فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٣
الاهى
را . و جنبانيدن جهة بركندن . و خواستن و از كسى چنين و چنان . يق الصته عن كذا و كذا .
الاطينى
الاطينى
(
alatini
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - عشقه و لبلاب .
الاعة
الاعة
(
el at
) م . ع . برگردانيدن رنگ سر پستان .
الاغ
الاغ
(
ol q
) ا . پ . قاصد و پيك . و اسبى كه در راهها چهة قاصدان بندند و اسب چاپارخانه . و بيگار و بزوركار فرمودن .
و حيوان سوارى معروف كه خر گويند .
الاف
الاف
(
el f
) م . ع . چون مشتق از ولف باشد پىدرپى درخشيدن برق . و اگر مشتق از الف باشد الف دادن كسى را بمكانى و يا الف دادن به كسى .
الاف
الاف
(
oll f
) ع . ج . آلف .
الاق
الاق
(
el q
) م . ع . الق البرق القا و الاقا مر . الق را .
الاق
الاق
(
el q
) ا . ع . برق كاذب بىباران .
الاق
الاق
(
ol q
) ا . پ . الاغ .
الاق
الاق
(
ol q
) ا . ع . كوهى در تيه .
الاق
الاق
(
all q
) ص . ع . دروغگو . و برق كاذب بىباران .
الاقة
الاقة
(
el qat
) م . ع . ليقه انداختن در دوات و نيكو كردن سياهى آن را . و برچسبانيدن و الاقه بنفسه به خود چسبانيد آن را .
الاقى
الاقى
(
al qi
) ع . ج القية (
olqeyyat
) .
الاكة
الاكة
(
el kat
) م . ع . رسول كسى بودن و نامهء او را به كسى رسانيدن .
الال
الال
(
al l
) و (
el l
) . ا خ . ع . كوهى در عرفات . و الضلال بن الالال بمعنى باطل است و يا از اتباع ضلال است .
الال
الال
(
el l
) و (
ol l
) ع . ج . الة (
allat
) .
الالة
الالة
(
el lat
) م . ع . بشب درآمدن .
الاله
الاله
(
al le
) ا . پ . لاله و آلاله .
الام
الام
(
al ' m
) ع . ج لئيم (
la'im
) .
الام
الام
(
el ' m
) م . ع . الام الرجل الاما : كارى كرد آن مرد كه او را لئيم گفتند .
و نيز الام : فرزند ناكس آوردن . و بند كردن رخنهء قمقمه را . و اصلاح حال كسى كردن .
الام
الام
(
el m
) ا خ . پ . نام قديم خوزستان .
الام
الام
(
ol m
) ا . پ . پيغام و رسالت .
و پيك و پيغمبر . و شخصى كه پيغام كسى را به كسى برساند .
الام الام
الام الام
(
ol m - ol m
) م ف . پ . دست بدست . و زبان به زبان .
الامان
الامان
(
al m n
) كلمهء پناه و امان مأخوذ از تازى كه در هنگام جنگ گويند .
الامان
الامان
(
al m n
) ا خ . پ . - نام ممالكى كه اكنون به آلمان مشهور است .
الامة
الامة
(
el mat
) م . ع . بسيار ملامت كردن . و كارى كردن كه بر آن ملامت كنند .
و خداوند ملامت شدن . و خداوندگار ملامت‌ناك شدن . و سزاوار ملامت گرديدن يق الام الامة .
الان
الان
(
al n
) ا خ . پ . ولايت و شهرى در تركستان . و كوهى در عرفات .
الان
الان
(
al ' n
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - اكنون و حالا و اين هنگام و در اين وقت و در اين زمان .
الانان‌دژ
الانان‌دژ
(
al n n - dej
) ا خ . پ . نام قلعه‌اى در توران .
الانة
الانة
(
el nat
) م . ع . نرم گردانيدن .
الانى
الانى
(
al ' ni
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - كنونى و حالائى .
الانيون
الانيون
(
al niun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - راسن كه زنجبيل شامى نيز گويند .
الاو
الاو
(
al v
) ا . پ . آلاو و آتش شعله‌ناك .
الاوية
الاوية
(
al viyat
) ع . ج الو (
olovv
) و الوة (
olovvat
) .
الاويح
الاويح
(
al vih
) ع . ج الواح و ج ج لوح .
الاه
الاه
(
el h
) ا . ع . پرستيده شده . و هر پرستيده‌اى نزد پرستندهء آن الاه است . و الاه العالمين خداوند عالم جل شانه .
الاه
الاه
(
el h
) م . ع . إله الاها ( از باب سمع ) : سرگشته شد . و إله على فلان :
سخت شد جزع او بر فلان . و إله اليه :
رسيد و پناه گرفت بسوى او .
الله
الله
(
all h
) ا خ . ع . علم است مر ذات واجب الوجود يعنى خداى و ايزد تبارك و تعالى را . و الله احد : خدا يك است و دو نيست و الله اكبر : خدا بزرگ‌تر است از همه و الله الصمد : خدا بىنياز است از هر چيز .
الله اكبر
الله اكبر
(
all ho - akbar
) ا خ . پ .
كوهى است در نزديكى شيراز و داراى تنگه‌ايست كه در راه اصفهان واقع و آن را تنگهء الله اكبر گويند .
الله الله !
الله الله !
(
all h - all h
) پ . كلمهء تعجب مأخوذ از تازى كه در مقام تعجب و تحير استعمال مىكنند .
الاهة
الاهة
(
el hat
) م . ع . إله الاهة و الوهة و الوهية (
oluhiyatan
) ( از باب فتح ) : پرستيد .
الاهة
الاهة
(
el hat
) و (
ol hat
) ا . ع .
معبوديت و پرستش .
الاهى
الاهى
(
el hi
) ص . پ . منسوب به الاه و علم الاهى و يا حكمت الاهى ا .
علمى كه در آن بحث مىكنند از ذات واجب الوجود .