولانى و ستبر .
الواز
الواز
(
alv z
) ع . ج لوز (
lavz
) .
الواع
الواع
(
alva '
) ع . ج لاع (
l '
) .
الوان
الوان
(
alv n
) ع . ج لون .
الوان
الوان
(
alv n
) ا ج . پ . - مأخوذ از تازى - رنگها . و ص . رنگارنگ . و الوان نعمت :
انواع نعمتها و نعمتهاى مختلف .
الوب
الوب
(
alub
) ص . ع . ريح الوب :
باد سرد كه خاك را ببرد و رجل الوب مرد زود كشندهء دلو از چاه . و مرد نشاطكننده .
الوة
الوة
(
alvat
) و (
elvat
) و (
olvat
) ا .
ع . سوگند .
الوة
الوة
(
olovvat
) ا . ع . مسافت يك تير پرتاب . و چوب عود . و شير ماده . و رفاهيت .
الوة
الوة
(
olovvat
) ا . ع . چوب عود كه بدان بخور كنند . ج : الاوية .
الوث
الوث
(
alvas
) ص . ع . مرد سست فروهشته .
و مرد توانا - از اضداد است . و آهسته‌رو .
و گران زبان . ج : لوث (
lavs
) .
الوج
الوج
(
aluj
) ا . پ . نوعى از مخلصه كه داراى گل كبود و تخم سياهى است و در سنگستان مىرويد .
الوچه
الوچه
(
allu - ce
) ا . پ . آلوچه .
الود
الود
(
alvad
) ص . ع . آنكه بسوى عدل ميل نكند . و منقاد نگردد . ج : الواد . و سركش نافرمان‌بر . و گردن‌ستبر .
الوداع !
الوداع !
(
al - vad '
) پ . كلمهء فعل - مأخوذ از تازى - كه در وقت جدائى از دوستان و مفارقت و هنگام مسافرت مىگويند يعنى وداع مىكنم .
الوس
الوس
(
alus
) ا . ع . چشيدنى . يق ماذقت الوسا : نخوردم چيزى .
الوس
الوس
(
alus
) ا ج . پ . - مأخوذ از تركى - طايفه و قبيله و قوم .
الوسن
الوسن
(
alusan
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نام گياهى .
الوش
الوش
(
aluc
) ا . پ . ما حضر سفرهء سلطنتى .
الوط
الوط
(
alvat
) ص . ع . چسبان‌تر . و هو الوط بقلبى : او چسبان‌تر است بدل من .
الوف
الوف
(
aluf
) ص . ع . بسيار الفت گيرنده .
ج : الف (
olof
) .
الوف
الوف
(
oluf
) ع . ج الف . (
alf
)
الوق
الوق
(
aluq
) ص . ع . گول و احمق .
الوقة
الوقة
(
aluqat
) ا . ع . روغن با خرماى تر آميخته . و يا مسكه و خرماى آميخته بهم .
يق اشهى من الوقة .
الوك
الوك
(
aluk
) ا . ع . رسول و پيغامبر .
الوك
الوك (
aluk
) و الوكة
(
alukat
) م . ع .
الك بين القوم الكا و الوكا و الوكة و مالكا (
ma'lakan
) ( از باب ضرب ) : پيغامبرى كرد ميان آن قوم .
الومة
الومة
(
alumat
) ا . ع . بخل و خست و ناكسى . و ا خ . نام موضعى .