فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣
آزار
لذيذ است و نام درخت ارزن و گاورس .
و ا خ . نام قصه‌اى در نخجوان كه شرابش به خوبى معروف است . و آزاد شدن ف ل . : رها شدن و نجات يافتن و خلاص شدن و مرخص شدن و اجازه يافتن براى خروج . و آزاد كردن ف م . : رها كردن و خلاص نمودن .
و معاف كردن و گناه بخشيدن .
آزاد آوا
آزاد آوا
(
z d - v
) ا . پ . طريقهء گفتن شكر خدا .
آزادبر
آزادبر
(
z d - bar
) ا خ . پ . جلگهء كوچكى واقع در كوهستان ما بين لوراى رى طالقان قزوين .
آزاد بهمن
آزاد بهمن
(
z d - bahman
) ا خ . پ .
عقل اول .
آزاد خلق
آزاد خلق
(
z d - xalq
) ص . پ . بزرگ خلقت .
آزاد خلق
آزاد خلق
(
z d - xolq
) ص . پ . مرد رستگار . و صحيح البدن . و صحيح العقل .
آزاد دارو
آزاد دارو
(
z d - d ru
) ا . چغندر صحرائى كه بيخ آن را . بيخ حليمو گويند .
آزاد درخت
آزاد درخت
(
z d - daraxt
) ا . پ .
درخت آزاد . مر . آزاد گويند بلندى آن به هفتاد ذرع مىرسد و تنه‌اش صاف و راست است . و نيز درخت ديگرى موسوم به زهر زمين كه درخت طاق نيز گويند .
آزادرو
آزادرو
(
z d - raw
) ص . پ . كسى كه حركات وى بآزادى باشد . و بميل خود مسافرت كند .
آزاد سرو
آزاد سرو
(
z d - sarv
) ا . پ . درخت سرو . و ا خ . نام مردى كه فردوسى از آن استعاره كرده است داستان مرگ رستم را .
آزاد طبع
آزاد طبع
(
z d - tab '
) ص . پ . آزاد و كسى كه داراى طبيعت بلند باشد و عالىطبع .
آزادگان
آزادگان
(
z deg n
) پ . ج آزاده و مردمان آزاد و شريف و پاك‌نژاد . و بلند همت و سخى و جوانمرد . و مخصوصا مردمان ايران را آزادگان گويند بر خلاف مردم توران .
آزادگاه جامه
آزادگاه جامه
(
z d - g h - j me
) ا . پ . جايى كه جولاهان جامهء بافته شده را از كارگاه مىبرند .
آزادگى
آزادگى
(
z degi
) ا . پ . نجات و خلاصى و آزادى . و عدم علاقه . و خودسرى .
و اختيار - ضد بندگى - و حلال‌زادگى .
آزادمرد
آزادمرد
(
z d - mard
) ص . پ . بىقيد و بىعلاقه و بىتعلق و رستگار .
آزادمردى
آزادمردى
(
z d - mardi
) ا . پ .
بىقيدى و بىتعلقى و رستگارى .
آزاد ميوه
آزاد ميوه
(
z d - mive
) ا . پ . شيرينى كه از قند و مغز پسته و مغز بادام و نخود بوداده سازند . و نقل نخود و نقل پسته كه برنگهاى مختلف ترتيب دهند .
آزاد نامه
آزاد نامه
(
z d - name
) ا . پ . نوشتهء آزادى كه در آزاد كردن بنده و كنيز و غلام دهند .
آزادوار
آزادوار
(
azad - v r
) ا . پ . نام نوائى از موسيقى . و ا خ . قريه‌اى در اسفراين كه انگورش در نيكوئى معروف است .
آزادوار
آزادوار
(
z d - v r
) م ف . بطور آزادى - مقابل بنده‌وار - و بدون تعلق و علاقه .
آزاده
آزاده
(
z de
) ص . پ . بىريا و صادق .
و رستگار . و درست . و فاضل . و پارسا و پاك‌دامن .
و اصيل . و حلال‌زاده . و پاك‌نژاد و نجيب . و پير .
و مردمان نيك و بزرگوار . و ( باصطلاح عرفان ) نفسى كه از تعلقات بشرى رسته و قيدش بمرتبهء اطلاق پيوسته و قطرهء وجودش عين محيط هستى گشته باشد . و ا . سوسن و سرو . و مرد آزاده مردم جوانمرد و نجيب . و سخى . و پاك‌نژاد .
و نامدار .
آزاده خرام
آزاده خرام
(
z de - xar m
) ص . پ .
خوش خرام .
آزاده‌خو
آزاده‌خو
(
z de - xow
) و
آزاده خوى
آزاده خوى
(
z de - xowy
) ص . عالى طبع و بلند همت و ا خ . نام زن تور .
آزاده‌دار
آزاده‌دار
(
z de - d r
) ص . پ .
خودكام . و لاف‌زن .
آزاده‌دل
آزاده‌دل
(
z de - del
) ص . پ .
فارغ البال . و مرد صالح . و حلال‌زاده . و پاك نژاد .
آزاده‌گاه جامه
آزاده‌گاه جامه
- (
z de - g h j me
) ا . پ . مر . آزادگاه جامه .
آزاده‌وار
آزاده‌وار
(
z de - v r
) ص . پ سزاوار آزادى . و شريف و اصيل . و م ف بطور آزادگى .
آزادى
آزادى
(
z di
) ا . پ . نجات و خلاصى و رهائى و رستگارى و معافى . و شكر و سپاس .
و آزادى كردن ف ل . : شكر و سپاس نمودن .
آزار
آزار
(
z r
) ا . پ . رنج و تعب و اذيت و محنت و زحمت . و اندوه . و درد و مرض و دردمندى و بيمارى . و غم . و آسيب . و زيان و ضرر . و ظلم و ستم . و تصديع . و ابرام و آزار تلخه ا . بيمارى يرقان . و آزار كردن و آزار دادن ف م . : رنجانيدن و تصديع كردن و اذيت رسانيدن . و ملامت نمودن و سرزنش كردن . و دشنام دادن و طعنه زدن .
و ستيزيدن و خصومت كردن . و رنج و محنت دادن و جفا كردن . و تقاضى كردن . و ابرام نمودن و آزار يافتن ف ل . رنج و محنت داشتن .
و در زحمت افتادن . و بيمار و دردمند شدن .
آزار
آزار
(
z r
) ص . پ . طعنه‌زننده و ملامت كننده و مصدع و تصديع‌دهنده . و دشنام‌دهنده .
در اين صورت هميشه مركب با موصوف استعمال مىشود مانند جان آزار يعنى آنكه روح را اذيت كند . و ظالم و بىرحم و متعدى .
آزار
آزار
(
z r
) ا . پ . آزر كه ماه ششم از سال رومى بود .