فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٧

اكسيژن

اكرفس

اكرفس

(

akrafs

) ا . پ . مر . كرفس .

اكركره

اكركره

(

akarkare

) ا . پ . ريشه‌اى دوائى كه عاقر قرحا نيز گويند .

اكرم

اكرم

(

akram

) ص . ع . گرامىتر . و منزه‌تر و بزرگتر .

اكرماء

اكرماء

(

akrem '

) ع . ج كريم .

اكروفس

اكروفس

(

akrufas

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - جوز رومى .

اكرومة

اكرومة

(

okrumat

) ا . ع . بزرگى - و جوانمردى و مردى .

اكروهك

اكروهك

(

okruhak

) ا . پ . صمغ خارى است بسيار تلخ كه در مرهم به كار برند .

اكرياء

اكرياء

(

akri '

) ع . ج مكارى .

اكريت

اكريت

(

ekrit

) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - جزيرهء كريت كه اقريطس نيز گويند .

اكزاز

اكزاز

(

ekz z

) م . ع . كزاز زده گردانيدن و اكزه الله : كزاز زده گرداند او را خداى .

اكزام

اكزام

(

ekz m

) م . ع . منقبض گرديدن .

و اكزم عن الطعام : بسيار سير خورد .

اكزم

اكزم

(

akzam

) ص . ع . فرس اكزم :

اسب ستبر و كوتاه لب . و انف اكزم : بينى كوتاه . و فلان اكزم البنان : فلان بخيل است .

اكس

اكس

(

akass

) ص . ع . كوتاه دندان .

اكساء

اكساء

(

aks '

) ع . ج كسء و كسوء و كسى (

cosi

) . و ركب اكساءه : بر گردن افتاد .

اكساء

اكساء

(

eks

) م . ع . پشت دادن و سپس رفتن .

اكساب

اكساب

(

eks b

) م . ع . ورزانيدن .

و ورزيدن .

اكساد

اكساد

(

eks d

) م . ع . كاسد شدن بازار .

و خداوند بازار كاسد شدن .

اكسار

اكسار

(

aks r

) ع . ج كسر (

kasr

) و (

kesr

) . و جفنة اكسار : كاسهء بزرگ بسيار پيوند .

اكساس

اكساس

(

aks s

) ع . ج كس .

اكساف

اكساف

(

aks f

) ع . ج كسف (

kesf

) .

و ج ج كسفة (

kesfat

) .

اكسال

اكسال

(

eks l

) م . ع . گائيدن بىانزال .

يا بيرون انداختن منى را . و خواهش فرزند نكردن . و سست ساختن و در كاهلى افگندن كسى را يق اكسله الامر .

اكسح

اكسح

(

aksah

) ا . ع . شل درمانده ج :

كسحان (

kosh n

) .

اكسح

اكسح

(

aksah

) ص . ع . برجاماندهء از دست و پا . ج : كسحان (

kosh n

) . و ما اكسحه : چه گران است آن .

اكسد

اكسد

(

aksad

) ص . ع . سوق اكسد :

بازار ناروان .

اكسع

اكسع

(

aksa '

) ص . ع . حمام اكسع : كبوترى كه پر زير دم آن سپيد باشد .

اكسوس

اكسوس

(

oksus

) ا خ . پ . باصطلاح جغرافى قديم رود آمو .

اكسولاياتون

اكسولاياتون

(

oksul y tun

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گياهى مائى .

اكسوم

اكسوم

(

aksum

) ص . ع . روضة اكسوم : مرغزار تر و نمناك يا انبوه و برهم نشسته گياه .

اكسون

اكسون

(

aksun

) و (

eksun

) ا . پ .

جامهء سياه قيمتى كه بزرگان جهت تفاخر پوشند . و نوعى از ديباى سياه .

اكسى

اكسى

(

aks

) ص . ع . فلان اكسى من فلان : فلان از فلان بيشتر است در لباس پوشيدن و در لباس بخشيدن .

اكسية

اكسية

(

aksiat

) ع . ج كساء .

اكسيد

اكسيد

(

oksid

) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا تركيب اكسيژن با يكى از شبه فلزات و يا فلزات كه محصول خنثى باشد و يا با تعامل قليائى .

اكسيداسيون

اكسيداسيون

(

oksid sion

) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا عمل اكسيد شدن را گويند يعنى عمل تركيب جسمى با اكسيژن .

اكسير

اكسير

(

eksir

) ا . پ . باصطلاح كيميا جوهر گدازنده و آميزنده و كامل‌كننده كه ماهيت جسم را تغيير دهد يعنى جيوه را نقره و مس را طلا كند و چنين جوهرى وجود خارجى ندارد و فرص محض است . و دواهاى مايع مفيد را نيز اكسير نامند كه باصطلاح دواسازى كنونى الكسير مىنامند .

و بطور مجاز نظر مرشد كامل را نيز اكسير گويند چه قلب ماهيت شخص را مىكند .

اكسيرگر

اكسيرگر

(

eksir - gar

) و اكسيرى

(

eksiri

) ا . پ . كيمياگر .

اكسيژن

اكسيژن

(

oksijen

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى يعنى مولد الحموضة - باصطلاح كيميا يكى از اجسام مفرده‌اى را گويند كه در سال 1774 ميلادى مكشوف شده و عبارت از جسمى است بخارى شكل و بىرنگ و بىبو كه به حالت سادگى در هوا موجود است يعنى هوا مخلوطى است از چند جسم بخارى شكل كه يكى از آنها اكسيژن است و در 100 جزء هوا 2008 جزء اكسيژن موجود مىباشد و حصول تنفس حيوانى بواسطهء اين جسم است و وزن مخصوص آن 1010 مىباشد و يك ظرفى كه گنجايش يك ليتر داشته باشد چون پر از اكسيژن كنند 1043 گرم وزن خواهد داشت . و اين جسم را در حرارت پست باعانت فشار زياد مىتوان مايع