فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٢
اقرار
از مخاطرهء آن بايد بپرهيزند . و اقدام و اهتمام : سعى و كوشش در كارى با آگاهى و هوشيارى .
اقدة
اقدة
(
aqeddat
) ع . ج قدّ .
اقدح
اقدح
(
aqdah
) ا . ع . مگس .
اقدح
اقدح
(
aqdoh
) ع . ج قدح .
اقدحرار
اقدحرار
(
eqdehr r
) م . ع .
آمادهء بدى و جنگ و دشنام دادن شدن .
اقدر
اقدر
(
aqdar
) ص . ع . كوتاه گردن پست قد . و اسبى كه در رفتار پايش بجاى دست افتد . و يا اسبى كه بر جاى سزاوار بيندازد پاى را و يا پاهايش از دستها درگذرد .
اقدر
اقدر
(
aqdor
) ع . ج قدر .
اقدس
اقدس
(
aqdas
) ص . ع . پاكيزه تر و مقدس‌تر .
اقدم
اقدم
(
aqdam
) ص . ع . قديم‌تر و ديرينه‌تر .
اقدم
اقدم
(
aqdam
) ا . ع . شير بيشه .
اقدم
اقدم
(
aqdam
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديرينه‌تر و قديم‌تر .
اقدم
اقدم
(
aqdom
) ع . ج قدم .
اقدى
اقدى
(
aqd
) ص . ع خوشبوى و خوشمزه يق ما اقدى طعام فلان . و ما اقداه :
چه خوشبوى و خوشمزه است آن .
اقذ
اقذ
(
aqazz
) ا . ع . تير با پر . و تير بىپر . ج : قذّ . و ج ج : قذاذ و چيزى اندك . و يا مال يق ما له اقذ و لامريش : نيست او را چيزى و نه مالى و نه قومى .
اقذاء
اقذاء
(
aqz '
) ع . ج قذى (
qez
) .
اقذاء
اقذاء
(
eqz '
) م . ع . خاشاك انداختن در چشم . و يا برآوردن آن - از لغات اضداد است .
اقذاذ
اقذاذ
(
eqz z
) م . ع . پر در تير چسبانيدن .
اقذار
اقذار
(
aqz r
) ج قذر .
اقذار
اقذار
(
eqz r
) م . ع . بسيار گفتن يق يا ابن ام قد اقذرتنا . و نيز اقذار : پليد و چركين يافتن يق قد اقذرته اقذارا .
اقذاع
اقذاع
(
eqz '
) م . ع . دشنام دادن و بد گفتن .
اقذان
اقذان
(
eqz n
) م . ع . نيك عيبناك گرديدن يق اقدن الرجل اذا اتى بعيوب كثيرة .
اقذر
اقذر
(
aqzar
) ص . ع . پليدتر و ناپاك‌تر .
اقذعرار
اقذعرار
(
eqze'r r
) م . ع . دادن دشنام بعد دشنام يق اقذعر نحوهم .
اقذعلال
اقذعلال
(
eqze'l l
) م . ع . دشوار شدن .
اقذلة
اقذلة
(
aqzelat
) ع . ج قذال (
qaz l
) .
اقر
اقر
(
oqor
) ا . ع . وادى فراخ پر از گياه تلخ و شورمزه و آب .
اقراء
اقراء
(
aqr '
) ع . ج قر . (
qar '
) و (
qor '
) و دعى الصلاة ايام اقرائك يعنى ايام حيض . و اقراء الشعرء .
انواع و اقسام آن . و نيز اقراء : ج قرو .
(
qarv
) و (
qerv
) و (
qorv
) و قرى (
qariy
) .
اقراء
اقراء
(
eqr '
) م . ع . چون مهموز باشد خوانانيدن و سبب خواندن شدن . و سلام رسانيدن بر كسى . اولا يقال اقراه الا اذا كان السلام مكتوبا . و حيض آوردن زن . و پاك شدن از آن و اخفش مىگويد اقرات المراة اى صارت صاحبة حيض فاذا حاضت قلت قرت بلا همز و قرار گرفتن منى در زهدان ناقه . و بوقت وزيدن باد . و بازگشتن . و نزديك آمدن حاجت .
و سپس ماندن يق اقرات النجوم اذا تاخر مطرها . و سپس گذاشتن . و نهان گرديدن .
و برگرديدن . و پرستيدن . و بند كردن زن را جهت استبراء . و چون واوى بود لازم گردانيدن جل را بر اسب يق اقرى الجل على الفرس .
و دردگين پشت گرديدن . و مهمانى جستن .
و لازم گرفتن ده را . و چون يائى باشد لازم گرفتن ده را . و مهمانى جستن . و مهمانى خواستن .
اقراب
اقراب
(
aqr b
) ع . ج قرب (
qorb
) و (
qorob
) .
اقراب
اقراب
(
eqr b
) م . ع . شمشير در نيام كردن .
و شب راندن شتر را براى آمدن بر آب وقت صبح و نزديك زائيدن رسيدن زن و همچنين اسب و گوسپند . و نزديك رسيدن اسب و شتر بدر آوردن دندان ثنيه . و نزديك پرى رسانيدن آوند را .
و صاحب شتران قوارب شدن قوم .
اقراح
اقراح
(
eqr h
) م ع . خداوند شتران آبله‌زده شدن . و اقرحه الله : آبله‌زده گرداند او را خداى .
اقراد
اقراد
(
eqr d
) ع . ج قرد (
qerd
) .
اقراد
اقراد
(
eqr d
) م . ع . درماندن در سخن و خاموش بودن . و آرميدن . و خوار گرديدن . و خود را پارساوار نمودن . و مرده گردانيدن خويش را .
اقرار
اقرار
(
eqr r
) م . ع . ثابت كردن كسى را در كارى . و اقر الله عينه و بعينه :
خنك گرداند خداى چشم او را يعنى اشك او را چه اشك خنك دليل شادى و اشك گرم دليل غم است . و نيز افر الله عينه اى اعطاه حتى تقر فلا تطمح الى من هو فوقه .
و نيز اقرار : سردى رسانيدن و خنك كردن يق اقره الله فهو مقرور . و بسر ما در آمدن . و بگفت بر خود ثابت كردن چيزى را .
و آرام و قرار دادن . و بر پاى داشتن . و بقرار آوردن كار را . و ثابت شدن حمل ناقه .
اقرار
اقرار
(
eqr r
) م . پ . - مأخوذ از تازى - پايدارى و برقرارى در جائى و استوارى . و عهد و پيمان . و قول و شرط . و كفالت و ضمانت . و قبول و رضامندى و پسند . و گواهى و شهادت و بيان و اذعان و اعتراف .