فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٢
اكباش
اكائد (
ak ed
)
اكادر
اكادر
(
ak der
) ع . ج اكدر .
اكاديد
اكاديد
(
ak did
) ج ا . ع . فرقه فرقه يق رأيتهم اكاديد : ديدم ايشان را فرقه فرقه .
اكاذيب
اكاذيب
(
ak zib
) ع . ج اكذوبة (
okzubat
) .
اكاذيب
اكاذيب
(
ak zib
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - دروغ‌ها . و خبرهاى دروغ .
اكار
اكار
(
ok r
) ا . پ . زارع و كشاورز .
و باغبان .
اكار
اكار
(
akk r
) ا . ع . كشاورز و زارع .
ج : اكرة (
akarat
) .
اكارة
اكارة
(
ek rat
) م . ع . خوار پنداشتن كسى را و سست و ناتوان شمردن يق اكرت عليه .
اكارس
اكارس
(
ak res
) ا . پ . قسمى از سماروغ و قارچ كه در جاى نمناك و متعفن مانند زير خمرهء شراب و جائى كه پهن و سرگين ريخته باشند رويد .
اكارس
اكارس
(
ak res
) ع . ج اكراس .
و ج ج كرس . و اكارس القلائد اذا ضممت بعضها الى بعض .
اكارع
اكارع
(
ak re '
) ع . ج كراع . و اكارع الارض ج ا . : كرانه‌هاى بعيد و منتهاى زمين الحديث : كانوا يكرهون الطلب فى اكارع الارض - قيل المراد به شدة الحرص فى طلب الرزق فى اقطار الارض . و نيز اكارع : مردمان دون و فرومايه .
اكارم
اكارم
(
ak rem
) ع . ج اكرم .
اكاسة
اكاسة
(
ek sat
) م . ع . چون واوى باشد بر سه پا رفتن ستور . و برداشتن شتر را و بر زمين افگندن . و چون يائى بود پدر فرزندان زيرك شدن . و فرزندان زيرك آوردن .
اكاسر
اكاسر (
ak ser
) و اكاسرة
(
ak serat
) ج . كسرى (
kasr
) .
اكاسم
اكاسم
(
ak sem
) ع . ج كيسوم (
kaysum
) . و خيل اكاسم : اسبان بسيار انبوه .
اكاف
اكاف
(
ek f
) و (
ok f
) ا . ع .
گليم ستبر كه در زير پالان بر پشت خر نهند و بپارسى خوىگير و عرق‌گير نيز گويند .
ج : اكف
اكاف
اكاف
(
akk f
) ا . ع . خوىگير ساز و عرق‌گير ساز .
اكاكة
اكاكة
(
akk kat
) ا . ع . سختى از سختيهاى زمانه .
اكال
اكال
(
ak l
) ا ع . طعام يق ماذقت اكالا : اى شيئا من طعام . و زحمت ماده شتر از پشم درآوردن بچه در شكمش .
اكال
اكال
(
ak l
) م . ع . اكلت الناقة اكالا زحمت يافت ناقه بخارش رحم از پشم برآوردن بچه در شكمش . و اكلت الاسنان : خرد شدند دندانها و افتادند ( و الفعل من سمع ) .
اكال
اكال
(
ok l
) و (
ek l
) م . ع . خوردن بعضى مر بعضى را .
اكال
اكال
(
ok l
) ا . ع . خارش . و ج اكل و اكل .
اكال
اكال
(
ak l
) و (
ok l
) م . ع . اكلنى رأسى اكالا و اكلة (
eklatan
) مر . اكلة .
اكال
اكال
(
ek l
) م . ع . آكل مؤاكلة و اكالا . مر . مؤاكلة (
mo kalat
) .
اكال
اكال
(
akk l
) ص . ع . خورنده و قاضم .
اكالب
اكالب
(
ak leb
) ع . ج كلب (
kalb
) .
اكاليل
اكاليل
(
ak lil
) ع . ج اكليل (
eklil
) .
اكام
اكام
(
ek m
) ا . ع . خوىگير . و ج اكمة .
اكام
اكام
(
ok m
) ا خ ع . كوهى .
اكامه
اكامه
(
ak me
) و (
ok me
) ا . پ .
غذائى كه از رودهء گوسپند سازند و آن را از گوشت و مصالح پر و آكنده مىكنند .
اكاميم
اكاميم
(
ak mim
) ع . ج اكمام و ج ج كم (
kamm
) .
اكانة
اكانة
(
ek nat
) م . ع . فروتن گردانيدن و خوار و بدحال ساختن .
اكائد
اكائد
(
ak ed
) ج ا . ع . دوالهائى كه بدان قرپوس زين را بر دو پهلوى آن بندند .
اكباء
اكباء
(
akb '
) ع . ج كبا (
keb
) .
اكباء
اكباء
(
ekb '
) م . ع . دود كردن و آتش نادادن آتش‌زنه . و متغير كردن يق اكبى وجهه اى غيره .
اكباب
اكباب
(
ekb b
) م . ع . پيش كسى آمدن و اقبال نمودن . و لازم گرفتن يق اكب عليه . و خميدن و ميل كردن بسوى كسى يق اكب له . و بر روى افگندن . و نگون و بر روى افتادن ( لازم و متعدى ) يق اكب على الامر قوله تعالى أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا على وجهه اهدى .
اكباح
اكباح
(
ekb h
) م . ع . لگام باز كشيدن ستور را تا بازايستد از رفتن . و بلند گردانيدن يق قد اكبح - مجهولا - .
اكباد
اكباد
(
akb d
) ع . ج كبد (
kabd
) و كبد (
kebd
) و كبد (
kabed
) و فلان يضرب اليه اكباد الابل اى يرحل اليه فى طلب العلم و غيره و سود الاكباد دشمنان . و نيز اكباد : ج كبد (
kabed
) .
اكبار
اكبار
(
akb r
) ع . ج . كبر (
kabar
) .
اكبار
اكبار
(
ekb r
) م . ع . بزرگ ديدن كسى را . و بزرگ پنداشتن . و پليدى كردن كودك .
و بيمار شدن زن . و مذى يا منى آوردن مرد .
اكباش
اكباش
(
akb c
) ص . ع . ثوب اكباش :
جامه‌اى كه رشته‌اش را دوباره ريسند همچو