فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٣
الم
رفتار . و لقمه فروخورانيدن كسى را .
القان
القان
(
elq n
) م . ع . زود ياد گرفتن .
القة
القة
(
elqat
) ا . ع . زن دلير . و گرگ ماده . و بوزينهء ماده م . ج : الق (
elaq
) .
القرآن
القرآن
(
al - qor n
) ا خ . ع مر .
قرآن .
القصه !
القصه !
(
al - qesse
) پ . كلمهء اختصار مأخوذ از تازى يعنى روىهم‌رفته و مختصرا .
القى
القى
(
alq
) ص . ع . امراة القى :
زن چست و سبك‌خيز .
القية
القية
(
olqiyat
) ا . ع . چيستان . و شدت و سختى . ج : الاقى .
الك
الك
(
alk
) م . ع . خائيدن اسب لگام را ( و الفعل من نصر ) . و الك الكا و الوكا و الوكة . مر . الوك .
الك
الك
(
alek
) ص . پ . بيچاره و نااميد و بىنوا . و ا . راه . و يك قسم سنگى قيمتى .
و يابو .
الك
الك
(
alak
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سربيز .
الكا
الكا
(
olk
) ا . پ . ملك و بوم و زمين .
الكد
الكد
(
alkad
) ص . ع ناكس . و فرومايهء ملصق بقوم خود .
الكسير
الكسير
(
eleksir
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - ترمشير . و باصطلاح دواسازى مخلوطى را گويند كه حاصل شود از اختلاط يك شربتى با يك الكلاتورى . و نيز بعضى مخلوطهاى مختلفى را كه داراى اسانس و يا شراب باشند الكسير مىنامند .
الكع
الكع
(
alka '
) ص . ع . ناكس و فرومايه .
الكل
الكل
(
alkol
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا يكى از تركيبات سه‌تائى خنثى را گويند كه حاصل شده است از كربن و هيدروژن و اكسيژن و قابليت تركيب با يكى از اسيدها را هر چه باشد دارد . و در اين حالت يعنى چون با اسيد مركب گردد توليد اتر شده درصورتىكه مقدارى آب خارج مىسازد .
الكلاتور
الكلاتور
(
alkol tur
) ا . پ . - مأخوذ از زبان فرانسه - باصطلاح دواسازى دواى مايعى را گويند كه حاصل شده است از نقوع بعضى مواد آلى در الكل در حالتى كه عناصر اصليهء آن مواد در الكل حل گشته باشد .
الكلن
الكلن
(
alkalan
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا ماده‌اى را گويند كه مانند قليائيات عمل كند .
الكلوئيد
الكلوئيد
(
alkaloid
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا ماده‌اى را گويند نباتى و شبيه بقليائيات .
الكن
الكن
(
alkan
) ص . ع . كند زبان و درماندهء بسخن و تلنده و تمنده و هاكره و هاكله .
الكن
الكن
(
olkan
) ص . ع . بخيل و طمعكار و سست .
الكنى
الكنى
(
alkaniy
) ص . ع . منسوب به الكن .
الكوس
الكوس
(
alkus
) ا خ . پ يكى از پهلوانان تورانى كه بر دست رستم كشته شد .
الكه
الكه
(
olke
) ا . پ . ايالت و ملك و بوم .
الل
الل
(
alal
) ا . ع . صفحهء كارد . و كوتاهى و كجى دندان بالا بسوى داخل دهن . و بمعنى آخر لغتى است در يلل (
yalal
) .
الل
الل
(
alal
) م . ع . اللت اسنانه اللا ( از باب سمع ) : فاسد گشت دندانهاى وى .
و اللت السقاء : بوى گرفت مشك .
الل
الل
(
elal
) ع . ج الة (
ellat
) .
الل
الل
(
olal
) ع . ج الة (
ollat
) .
اللاء
اللاء (
alla '
) و اللاء
(
all '
) ع . ج التى (
allati
) .
اللات
اللات
(
alla t
) ع . ج التى (
allati
) .
اللات
اللات
(
all t
) ا خ . ع . نام بتى كه مردم مكه آن را پرستش مىكردند .
اللات
اللات
(
all te
) ع . ج التى (
allati
) .
اللاتى
اللاتى
(
all ti
) ع . ج التى (
allati
) .
اللان
اللان
(
alal ne
) ا . بصيغهء تثنيه ع . دو صفحهء كارد . و دو جانب كتف . و يا دو گوشت پارهء بهم نشسته در شانه كه ميان هر دو فرجه‌ايست و چون گوشت از آن بركنند ميان هر دو آب جارى مىشود .
اللاؤ
اللاؤ
(
all u
) ع . ج الذى ( من غير لفظه ) .
اللاؤن
اللاؤن (
all un
) و اللائين
(
all in
) ع . ج الذى ( من غير لفظه ) .
اللاى
اللاى (
all y
) و اللائى
(
all i
) ع . ج التى (
allati
) .
اللت
اللت
(
allate
) و (
allat
) ع . مؤنث الذى .
اللتا
اللتا (
allat
) و اللتان
(
allat ne
) و (
allat nne
) ع . تثنيهء التى (
allati
) .
اللتى
اللتى (
allati
) و اللتيا
(
allatiy
) ا . ع .
امر بزرگ و بلا و سختى يق وقع فى اللتى و اللتيا اى فى الداهية . و جاء فلان بعد اللتيا و اللتى .
اللذا
اللذا (
allaz
) و اللذان
(
allaz ne
) ع . تثنيهء الذى .
اللوا
اللوا (
allav
) و اللواء (
allav '
) و اللوات (
allav te
) و اللواتى
(
allav ti
) ع . ج التى (
allati
) .
اللاه
اللاه
(
all h
) ا خ . ع . اللّه تبارك و تعالى جل جلاله .
اللاه اللاه !
اللاه اللاه !
(
all h - all h
) پ . - مأخوذ از تازى - كلمه‌ايست كه در مقام تعجب و تحير استعمال كنند .
الم
الم
(
alef - l m - mim
) ع . از حروف مقطعه در اوائل سور قرآن . قيل لجعفر بن محمد عليهما السلام يا بن رسول اللّه ما معنى قول اللّه عز و جل الم و المص و المر و كهيعص و