فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٥
اقط
فراخيدن . و خشك و تنك گرديدن سال .
اقشف
اقشف
(
aqcaf
) ص . ع . عام اقشف : سال سخت تنگ زيان‌كار هر چيز .
اقشون
اقشون
(
aqcun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گياهى .
اقشه
اقشه
(
aqce
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - اقچه و پول و درم .
اقصاء
اقصاء
(
aqs '
) ع . ج قاصى .
اقصاء
اقصاء
(
eqs '
) م . ع . دور گردانيدن . و بر گزيدن . و ذخيره داشتن شتر قصية را . و نگاهداشتن اطراف لشكر را .
اقصاب
اقصاب
(
aqs b
) ع . ج قصب (
qosb
) .
اقصاب
اقصاب
(
eqs b
) م . ع . نىناك شدن زمين . و اقصب الراعى : خداوند شترانى شد شبان كه آب را كراهت دارند . و يا منع كردن شبان شتران خود را از آب . المثل : رعى فاقصب - اين مثل را دربارهء شبانى گويند كه مرتع وى خوب نداده و شتران را آب نداده .
اقصاد
اقصاد
(
aqs d
) ص . ع . رمح اقصاد :
نيزهء شكسته .
اقصاد
اقصاد
(
eqs d
) م . ع . اقصده السهم : رسيد به آن تير و در همان جاى كشت آن را . و اقصد فلانا : نيزه زد بر فلان و خطا نكرد . و اقصدته الحية : گزيد آن را مار و كشت آن را .
اقصار
اقصار
(
aqs r
) ع . ج قصرة (
qasarat
) .
اقصار
اقصار
(
eqs r
) م . ع . باز ايستادن از كارى . و درآمدن بشبانگاه . و بچهء كوتاه بالا زادن يق ان الطويلة قد تقصر و ان القصيرة قد تطيل . و سال‌خورده گرديدن ميش و گوسفند . و سوده شدن دندان ميش و ماده بز از كلانسالى . و بازداشتن و بيرون كشيدن از چيزى به اختيار . و كوتاه كردن نماز را .
اقصر
اقصر
(
aqsar
) ص . ع . كوتاه‌تر . ج :
اقاصر . و مرد خشك گردن .
اقصر
اقصر
(
aqsar
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كوتاه‌تر .
اقصاص
اقصاص
(
eqs s
) م . ع . برخاستن نتوانستن شتر از لاغرى . و اقص امير فلانا من فلان : در پى قصاص او شد امير و قريب گردانيد او را بوى و قدرت داد تا زخم كند مانند زخم او و يا باز كشد او را در عوض كشته . و اقص الرجل من نفسه : از خود توانا گرديد آن مرد بقصاص گرفتن از قاتل . و نيز اقصاص : خواهش گشن رفتن ماده را و باردار شدن آن . و پيدا كردن آبستنى گوسپند .
اقصاف
اقصاف
(
eqs f
) م . ع . تنگ و باريك گرديدن در طى .
اقصام
اقصام
(
aqs m
) ع . ج قصم (
qasm
) و (
qesm
) .
اقصعلال
اقصعلال
(
eqse'l l
) م . ع . بنيمهء آسمان رسيدن آفتاب .
اقصف
اقصف
(
aqsaf
) ص . ع . دندان پيشين نيمه شكسته .
اقصم
اقصم
(
aqsam
) ص . ع . آنكه نيمهء دندان وى شكسته باشد يق فلان اقصم بين (
bayyan
) القصم . و آنكه ساق وى شكسته باشد .
اقصوان
اقصوان
(
oqsov n
) و (
aqsov n
) ا خ . ع . موضعى .
اقصى
اقصى
(
aqs
) ص . ع . جمل اقصى : شتر كرانهء گوش بريده . و مكان اقصى : جاى دور . ج : اقاصى (
aq si
) .
و اقصى الغاياث : منتهاى مقاصد و مسجد اقصى ا خ . بيت المقدس .
اقصئلال
اقصئلال
(
eqse'l l
) م . ع . اقصال به : گرفت آن را . و اقصال بالمكان :
اقامت نمود در آنجاى .
اقضاء
اقضاء
(
eqz '
) م . ع . خورانيدن .
اقضاب
اقضاب
(
eqz b
) م . ع . گياه خوردنى رويانيدن زمين . و سبزه‌ناك شدن آن .
اقضاض
اقضاض
(
eqz z
) م . ع . در پست آميختن چيزى خشك از قند و شكر و مانند آن .
و سنگريزه‌ناك شدن جاى . و خاك‌آلود شدن گوشت پاره . و در پى كارهاى باريك و دقيق شدن . و درشت و خاك‌آلود گرديدن و يا گردانيدن خوابگاه يق اقض عليه المضجع و اقضه الله ( لازم و متعدى ) . و گذاشتن چيزى را به خاك سنگريزه آلوده .
اقضام
اقضام
(
eqz m
) م . ع . لرزانيدن .
و جنبانيدن شتر زنخ خود را . و اندك طعام آوردن قوم از شهرى در خشك سال . و قضيم خورانيدن ستور را .
اقضم
اقضم
(
aqzam
) ص . ع . مرد قضم رسيده دندان .
اقضى
اقضى
(
aqz
) ص . ع . قاضىتر و با حكم‌تر و با فرمان‌تر . و اقضى القضاة : قاضى كه از ساير در قضاوت عادلتر و نافذالحكم‌تر باشد .
اقضية
اقضية
(
aqziat
) ع . ج قضاء (
qaz '
) و قضا (
qaz
) .
اقط
اقط
(
aqt
) و (
eqt
) و (
oqt
) و (
aqat
) و (
aqet
) و (
aqot
) و (
eqet
) ا . ع . كشك و پينو و قروت و دوغ منجمد از شير گوسپند و جز آن كه پس از رفع مائيت خشك كرده باشند . ج : اقطان (
oqt n
) .
اقط
اقط
(
aqt
) م . ع . اقط الطعام اقطا ( از باب ضرب ) كشك در طعام كرد .
و اقط فلانا : كشك خورانيد فلان را . و اقط قرنه : بر زمين انداخت حريف خود را . و اقط الشيى : آميخت آن چيز را .
اقط
اقط
(
aqat
) م . ع . اقط الرجل