فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٤
اقشعرار
اقرن
اقرن
(
aqran
) ص . ع . مرد پيوسته ابرو .
اقرن
اقرن
(
aqron
) ا خ . ع . موضعى بروم .
اقرنباع
اقرنباع
(
eqrenb '
) م . ع . ورترنجيدن از سرما .
اقرنداح
اقرنداح
(
eqrend h
) م . ع . گناه جستن بر كسى يق اقرندح له .
اقرنذاح
اقرنذاح
(
eqrenz h
) م . ع . بازخواندن كسى را بگناهى كه نكرده بود .
اقرنشاع
اقرنشاع
(
eqrenc '
) م . ع . خرسند گرديدن . و سر برداشتن . و سر جنبانيدن .
و شادمانى نمودن .
اقرنصاع
اقرنصاع
(
eqrens '
) م . ع . درپيچيده شدن بجامه .
اقرنفاط
اقرنفاط
(
eqrenf t
) م . ع . ترنجيده و گرد شدن . و فراهم آوردن ماده بز لبهاى كس را وقت گشنى .
اقرنفاع
اقرنفاع
(
eqrenf '
) م . ع . بى خود گرديده به هوش آمدن يق اقرنفع عليه ( مجهولا ) .
اقرنماط
اقرنماط
(
eqrenm t
) م . ع . خشم گرفتن . و ورترنجيدن پوست .
اقروء
اقروء
(
aqro
) ع . ج قرء .
اقروة
اقروة
(
aqervat
) ع . ج قرو .
اقره
اقره
(
aqrah
) ص . ع . زرد دندان .
اقرى
اقرى
(
aqri
) ع . ج قرو .
اقرية
اقرية
(
aqriat
) ع . ج قرى (
qariy
) .
اقريطس
اقريطس
(
aqritos
) و (
eqritos
) ا خ . پ .
نام جزيره‌اى در بحر روم كه كريت گويند .
اقريطش
اقريطش
(
aqritec
) ا خ . ع . مأخوذ از اقريطس و به معناى آن .
اقريطشة
اقريطشة
(
aqritecat
) ا خ . ع . شهرى است بحلب كه از آنجا پنير و عسل بمصر برند .
اقزاء
اقزاء
(
eqz '
) م . ع . عيب‌ناك گرديدن سپس راستى .
اقزاء
اقزاء
(
aqezz '
) ع . ج قزّ .
اقزاح
اقزاح
(
aqz h
) قزح .
اقزاع
اقزاع
(
eqz '
) م . ع . ستم كردن بر كسى در گفتار و از حد درگذشتن يق اقزع له فى المنطق .
اقزام
اقزام
(
aqz m
) ع . ج قزم . و ج ا خ .
نام طايفه‌اى از مردمان صغير الجثه و كوچك اندام از اهالى افريقا .
اقزان
اقزان
(
eqz n
) م . ع . شكستن ساق و جز آن .
اقزع
اقزع
(
aqz
) ص . ع . ستور جاى پشم ريخته در بهاران . و كبش اقزع كذلك .
اقزل
اقزل
(
aqzal
) ا . ع . گرگ . و نوعى از مار . ج . اقازل .
اقزل
اقزل
(
aqzal
) ص . ع . باريك ساق .
و لنگ .
اقزلان
اقزلان
(
aqzal ne
) بصيغهء تثنيه . ا . ع .
دو پر ميان دم عقاب .
اقساء
اقساء
(
eqs '
) م . ع . سخت گردانيدن گناه دل را . و سكونت ورزيدن در كوه قساء .
اقساح
اقساح
(
eqs h
) م . ع . بسيار شدن انتشار نرهء مرد و دير ماندن يق اقسح الرجل .
اقساط
اقساط
(
aqs t
) ع . ج قسط (
qest
) .
اقساط
اقساط
(
aqs t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - قسطها . و حصه‌هاى مساوى و برابر .
اقساط
اقساط
(
eqs t
) م . ع . عدل و داد كردن .
اقسام
اقسام
(
aqs m
) ع . ع قسم (
qesm
) .
اقسام
اقسام
(
aqs m
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - جزءها و قسمها . و درجه‌ها و مرتبه‌ها . و جنسها . و طريقه‌ها .
اقسام
اقسام
(
eqs m
) م . ع . سوگند خوردن .
اقسان
اقسان
(
eqs n
) م . ع . درشت گرديدن دست . و شوخ بستن به كار كشت و آب كشى .
اقسرا
اقسرا
(
aqsar
) ا خ . ع . شهرى در آناتولى كه تركان آقسرا گويند .
اقسط
اقسط
(
aqsat
) ص . ع . فرس اقسط : اسب راست استخوان ساق . و بعير اقسط : شتر كه پى قوائم آن در خلقت خشك شده باشد .
اقسماء
اقسماء
(
aqsem '
) ع . ج قسيم (
qasim
) .
اقسوس
اقسوس
(
aqsus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - زرشك .
اقسومة
اقسومة
(
oqsumat
) ا . ع . بهره .
ج : اقاسيم (
aq sim
) .
اقسياتنتا
اقسياتنتا
(
aqsi tant
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - حماض و ترشك .
اقسيان
اقسيان
(
aqsi n
) ا . ع . گياهى .
اقسئنان
اقسئنان
(
eqse'nan
) م . ع . اقسان الرجل : كلانسال و پشت دو تا گرديد آن مرد .
و اقسان فى العمل : درگذشت در آن كار . و اقسان الليل : تاريك شد شب .
اقشاب
اقشاب
(
aqc b
) م . ع . ج قشب (
qecb
) و (
qacab
) .
اقشاش
اقشاش
(
eqcac
) م . ع . به شدن از آبله يق اقش من الجدرى . و اقشت البلاد : بسيار شد خشكى شهرها . و اقشوا اقشاشا : رفتند و شتافتند .
اقشاع
اقشاع
(
eqc '
) م . ع . پراكنده شدن .
و گشاده شدن دل از غم . و گشاده و پراكنده نمودن باد ابر را . و پريشان و گشاده گرديدن ابر ( لازم و متعدى ) و بازگرديدن از آب .
اقشر
اقشر
(
aqcar
) ص . ع . بركنده پوست هر چه باشد . و مرد پوست رفته بينى از گرما .
و سخت سرخ . و اقشربين (
bayyan
) القشر : آنكه پوست وى رنگين و سرخ باشد .
اقشع
اقشع
(
aqca '
) ص . ع . بزرگ و گرامى نسب يقال هو اقشع منه اى اشرف .
اقشعرار
اقشعرار
(
eqce'r r
) م . ع . بر -