فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٦
اكرع
شنيده شد آوازى از سم آن ستور .
اكدام
اكدام
(
ekd m
) م . ع . وثيقه گرفته شدن از اسير يق اكدم الاسير ( مجهولا ) .
اكدة
اكدة
(
akeddat
) ا . ع . بقيهء چراگاه كه گياه آن را چرانيده باشند . و رأيتهم اكدة :
ديدم ايشان را گروه گروه .
اكدر
اكدر
(
akqar
) ص . ع . هر آنچه داراى تيرگى باشد . ج : كدر .
اكدر
اكدر
(
akdar
) ا خ . ع . نام كوهى . ج :
اكادر . و نام مردى . و نام سگى . و بنات الاكدرا . : گورخر . و نيز اكدر .
توجبه‌اى كه روى زمين را رندد .
اكدرار
اكدرار
(
ekder r
) م . ع . تيره شدن .
اكدرية
اكدرية
(
akdariyat
) ا . ع . نام مسأله‌اى در فرايض كه شوى و مادر و جد و خواهر مادرى و پدرى مانده باشد و اين مسئله را اكدرية بدان جهت گويند كه عبد الملك بن مروان از شخصى اكدر نام سؤال كرد و او نتوانست بيان كند .
اكدش
اكدش
(
ekdec
) و (
akdec
) ا . پ . دو تخمه خواه از انسان و يا از حيوان . و امتزاج دو چيز با يكديگر . و اسبى كه پدرش از يك جنس و مادرش از جنس ديگر بود . و محبوب و مطلوب . و نفس حاسهء انسانى زيرا كه از لاهوتى و ناسوتى امتزاج يافته . ج : اكدشان .
اكدشان
اكدشان
(
akdec n
) و (
ekdec an
) پ . پ . اكدش و اكدش .
اكذاب
اكذاب
(
ekz b
) م . ع . دروغ‌گوى يافتن كسى را . و بر دروغ برانگيختن و آشكارا كردن دروغ كسى را يق اكذبته اذا اخبرت انه جاء بالكذب . و رواه و اكذبته اذا اخبرت انه كاذب . و قد اكذب الرجل و هو الاكذاب دربارهء شخصى گويند كه بانگ كنند او را و ساكت باشد و بنمايد كه در خواب است .
اكذاذ
اكذاذ
(
ekz z
) م . ع . بسنگمتان نرم سنگ درآمدن .
اكذب
اكذب
(
akzab
) ص . ع . دروغ‌گوتر .
اكذوبة
اكذوبة
(
okzubat
) ا . ع . دروغ . ج :
اكاذيب .
اكر
اكر
(
akr
) م . ع . اكر اكرا ( از باب نصر ) : گودالى كند كه در آن آب جمع شود .
اكر
اكر
(
okar
) ع . ج اكرة .
اكر
اكر
(
akar
) ا . پ . چوب صبر .
اكراء
اكراء
(
ekr '
) م . ع . افزون گرديدن .
و كم گرديدن - از اضداد است . و بيدار ماندن در بندگى خداوند جل شأنه . و تأخير كردن در امرى يق اكريت العشاء و فى العشاء اى اخرته . و دراز كشيدن سخن .
و ابن مسعودى گويد كنا عند النبى صلى الله عليه و آله ذات ليلة فاكرينا فى الحديث . و بكرايه دادن ستور و خانه را .
اكراب
اكراب
(
ekr b
) م . ع . كرب بستن دلو را . و پر كردن . و شتافتن يق خذ رجليك باكراب اذا امرته ان يسرع السعى
اكراث
اكراث
(
ekr s
) م . ع . سخت و دشوار گرديدن غم و اندوه .
اكراج
اكراج
(
ekr j
) م . ع . تباه شدن نان و گره برآوردن آن .
اكراح
اكراح
(
akr h
) ع . ج كرح .
اكراد
اكراد
(
akr d
) ع . ج كرد .
اكرار
اكرار
(
akr r
) ع . ج كرو كر .
اكراس
اكراس
(
akr s
) ع . ج كرس . و قلادة ذات كرسين و ذات اكراس اذا ضممت بعضها الى بعض .
اكراس
اكراس
(
ekr s
) م . ع . باكرس شدن ستور . و در كرس آوردن بزغالگان . و پر شدن خانه از سرگين .
اكراع
اكراع
(
ekr '
) م . ع . برخويشتن توانا كردن شكار شخص را . و به آب باران ايستاده رسيدن قوم . و آب دادن ستور را .
اكراف
اكراف
(
ekr f
) م . ع . بوئيدن خر كميز ماده را و سر دروا كردن و برگردانيدن لبها را در آن حال . و تباه گشتن و گنده شدن تخم مرغ .
اكرام
اكرام
(
ekr m
) م . ع . كرامى كردن .
و تنزيه نمودن . و فرزندان كريم آوردن .
و در تعجب مىگويند ما اكرمه .
اكرام
اكرام
(
ekr m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حرمت و عزت و احترام . و احسان و انعام .
اكرانى
اكرانى
(
akr ni
) ا . پ . هر چيز بىثبات و ناپديدار مانند ابر و باد و برف .
اكراه
اكراه
(
ekr h
) م . ع . بناخواه و ستم بر كارى داشتن .
اكراه
اكراه
(
ekr h
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نفرت و ناپسندى و كراهت . و عدم رضامندى .
و عدم ميل و عدم رغبت .
اكربة
اكربة
(
akreb t
) ع . ج كرابة و كرابة .
اكرة
اكرة
(
okrat
) ا . ع . گودال و كندگى كه در آن آب جمع شود و از آن آب صاف به مشت بردارند .
اكرة
اكرة
(
akarat
) ع . ج اكار .
اكرساد
اكرساد
(
akars d
) ا . ع . عرق مدنى كه پيوك نيز گويند . و ريشه‌اى دوائى كه اكركره و عاقر قرحا نيز گويند .
اكرع
اكرع
(
akra '
) ص . ع . باريك پيش ساق .
اكرع
اكرع
(
akro '
) ع . ج كراع . و اكرع الجوزاء : اواخر جوزا .