فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٠
اكوار
اى شيخته . و چون يائى باشد عزم كردن يق اكمى على الامر .
اكمات
اكمات
(
ekm t
) م . ع . كميت شدن اسب .
اكمات
اكمات
(
akam t
) ع . ج اكمه .
اكماح
اكماح
(
ekm h
) م . ع . لگام كشيده داشتن ستور را تا سر راست دارد . و كشيدن لگام تا باز ايستد . و نزديك شدن رز ببرگ بيرون آوردن . يق اكمح الكرم اى تحرك للايراق . و بزرگ‌منش گردانيدن .
اكماخ
اكماخ
(
ekm x
) م . ع . بزرگ‌منشى نمودن و متكبرانه نشستن .
اكماد
اكماد
(
ekm d
) م . ع . اندوهناك و دردمند گردانيدن دل را . و كهنه و نرم و تابان گرديدن جامه . و نيك پاكيزه ناكردن جامه را . يق اكمد القصار الثوب اذا لم ينقه .
اكماك
اكماك (
akm k
) و اكمال
(
akm l
) ا . پ . قى و قىآورنده .
اكمال
اكمال
(
ekm l
) م . ع . تمام گردانيدن و نيكو ساختن .
اكمال
اكمال
(
ekm l
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تكميل و اتمام و انجام .
اكمام
اكمام
(
akm m
) ع . ج كم (
kemm
) و (
komm
) .
اكمام
اكمام
(
ekm m
) م . ع . آستين ساختن براى پيراهن و غلاف غوره و شكوفه برآوردن درخت .
اكمان
اكمان
(
ekm n
) م . ع . نهان داشتن .
اكمة
اكمة
(
akamat
) ا . ع . پشته يا پشتهء بلند از يك سنگ يا جاى بسيار بلند كه خاكش غليظ بود و بحجريت نرسيده باشد . اكم (
akam
) و اكمات (
akm t
) و اكم (
okom
) و آكم (
kom
) و آكام (
k m
) ج . و نام پشته‌اى از پشته‌هاى اجا و موضعى نزديك حاجر كه اكمة العشرق (
akamatol - ecreq
) گويند .
اكمة
اكمة
(
akemmat
) ع . ج كمامة .
اكمتات
اكمتات
(
ekmet t
) م . ع . كميت گرديدن اسب .
اكمس
اكمس
(
akmas
) ا . ع . كسى كه نگريستن نتواند .
اكمش
اكمش
(
akmac
) ا . ع . مردى كه ديدن نتواند و كوتاه پاى .
اكمل
اكمل
(
akmal
) ص . ع . تمام‌تر و كامل‌تر .
اكمليت
اكمليت
(
akmaliyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تماميت و فاضل‌تر در تكميل .
اكموء
اكموء
(
akmo '
) ع . ج . كمء (
kam '
) .
اكمون‌بزان
اكمون‌بزان
(
akmun - baz n
) ا . پ .
دانه‌ايست ما بين ماش و عدس و مقشر آن را بگاو دهند گاو را فربه كند و كستك نيز ناميده مىشود و بتازى رعى الحمام گويند .
اكمه
اكمه
(
akmah
) ص . ع . كور مادرزاد و كلاء اكمه گياه بسيار .
اكمهداد
اكمهداد
(
ekmehd d
) م . ع . سربلند داشتن و اكمهد الفرخ اذا رفع راسه بطلب الطعم .
اكمهلال
اكمهلال
(
ekmehl l
) م . ع . منقبض و ترنجيده گرديدن ور ترنجيدن از سرما .
اكميتات
اكميتات
(
ekmeyt t
) م . ع . كميت گرديدن اسب .
اكناء
اكناء
(
ekn '
) م . ع . كنيت نهادن . يق اكنى زيدا ابا عمرو و بابى عمرو .
اكناب
اكناب
(
ekn b
) م . ع . درشت گرديدن شكم . يق اكنب عليه بطنه . و اكنب لسانه درماند و بند شد زبان او و ستبر و درشت شدن و شوخگين گرديدن دست . يق اكنبت يده . و كند شدن از كار .
اكناش
اكناش
(
ekn c
) م . ع . شتابانيدن كسى را از كار خود . يق اكنشه عن الامر .
اكناع
اكناع
(
ekn '
) م . ع . نرمى و فروتنى كردن و بخوارى نزديك شدن . و سؤال كردن و خواستن . و نزديك گردانيدن . يق اكنع الابل .
اكناف
اكناف
(
akn f
) ع . ج . كنف (
kanaf
) .
اكناف
اكناف
(
akn f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اطراف و جوانب و نواحى و حوالى و كنارها و كرانه‌ها .
اكناف
اكناف
(
ekn f
) م . ع . يارى دادن .
و احاطه كردن قوم كسى را . و در يمين و يسارى واقع شدن .
اكنان
اكنان
(
akn n
) ع . ج . كن (
kenn
) .
اكنان
اكنان
(
ekn n
) م . ع . فروپوشيدن . و از تاب آفتاب نگاه داشتن و پنهان نمودن . يق اكننته فى نفسى و كذلك اكننت العلم و اكننت الجارية .
اكناه
اكناه
(
ekn h
) م . ع . بكنه چيزى رسيدن .
اكنة
اكنة
(
oknat
) ا . ع . آشيانهء مرغان - لغتى است در وكنة (
voknat
) .
اكنة
اكنة
(
akennat
) ع . ج . كنان (
ken n
) .
اكنع
اكنع
(
akna '
) ا . ع . مرد تباه دست . و كار ناقص و تباه . الحديث : كل امر ذى بال لم يبدا به حمد الله فهو اكنع اى ناقص .
اكنون
اكنون
(
aknun
) م . ف . پ . حالا و كنون و الحال و درين وقت و اين زمان . و بنابراين . و زيرا . و هنوز . و اما . و معهذا .
اكواب
اكواب
(
ekv b
) ع . ج كوب (
kub
)
اكواث
اكواث
(
akv s
) ع . ج . كوث (
kavs
) .
اكواخ
اكواخ
(
akv x
) ع . ج . كوخ (
kux
) .
اكواد
اكواد
(
akv d
) ع . ج . كودة (
kavdat
) .
اكوار
اكوار
(
akv r
) ع . ج كور (
kavr
) .
و دارة اكوار جائى . و نيز چند كوه را كه نزديك آنست اكوار گويند و نيز