فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٧
التيام
التقاء
التقاء
(
elteq '
) م . ع . ديدار كردن .
و فراهم آمدن . و همديگر را ديدن . و با هم رسيدن . و پيوستن .
التقاص
التقاص
(
elteq s
) م . ع . گرفتن چيزى را .
التقاط
التقاط
(
elteq t
) م . ع . آگاه و ديده‌ور شدن به چيزى بىجستجو . و دانه چيدن مرغ و جز آن . و از زمين برگرفتن چيزى را .
و سخن چيدن . و ناگاه انبوهى كردن يق وردت الشئى التقاطا اى هجمت عليه بغتة .
التقاطا
التقاطا
(
elteq tan
) م ف . ع . بغتة .
التقاع
التقاع
(
elteq '
) م . ع . برگرديدن گونه يق التقع لونه ( مجهولا ) .
التقام
التقام
(
elteq m
) م . ع . فروخوردن لقمه را .
التكاك
التكاك
(
eltek k
) م . ع . انبوهى كردن بر آب‌خور و جز آن . و درهم پيوستن .
و درآمدن لشكر . و خطا كردن در سخن . و درنگ كردن در حجت .
التماء
التماء
(
eltem '
) م . ع . چون مهموز باشد براى خود گزيدن آنچه در كاسه باشد . و برگرديدن گونهء كسى يقال التمى لونه ( مجهولا ) . و چون يائى بود برگشتن گونهء كسى يقال التمى لونه ( مجهولا ) .
التماح
التماح
(
eltem h
) م . ع . برده شدن يق التمح بصره ( مجهولا ) : برده شد بينائى او .
التماس
التماس
(
eltem s
) م . ع . جستن چيزى . و طلب كردن .
التماس
التماس
(
eltem s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عرض و نياز و درخواست و استدعا و تضرع و خواهش از روى فروتنى .
و التماس كردن ف م . درخواست كردن و بطور ابرام و اصرار درخواست نمودن .
التماط
التماط
(
eltem t
) م . ع . ربودن حق كسى را يقال التمط بحقى .
التماظ
التماظ
(
eltem z
) م . ع . زود در دهان انداختن چيزى را يق التمظه التماظا و التمظ بحقه : برد حق او را . و التمظ بالشئى پيچيد آن را . و التمظ بشفتيه :
برهم پيوست هر دو لب را چنان كه آوازى برآمد .
التماع
التماع
(
eltem
) م . ع . درخشيدن برق . و روشن شدن و ربودن يق التمعت الشئى : ربودم آن چيز را .
التمام
التمام
(
eltem m
) م . ع . زيارت كردن و فرود آمدن كسى را . و گرد گرديدن سنگ و جز آن .
التمغا
التمغا
(
altamq
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مهر و نگين پادشاهى . و دستخط و امضاى پادشاه . و بخشش ابدى ملك بامضا و مهر پادشاه . و مهر جواز . و باجى كه از مسافرين مىگيرند .
التوا
التوا
(
eltev
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيچيدگى . و خميدگى . و دوتاشدگى .
التواء
التواء
(
eltev '
) م . ع . تافته و دو تاه شدن رسن . و سستى و كاهلى كردن در كار .
و كج گشتن ريگ . و خميدن . و روى گردانيدن .
و بر خود پيچيدن مار .
التهاء
التهاء
(
elteh '
) م . ع . بازى كردن .
التهاب
التهاب
(
elteh b
) م . ع . افروخته شدن آتش .
التهاب
التهاب
(
elteh b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرمى و سوزش . و برافروختگى .
التهاث
التهاث
(
elteh s
) م . ع . زبان بيرون انداختن از تشنگى و تعب و ماندگى .
التهاف
التهاف
(
elteh f
) م . ع . زبانه زدن آتش .
التهام
التهام
(
elteh m
) م . ع . مكيدن بچه همهء شير پستان را و برگرديدن رنگ يق التهم لونه ( مجهولا ) . و بيك بار خوردن .
التى
التى
(
allati
) ع . اسم موصول كه در مؤنث استعمال مىشود مثل الذى در مذكر يعنى آن‌چنان .
التئاء
التئاء
(
elte '
) م . ع . بىچيز و درويش گرديدن . و آهستگى و درنك كردن .
التياث
التياث
(
elti s
) م . ع درآميختن . و آميخته شدن . و جامه در خود پيچيدن .
و التفات كردن . و سستى و درنگى نمودن . و فربه شدن . و بند كردن . و توانا گرديدن .
التياح
التياح
(
elti h
) م . ع . تشنه شدن .
و درخشيدن برق . و پيدا شدن ستاره .
التياخ
التياخ
(
elti x
) م . ع . آميخته شدن .
و سرشته و خمير شدن آرد .
التياذ
التياذ
(
elti z
) م . ع . پناه بردن و ملتجى شدن .
التياط
التياط
(
elti t
) م . ع . پسر خواندن كسى را . و به گل درگرفتن حوض را جهت خود . و برچسبيدن و هذا الامر لا يلتاط بقلبى اى لا يلصق .
التياظ
التياظ
(
elti z
) م . ع . دشوار گشتن حاجت يق التاظت الحاجة .
التياع
التياع
(
elti '
) م . ع . سوختن دل از عشق و اندوه .
التياق
التياق
(
elti q
) م . ع . دوستى راست و خالص كردن با كسى چندان كه بچسبد او را يق التاق به . و التاق له لازم گرفت آن را . و التاق فلان : بىنياز گرديد فلان .
التئام
التئام
(
elte m
) م . ع . كفشير گرفتن زخم و به و استوار شدن آن . و سازوارى نمودن ميان دو چيز .
التيام
التيام
(
elti m
) م . ع . نكوهيده شدن .
و نكوهش پذيرفتن .
التيام
التيام
(
elti m
) ا . پ . - مأخوذ از از تازى - به‌شدگى و كفشيرگرفتگى زخم .