فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤١
اقدام
چيزى يق اقتور الشيى و اقتاره اذ اقطعه من وسطه مستديرا . و محتاج گرديدن .
اقتياب
اقتياب
(
eqti b
) م . ع . برگزيدن .
اقتيات
اقتيات
(
eqti t
) م . ع . قوت خوردن .
و خورش يافتن .
اقتياد
اقتياد
(
eqti d
) م . ع . كشيدن ستور .
و كشيده شدن ( لازم و متعدى ) .
اقتياز
اقتياز
(
eqti z
) م . ع . خوردن پلنگ كسى را يق اقتازه النمر .
اقتياس
اقتياس
(
eqti s
) م . ع . برابرى كردن با كسى در قياس . و بروشى رفتن كه ديگرى رفته باشد يق فلان يقتاس بابيه اى يسلك سبيله و يقتدى به . و اندازه كردن چيزى را به چيزى يقال هو يقتاس الشيى بغيره .
اقتياف
اقتياف
(
eqti f
) م . ع . پيروى كردن .
و در پى كسى رفتن .
اقتيال
اقتيال
(
eqti l
) م . ع . چون واوى بود حكم كردن بر كسى يق اقتال عليه .
و اقتال الشيى : برگزيد آن چيز را . و چون يائى باشد به بدل چيزى چيزى گرفتن . و يا ببدل چيزى خواستن .
اقتيام
اقتيام
(
eqti m
) م . ع . بينى بريدن .
اقتينان
اقتينان
(
eqtin n
) م . ع . نيكو شدن گياه . و بغايت سبزى و نازكى رسيدن مرغزار .
اقثاء
اقثاء
(
eqs '
) م . ع . چون مهموز باشد خيارناك گرديدن جاى . و بسيار خيار گرديدن قوم . و چون واوى بود مال و جز آن فراهم آوردن .
اقجنوش
اقجنوش
(
aqajnowc
) ا . پ . ريم آهن كه بتازى خبث الحديد گويند .
اقچه
اقچه
(
aqce
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - درم و پول .
اقحاح
اقحاح
(
aqh h
) ع . ج قح (
qohh
) .
اقحاد
اقحاد
(
eqh d
) م . ع . كوهان كردن .
و كوهان برآوردن .
اقحاص
اقحاص
(
eqh s
) م . ع . دورگردانيدن از چيزى كسى را .
اقحاط
اقحاط
(
eqh t
) م . ع . قحط زده گرديدن قوم يق اقحط الناس و كذا اقحطو ( مجهولا ) . و گائيدن زن بىانزال . و بخشگ سال رسيدن قوم . و قحط رسانيدن در زمين . و قحط ناك گرديدن . يق اقحط الله الارض .
اقحاطى
اقحاطى
(
aqh tiy
) ص . ع . منسوب است بقحطان بن عامر كه پدر قبيله‌ايست از عرب .
اقحاف
اقحاف
(
aqh f
) ع . ج قحف (
qehf
) المثل : رماه باقحاف رأسه - وقتى گويند كه خاموش كنند كسى را بآوردن بلا و سختى به روى و يا آنكه او را زبون و تباه كرده و يا از آهنگ و حاجت وى بازداشته باشند .
اقحاف
اقحاف
(
eqh f
) م . ع . سنگريزه در خانه فراهم آورده و بر آن رخت و متاع خانه را گذاشتن .
اقحال
اقحال
(
eqh l
) م . ع . پوست بر استخوان خشك گردانيدن . و نزار و خشك اندام ساختن .
اقحام
اقحام
(
eqh m
) م . ع . اقحم اهل البادية ( مجهولا ) : قحط زده گرديدند مردمان بيابان‌نشين و سپس در زمين و يا كشت و يا علف درآمدند . و نيز اقحام : ناگاه كسى را در كارى افگندن بىانديشه . و درافگندن سختى يق اقحم فرسه النهر .
اقحد
اقحد
(
aqhad
) ا . ع . شتر پهن كوهان .
اقحد
اقحد
(
aqhod
) ع . ج قحدة (
qahadat
) .
اقحر
اقحر
(
aqhor
) ع . ج قحر (
qahr
) .
اقحمة
اقحمة
(
aqhamat
) ا . ع . سرماى سخت .
اقحوان
اقحوان
(
aqhav n
) و (
oqhov n
) ا . ع . قسمتى از بابونهء صحرائى كه به فارسى بابونهء گاو چشم گويند . ج : اقاحى . (
aq hi
) و (
aq hiy
) .
اقد
اقد
(
aqodd
) ع . ج قد (
qadd
) و (
qedd
) .
اقداء
اقداء
(
eqd '
) م . ع . اقدى فلان اقداء : از سفر آمد فلان . و اقدى الرجل : پير شد آن مرد . و بمرگ رسيد .
و اقدى فلان : پايدارى كرد فلان در راه دين و در كار خير . و اقدى المسك :
دميد بوى آن مشك .
اقداح
اقداح
(
aqd h
) ع . ج قدح و اقداح الميسر : مر . فذّ .
اقداح
اقداح
(
aqd h
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاسه‌ها و پياله‌ها و قدح‌ها .
اقدار
اقدار
(
aqd r
) ع . ج قدر (
qadar
) و (
qodar
) .
اقدار
اقدار
(
eqd r
) م . ع . توانا گردانيدن يق اقدره الله عليه .
اقداع
اقداع
(
eqd '
) م . ع . بازداشتن يق اقدعت فلانا عن الشيى .
اقدام
اقدام
(
aqd m
) ع . ج قدم . و ذو اقدام ا خ . : كوهى .
اقدام
اقدام
(
eqd m
) م . ع . پيش درآمدن و دليرى نمودن يق اقدم على الامر .
و دلير كردن كسى را . و پيش فرستادن . و سوگند خورانيدن . و بسيار پيشى كردن .
اقدام
اقدام
(
eqd m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيشرفتگى . و شجاعت و دليرى و جرأت و جسارت و گستاخى و دلاورى .
و ثبات و پايدارى . و جهد و كوشش و سعى .
و اشتغال . و اقدام نمودن ف ل . :
تعجيل كردن و شتاب كردن . و اقدام و اهجام يعنى جلادت و خوف - و اين كلمه را در ترغيب و تحريض بر دفع چيزى گويند كه