فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢
آزاد
منصور خليفهء عباسى روگردان شد عيال خود را بدين جاى فرستاد و پس از آن مأمن دزدان گرديد .
آرمان
آرمان
(
rm n
) ا . پ . حسرت . و آرزو .
و پشيمانى و افسوس . و رنج . و خوراكهائى كه زن آبستن آرزو مىكند .
آرمة
آرمة
(
remat
) ص . ع . سال قحط .
آرمة
آرمة
(
remat
) ا . ع . دندان .
آرمدن
آرمدن
(
ramedan
) ف ل و م . پ .
آراميدن .
آرمده
آرمده
(
ramede
) ص . پ . آرميده .
آرمده
آرمده
(
ramde
) ا . پ . ايذا و آزار .
و آزردگى و رنج و اندوه . و ندامت و پشيمانى .
و توبه . و تأسف .
آرمش
آرمش
(
r mec
) ا . پ . آرامش .
آرمگاه
آرمگاه
(
ramg h
) و آرمگه (
ramgah
) ا . پ . مر . آرامگاه .
آرمنده
آرمنده
(
rmande
) ص . پ . آسوده و داراى راحت و آرام . و آرام‌كننده و تسلى دهنده .
آرمون
آرمون
(
rmun
) ا . پ . پولى كه پيش از كار فرمودن به كار گرو مزدور بر سبيل مساعده مىدهند .
آرميدگى
آرميدگى
(
ramidegi
) ا . پ . آسودگى و استراحت و فراغت و آسايش . و حيا و خجالت و شرمسارى .
آرميدن
آرميدن
(
ramidan
) ف ل . پ . آراميدن .
آرميده
آرميده
(
ramide
) ص . پ . قرار گرفته .
و سكونت يافته و ساكن شده .
آرن
آرن
(
ran
) ا . پ . آرنج و بازو .
آرنج
آرنج
(
ranj
) ا . پ . مرفق و بندگاه ساعد و بازو .
آرنده
آرنده
(
rande
) ص . پ . آورنده .
آرنگ
آرنگ
(
rang
) ا . پ . آرنج .
آرنگ
آرنگ
(
rang
) ا . پ . رنج و محنت و اندوه . و آزار . و رنگ و لون . و فريب و مكر و حيله . و گونه و طرز و روش و شكل و طريقه . و فرمانفرما و حاكم ملك . و يك قسم ميوه و شك و شبهه و گمان . و شبه و مانند و نظير .
و م ف . ظاهرا و آشكارا . و هرگز .
آرنگ آرنگ
آرنگ آرنگ
(
rang - rang
) ص و م ف . رنگارنگ و گوناگون .
آرنو
آرنو
(
arnu
) ا خ . پ . رودى در ايتاليا كه ايالت تسكان را مشروب مىكند و مىگذرد از فلورانس و پيزو پس از آنكه 220 كيلومتر امتداد طى كرد در بحر الروم مىريزد .
آرو
آرو
(
ru
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - شفتالو .
آرواره
آرواره
(
rv re
) ا . پ . استخوان صورت كه در آن دندانها مرتكز شده و قرار گرفته‌اند .
آروغ
آروغ
(
ruq
) ا . پ . باد با صدائى كه از گلو خارج مىشود و رجفك و رجك نيز گويند .
آروغيدن
آروغيدن
(
ruqidan
) ف ل . پ . آروغ زدن . و بيرون آمدن باد با صدا از گلو .
آروق
آروق
(
ruq
) ا . پ . آروغ
آرون
آرون
(
run
) ا . پ . صفت خوب و و نيك و دلكش و مرغوب .
آروند
آروند
(
rvand
) ا . پ . شأن و شوكت و شكوه .
آرونديدن
آرونديدن
(
ruandidan
) ف ل . پ .
بيكار بودن و شپش گرفتن .
آروين
آروين
(
rvin
) ا . پ . تجربه و امتحان و آزمايش .
آره
آره
(
re
) ا . پ . گوشتهاى بن و بيخ دندان .
آره
آره
(
re
) پ . كلمهء غير موصول كه در جواب و تصديق استعمال كنند درصورتىكه مقابل محترم نباشد و الا بله گويند .
آرى
آرى
(
rey
) ا . پ . گوشت بن دندان . و آره .
آرى
آرى
(
ri
) كلمهء غير موصول بمعنى آره و بلى . و البته . و فى الحقيقة .
آرى
آرى
(
ri
) و (
riy
) و آرية (
riyat
) ا . ع . آرية اخيه‌اى كه چارپايان را بدان بندند . و باصطلاح فقه معلف . ج : اوارى و اوارىّ .
آريد بريد
آريد بريد
(
rid - barid
) ا . پ . داروئى كه از سيستان آورند و مانند پيازى بود از وسط بريده شده و آشاميدن آن گويند ادرار حيض آورد .
آريدن
آريدن
(
ridan
) ف م . پ . آراستن .
آرير
آرير
(
rir
) ص . پ . عاقل و دانا و زيرك و هوشيار . و پرهيزگار و پارسا .
آريغ
آريغ
(
ariq
) ا . پ . عداوت و كينه و نفرت كه از كسى در دل جاى كند .
آرين
آرين
(
rin
) ا . پ . نوعى از اندازه كه بتازى ذراع گويند .
آز
آز
(
z
) ا . پ . حرص . و ابرام در كارى .
و خواهش و ميل . و محبت . و هوى و هوس .
و رغبت و طمع . و ا خ . نام شهرى .
آز
آز
(
z
) ص . پ . طامع و طمع‌كار و حريص .
آزا
آزا
(
z
) م ف . پ . محاذى و روبرو و مقابل .
آزا
آزا
(
z
) ا . پ . مصطكى .
آزاب
آزاب
(
z b
) ا . پ . مرد ناكدخدا .
آزابستان
آزابستان
(
z best n
) ا . پ . دفترى كه در آن اسم مردان ناكدخدا ثبت شده .
آزاج
آزاج
(
z j
) ع . ج . ازج .
آزاد
آزاد
(
z d
) ص . پ . هر چيز بىعيب و نقص بسيط - مقابل مركب - و هر چيز راست بدون اعوجاج . و مستقل و منفرد و يگانه . و مختار خود . و عتيق و كسى كه مملوك نباشد و غير بنده .
و رها و رستگار و رها شده و خلاص شده و معاف و نجات يافته . و كسى كه بىقيد و تعلق بود . و قطع تعلق از ماسوا كرده . و چيزى باشد كه هميشه سبز و خرم بود . و خرماى تازه و تر و هر درختى كه ميوه و بار ندهد مانند درخت سرو . وا . درخت جنگلى كه در جنگلهاى مازندران فراوان است . و يك قسم ماهى كه گوشتش بسيار